Friday, September 14, 2007

அஞ்சலி பாப்பா - சிறுகதை

மணி நாலாகியிருந்தது, அஞ்சலி பாப்பா ஸ்கூல்ல இருந்து வந்திருப்பா. தினமும் பாப்பாகிட்ட பேசலைன்னா எனக்கு ஆபிஸ்ல வேலை ஓடாது. எவ்வளவு மீட்டிங் , வெளியூர் பயணங்கள் அப்படி இப்படின்னு இருந்தாலும் இந்த நேரத்திற்கு என் குழந்தைகிட்ட பேசிடனும்.
வீட்டிற்கு போன் பண்ண போது ரம்யா கடுப்புடன் “ஹலோ ” சொன்னாள்.

“ரம்யா, பாப்பா எங்க? “

“நல்லா நாலு சாத்து சாத்தி தூங்க வச்சிருக்கேன், ஸ்கூல் மிஸ் கிட்ட கொடுக்க சொல்லி குடுத்த 500ரூபாயையும் , புதுசா வாங்கின பென்சில் பாக்ஸையும் தொலைச்சுட்டு வந்து இருக்கா! அதுதான் நாலு முதுகில வச்சேன்“

“உனக்கு அறிவே இல்லியா!! பாப்பாவை அடிக்காதேன்னு எத்தனை தடவை சொல்லி இருக்கேன், சரி பாப்பாவை எழுப்பி சமாதனபடுத்தி ஸ்கூல் பக்கமாக கூட்டிட்டு வா, நான் ஆபிஸ்லேந்து ஸ்கூல் கிட்ட வர்றேன்” சொல்லி போனை வைத்த போது 15 வருடங்கள் முன்பு இதே போல நான் 50 ரூபாய் பணத்தை தொலைத்த சம்பவம் ஞாபகம் வந்தது,

அப்போ நான் ஒன்பதாங்கிளாஸ் படிச்சுட்டு இருந்தேன். அப்போதான் சம்மர் ஹாலிடேஸ் முடிஞ்சு ஸ்கூல ஆரம்பிச்சு இருந்தது.

“அப்பா, நோட்டுக்கு கொடுத்த காசு காணாம போயிடுச்சுப்பா” சொல்லி முடிக்கும் முன் பளாரென ஒரு அறை அப்பாவிடமிருந்து…

“எப்படிடா காணாபோகும் , என்ன பண்ண சொல்லு, பீடி குடிக்க செலவு பண்ணிட்டியா, சினிமா பார்த்தியா!!”

“இல்லைப்பா, நான் அப்படி எதுவும் பண்ணலேப்பா, “ என நான் எவ்வளவோ கெஞ்சியும் அப்பா பெல்டைக் கழட்டி அடிச்சதின் தழும்புகள் இன்னும் மனசில அப்படியே இருக்குது.

மறுநாள், “இவன் இங்கேயிருந்தா இப்படி திருட்டுத்தனம் பண்னி ஒழுக்கமே இல்லாம ஆயிடுவான் ஹாஸ்டல்ல படிச்சாதான் புத்தி வரும்” என்று சொல்லி கொண்டு போய் ஹாஸ்டல்ல சேர்த்து விட்டுட்டாரு.

ஹாஸ்டல்ல லைஃப் என்னை வைராக்கியமா படிக்க வச்சாலும். வீட்டில் இருந்து படிச்சிருந்தா சில விசயங்களை இழக்காம இருந்திருப்பேன்னு பல சமயங்கள்ல தோணவைக்கும்.

எல்லாமே நேத்து நடந்தது போல இருக்குது. அஞ்சலி பாப்பாவுக்கு போன வாரம் பென்சில் பாக்ஸ் வாங்கின கடைக்கு வந்திருந்த போது பழைய விசயங்கள்ல இருந்து மீண்டு வந்தேன்.

அதே மாதிரியான இன்னொரு பாக்ஸ் வாங்கி, அதில் 5 நூறு ரூபாய் நோட்டுகளையும் வைத்து, அஞ்சலி பாப்பா ஸ்கூல் பக்கம் போனேன். ஏற்கனவே ரம்யாவும் பாப்பாவும் வந்திருந்தனர்.அஞ்சலி பாப்பாவோட கண்ணேல்லாம் சிவந்து போய் இருந்தது.

“பாப்பா, காணா போட்டா பாக்ஸ் கிடைச்சிருச்சு, இங்க பாருங்க” சொல்லி அதைக் கொடுத்தது, எல்லா சோக களையும் போய் பாப்பா அழகா சிரிச்சா.

“கார்த்திபா, கார்த்திபா, “

“என்னடா !! சொல்லுடா செல்லம்“

“கார்த்திபா, இதை யாரு கண்டுபிடிச்சு கொடுத்தா!! , இங்க பாரு இந்த ரெட் பென்சிலும், க்ரீன் பென்சிலும் நான் ஸ்கூலுக்கு எடுத்திட்டே வரல, வீட்டிலேதான் இருக்கு, இது எப்படி காணா போன பாக்ஸ்ல இருக்கு!!”

“இதுவா செல்லம், காட் தான் இதை வந்து கொடுத்துட்டு போனாரு, நீ நல்லா பாப்பாவா இருக்கிறதுனால ரெண்டு பென்சில் சேர்த்து கொடுத்திருக்காரு, அப்புறம் இன்னொன்னு இனிமேல் பாப்பா எந்த பொருளையும் காணாபோடக்கூடாதுன்னு காட் சொல்லி இருக்காரு
காட் க்கு ஒரு தாங்க்ஸ் சொல்லிடு“

“தாங்க்யூ காட்” என வானத்தைப் பார்த்து சொன்ன என் குட்டி அஞ்சலி பாப்பாவை வாரி அணைத்துக்கொண்டேன்.

0 பின்னூட்டங்கள்/Comments: