Tuesday, April 01, 2025

“All In : Memoirs of the Freshworks Founder “ by Girish Mathrubootham (with Pankaj Mishra ) - Book Review

 Sometimes, reading the same book across varied settings, moods, and cities reveals its subtle nuances and deeper layers of meaning. I was reading “All In : Memoirs of the Freshworks Founder “ by Girish Mathrubootham (with Pankaj Mishra) from a Manhattan apartment with a view overlooking the iconic Brooklyn Bridge, during a flight from New York to Dublin, through a prolonged wait at the Liffey Lounge in Dublin Airport before boarding another flight to Newcastle, again on a train journey from Sunderland to London, and finally during moments of cross-chapter reading in Oxford. 

Each time I revisited this e-copy—indeed, I am among the privileged readers who received an author's advance copy before its official publication—I resonated deeply with Girish's narrative, albeit within a kind of alternate universe shaped by my own experiences. Being a Trichy boy myself, I clearly perceive the distinction between my experience as an RC Higher Secondary School student and the relative privilege afforded to Campion School attendees like Girish. While Campion was known for its English speaking polished infrastructure, disciplined environment, and clear pathways to prestigious careers, RC School offered a grounded, economically accessible education to a diverse student body, reflecting the broader social divide between the privileged and underprivileged in Trichy.

Unlike the Western notion of the middle class as a unified group, Tamil Nadu can distinctly recognise two clear strata—the lower middle class and the upper middle class. As I began reading the first chapter of "ALL IN," I initially perceived Girish as yet another privileged boy from an upper-middle-class, English newspaper-reading household, inevitably set on a clear path to success. However, my assumptions were swiftly upended by the closing pages of the first chapter, titled "Pambaram" (The Top), delivering a strikingly unexpected revelation that challenged my initial preconceptions.

I found myself returning repeatedly to the first chapter alone. Reflecting on my own childhood, if I could turn back the years, I, 'Karthi'—then a little boy from a lower-income family—would certainly have envied "Srikanth" for his seemingly privileged circumstances. That envy persisted only until the poignant realisation of what seven-year-old Srikanth endured, profoundly reshaping my understanding of his early life experiences.



As I continued reading, I felt an unexpected kinship form with the young boy, Srikanth—we were, in many ways, reflections of each other. He possessed what I lacked, and I held in abundance what he yearned for. Yet, now, we found ourselves on an even playing field. With envy replaced by empathy and a deeper understanding, I moved forward through the pages of "ALL IN," feeling a deep connection to his journey.

Although I have never worked directly for AdventNet, ManageEngine, or Zoho, my professional journey intersected with theirs through my roles at their partner companies in Sweden and Italy.  I’ve come to know many individuals from that ecosystem—some in person, others through conversations, and quite a few via glowing word-of-mouth or mutual connections. As I read the book, I realised that many of the characters who appear—whether briefly or prominently—are people with whom I share, at the very least, a familiar name or a social media thread. That made reading the chapters detailing Girish’s Zoho years all the more engaging layered with recognition, recollection, and a sense of shared history that added a personal dimension to the narrative.

Some years ago, to support myself financially, I began teaching at the University of Oxford. Ever since stepping into the role of a tutor, I’ve found myself in a distinctly different space—one where teaching not only sharpened my thinking but steadily increased my confidence, particularly in my entrepreneurial journey. In many ways, I took the reverse path to Girish. In this book ALL IN, Girish recounts: “I typically began preparing just 48 hours before an exam. I’d gather a study group, teach them the material and break down complex concepts. Teaching didn’t just help my peers—it cemented my understanding, making even intricate ideas memorable.” That early habit of teaching wasn’t just an academic strategy—it revealed an instinct to share, support, and lead through knowledge. I believe it is this very quality that laid the foundation for the remarkable leader he eventually became.

There’s a thread of heartbreak and love woven through the narrative, alongside moments of deep nostalgia—especially resonant for those of us who came of age in the ’80s and later moved to Chennai (then Madras) from smaller towns. It transported me back to the early 2000s, stirring memories of that same cultural shift and emotional turbulence. One reflection, in particular, struck a chord: when you begin to feel too comfortable in a system, it’s often a sign that it’s time to move on—towards something bolder, with greater purpose and ambition.

As Girish transitions into the Freshdesk phase of his journey, the book takes on the energy and intensity of a Dragon’s Den or Shark Tank narrative. For someone like me—still searching for that elusive elevator moment in my own startup journey—these chapters were not just inspiring; they offered a powerful mirror, highlighting where I might be going wrong. While at first glance, they may seem tailored for those aspiring to build the next unicorn, the lessons embedded here speak to anyone striving for success in their career. There’s a wealth of between-the-lines insight—practical, strategic, and deeply reflective—waiting to be uncovered by any attentive reader.

Although there are still a few ‘missing pages’ for those who have followed Girish’s journey—particularly the later stages of Freshworks’ growth and challenges—I believe those are best reserved for his next book. As far as ALL IN is concerned, it delivers a complete and compelling experience. As a reader, I journeyed alongside Girish; as an entrepreneur, I learned from him; and as a fellow Trichy boy, I found myself deeply inspired. If I had the talent to write a screenplay, I truly believe that Girish’s story—or rather, the story of that little boy Srikanth—deserves to be told on the silver screen.

Thursday, February 09, 2017

முனைவர். வினையூக்கி





"படித்தான் படிக்கின்றான் படிப்பான்" என்று சம்சாரம் அது மின்சாரம் படத்தில் காஜா ஷெரீப் கேலி செய்யப்படுவர்.அதைப்போல பல்லாண்டுகளாக ஆல் தோட்ட பூபதி மாணவனாக இருந்த நான் நேற்று மாலை ரோம் தோர்வெர்கட்டா பல்ககலை கழகத்தில் தகவல் அறிவியல் துறையில் ஒருவழியாக ஆராய்ச்சி படிப்பை முடித்து முனைவர் பட்டம் வாங்கிவிட்டேன்.  PhD (Hons) in Information Science at Università degli studi di Roma "Tor Vergata", Rome, Italy.தட்டுத்தடுமாறி படித்து முடித்த எனக்கு ஏதோ போனால் போகுது என்று தேர்ச்சி மட்டும் செய்துவிடுவார்கள் என்று நினைத்தேன், ஆனால் இன்ப அதிர்ச்சியாக "ஹானர்ஸ்" மதிப்புபுடன் பிஎச்டி பட்டம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. பொதுவாக ஆசிரியர்கள் மாணவர்களை கொடுமைப்படுத்துவார்கள் என்றுதான் சொல்வார்கள், ஆனால் என் விசயத்தில் என் கொடுமைகளை சகித்துக் கொண்டு என்னை வழிகாட்டிய என் ஆசிரியர்களுக்குத்தான் முழுப்பெருமையும் சென்றடைய வேண்டும். தன்னடக்கம் ஒருப்பக்கம் இருந்தாலும் தம்பட்டம் இல்லை என்றால் செல்வகுமார் செல்வகுமார் இல்லை அல்லவா !! எனவே அன்பு நண்பர்களே இனி நீங்கள் என்னை முனைவர். வினையூக்கி என்று செல்லமாகவோ முனைவர். அரக்கர் என்று கோபமாகவோ அழைக்கலாம். நாளிதழ், வார இதழ், மாத இதழ் பேட்டிகளுக்கோ என்னைப் பற்றிய கட்டுரை புகைப்படங்களுக்கோ என்னை பத்திரிக்கைத் துறை நண்பர்கள் அணுகலாம். சுயநலம் இருந்தாலும், என்னைப் பற்றிய செய்தி எங்கோ ஒரு மூலையில் இருக்கும் ஒருவருக்கு மேற்படிப்புப் பற்றிய உந்துதலைக் கொடுத்தால் அது சமூகநீதி அடித்தளத்திற்கான வெற்றிதானே !!


Tuesday, September 01, 2015

நானும் கடவுள் - சிறுகதை

வேகமாக அலுவலகத்தை  நோக்கிப் போய்கொண்டிருக்கையில்,

"எதிர்கால உலகம் இப்பொழுது இருப்பதைப்போல இருக்குமா, இதைவிட நன்றாக இருக்குமா அல்லது மோசமாக இருக்குமா"  ஆங்கிலத்தில் கேட்டவரை பார்த்தேன்.

வசீகரமான குரல், நல்லத்தோற்றம் கையில் சில துண்டுப்பிரசுரங்கள், கேள்வியின் தன்மை, கிறிஸ்தவ மத, யெகோவாவின் சாட்சிகளில் ஒருவர் என்று புரிந்தது.  திரைகடல் ஓடியும் திரவியம் தேட நான் செல்லும் நாடுகளில் எல்லாம் குறைந்தது ஒரு யெகோவா சாட்சியையாவது சந்தித்துவிடுவேன். அது மதப்பரப்புரை  கேள்வி என்று தெரிந்தும் ,

"இப்பொழுது இருப்பதே தொடர்ந்தால் போதும், பாதகமும் வேண்டாம், சாதகமும் வேண்டாம்" தமிழில் யோசித்ததை இரண்டி வினாடிகள் செலவளித்து மொழிப்பெயர்த்து ஆங்கிலத்தில் பதில் சொன்னேன்.

"யெகோவாவின் மேல் நம்பிக்கைக்கொண்டால், இந்த உலகம் ரட்சிக்கப்பட்டு நாமெல்லாம் பாவங்களில் இருந்து மீட்கப்படுவோம்"

"மன்னிக்கவும் , எனக்கு இறை நம்பிக்கை கிடையாது" பொய்யான கடுமையை முகத்தில் வரவழைத்துக்கொண்டு அவ்விடத்தைவிட்டு நகர்ந்தேன்.

 யெகோவா சாட்சிகளின்  கடுமையான இறை நம்பிக்கை என்னை அடிக்கடி வியப்பிலாழ்த்தும்.  யெகோவா சாட்சிகள் ஓர் உதாரணம் மட்டுமே. கிட்டத்தட்ட எல்லா மதங்களுமே நம்பிக்கை வைத்தால் இறைவன் கரம் கொடுப்பார், மீட்பார் என்று சொல்கிறது.

"நம்பினோர் கெடுவதில்லை என்பது நான்மறை தீர்ப்பு" , "கடவுளை நம்பினோர் கைவிடப்படார்" என்ற சொல்வடைகளை ஊரில் இருக்கும்பொழுதெல்லாம் அடிக்கடி கேட்டிருக்கிறேன்.

"கடுகளவேனும் விசுவாசம் கொண்டாலும் மலையை நகர்த்தும் காரியத்தைகூட இறைவன் செய்து கொடுப்பார்" என்று பைபிளின் மத்தேயு 17-20 சொல்கிறது.

"திண்ணமாக என் இறைவன் அருகில் இருக்கின்றான், பிரார்த்தனைகளுக்கு பதில் அளிப்பவனாக இருக்கின்றான்" போன்ற நம்பிக்கையை போதிக்கும் கருத்துகள் திருக்குர் ஆனிலும் இருக்கின்றன.

எனக்கான காரியங்கள் என்னால் , என் முயற்சிகளினால் மட்டுமே நடக்கின்றன என்பதை நம்புபவன் நான். குறைவான முயற்சிகளிலோ அல்லது முயற்சியேயின்றியோ, வேண்டுதல்களின் உதவியுடன் எப்படி காரியங்கள் நடக்கமுடியும். நீந்தத் தெரியாதவர்களுக்குத்தான் பிடித்துக்கொள்ள துடுப்பு தேவை , எனக்கெதுக்கு என்று யோசித்தபடியே அலுவலகம் வந்து சேர்ந்தேன்.

அலுவலகத்தில் எனது மேலாளரும் எனது அணியின் மற்ற உறுப்பினர்களும் நாங்கள் வெளியிடவிருக்கும் "உட்டோப்பியா" விளையாட்டு மென்பொருளுக்கான இறுதிவேலைகளில் மூழ்கியிருந்தனர்.  இன்னும் ஒரு மணிநேரத்தில் முதலாளி டேன் உல்லெர்சன் (Dan Ullrsson) வந்துவிடுவார்.  அவர்தான் இந்த மென்பொருளுக்கான மூளை. யாருக்கும் முகம் கொடுத்து பேசாத டேன், என்னிடம் கொஞ்சம் கரிசனம் காட்டுவார்.  பழைய ஏற்பாட்டில் வரும், கனவுகளுக்கு விளக்கம் சொல்லும் தீர்க்கதரிசி டேனியல் என்பதன் ஸ்வீடிஷ் பதம் டேன் என்பது எனக்குத் தெரியும்.  உல்லெருக்கான பொருள் என்னவென்று அவரிடமே ஒருநாள் , ஓர் இரவுக்கொண்டாட்டத்தில் கேட்டுவிட்டேன் ,

"ஸ்கேண்டிநேவிய நோர்ஸ் மத நம்பிக்கையில் அதிகம் விவரிக்கப்படாத, ஆனால் முக்கியத்துவம் மிகுந்த கடவுள் என்று சொல்லப்படுகிறது "  என்றார்.

"அதிகம் விவரிக்கப்படாமல் எப்படி முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படும்"

"சூத்ரதாரிகள் தங்களைப்பற்றிய விபரங்களை அதிகம் சொல்வதில்லை"

அன்றைய கொண்டாட்டத்தில், எங்களது பேச்சு இந்தப்பேரண்டமே கணினிக்குள் இருக்கும் விளையாட்டுப்பொருளாகவோ பாவனையாகவோ (simulation) இருக்கும் என்று திரும்பியது.  டேன் உல்லெர்சன் அன்றைக்கு போட்ட விதைதான் இன்றைக்கு முழுமையடையப்போகும் உட்டோப்பியா கணினி விளையாட்டாக  உருவாகியிருக்கிறது.

தத்ரூபமாக மனித கதாபாத்திரங்களைக் கொண்டு உட்டோப்பியன் சமுதாயத்தை உருவாக்குவதே இந்த விளையாட்டின் வெற்றி இலக்குகள். டேன் உல்லெர்சனுக்கு காட்டுகையில் வடிவமைப்பு தத்ரூபம் எல்லாம் திருப்திகரமாக இருந்தும் தனக்கு  இந்த விளையாட்டில் சிலவை குறைவதைப்போல இருக்கிறதென்றார்.

"எதை சேர்க்கலாம் டேன்" இது என் மேலாளர்.

"நம்பிக்கை என்பதை விளையாட்டில் சேர்த்தால் என்ன? " டேன் சொன்னவுடன் எனக்குப்புரிந்துவிட்டது. ஆனால் மேலாளருக்குப் புரியவில்லை.

"புரியவில்லை டேன் , தயை செய்து விளக்கவும்"

"விளையாட்டின் பாத்திரங்கள், அவர்களை விளையாட வைக்கும்  நம்மிடம் வேண்டுதல்களை வைக்கும் வாய்ப்புகள், அவர்களின் நம்பிக்கையின் அளவைப்பொறுத்து , நாம் வரங்களைக் கொடுப்பது போன்றவற்றை சேர்க்கலாம்".

"கடவுள் நம்பிக்கை என்பதைப்போலவா டேன்"  என்றேன்.

"அதேதான் கார்த்தி"

"வேண்டுதல்கள் இல்லாமல் சுயபுத்தியுடன் தனது பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் வாய்ப்பையும் விளையாட்டின் பாத்திரங்களுக்கு கொடுக்கலாமே டேன்"

"வேண்டாம், நமது உட்டோப்பியன் கணினி விளையாட்டை விளையாடுபவனுக்கு கிடைக்கும் தான் கடவுளைப்போன்றவன் என்ற எண்ணத்தை அது கெடுத்துவிடும் கார்த்தி"

அன்று மாலை அவரது அறைக்கு வரசொன்னார் டேன் உல்லெர்சன்.

"கார்த்தி நீ சொன்ன -சுயபுத்தி- அற்புதமான யோசனை. ஆனால் சுயபுத்தி முழுமையடையும்பொழுது விளையாட்டமைப்பை விட்டு பாத்திரங்கள் வெளியே வந்துவிடும்"

"உண்மையாகவே புரியவில்லை"

"தீவிரமான கிறிஸ்தவர்களைப் பார்த்திருக்கிறாயா? அவர்களின் பல பிரச்சினைகள் பிரார்த்தனைகள் மூலம் தீர்ந்தன என்று சொல்வார்கள், சொல்வதோடு மட்டுமல்லாமல் கிறிஸ்தவமே உண்மை மற்றவையெல்லாம் பொய் என்றும் சொல்வார்கள்"

"ஆமாம்"

"இஸ்லாமியர்களும் அப்படித்தான், ஏக இறைவன் மேல் நிபந்தனையற்ற நம்பிக்கை வைக்கும்பொழுது அவர்களின் பிரச்சினைகள் தீர்ந்தன என்றும் ஏக இறைவனே எல்லாம் மற்றவை எல்லாம் பொய் என்றும் சொல்வார்கள்"

"ஆமாம்"

"ஏன், உன் மதத்தில் மலைக்குப்போனால் பிரச்சினை தீரும், தலைமுடி எடுத்தால் பிரச்சினை தீரும் , பசுமாட்டிற்கு தீவனம் போட்டால் சரியாகும் என்று சொல்வார்களே "

"ஆமாம்"

"எல்லோரும் தத்தமது கடவுள்தான் உண்மை, ஏனைய கடவுள் எல்லாம் பொய் என்று சொல்வதைப்பற்றி நீ என்ன நினைக்கிறாய் கார்த்தி?"

"எல்லா கடவுள்களுமே பொய்"

"இல்லை கார்த்தி, எல்லா கடவுள்களுமே உண்மை. எல்லா நம்பிக்கைகளுமே உண்மை, எல்லா மத நூல்களுமே கடவுள்களால் வழங்கப்பட்டவைதான், நம்பிக்கையான பிரார்த்தனைகள் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும்"

"அது எப்படி சாத்தியம் டேன்"

"நமது உட்டோப்பியன் கணினி விளையாட்டைப்போன்றதுதான் நமது உலகமும். கற்பனைக்குப் புலப்படாத பெரிய கணினியில் ஆடப்படும் விளையாட்டு, இந்த ஆட்டத்தை இயக்குபவர்கள்தான் பூமியில் சொல்லப்படும் அனைத்து கடவுள்களும்"

"சுயபுத்தியுடன் பகுத்தறிந்து , தன்மேல் நம்பிக்கை வைத்து நடப்பதினால் பிரயோசனமேயில்லையா டேன்"

"ஏன் இல்லை,  மந்தையில் இருக்கும் ஆடுகள் தங்களை ஆடுகள் என உணரும்பொழுது மந்தையை நடத்தும் மேய்ப்பாளனாக மாறும், நானே  ஒரு மேய்ப்பாளன்தான்" டேன் உல்லெர்சன் சொல்லிமுடிக்கும்பொழுது அவருக்கும் எனக்குமிடையில் ஒரு கண்ணாடி திரை இருப்பதைப்போல ஓர் உணர்வு.

இது எந்தவிதமான பரிமாணம். திரைக்குள் நான் இருக்கிறேன். என்னருகில் இருந்தாலும் திரைக்குவெளியே டேன் உல்லெர்சன் இருக்கிறார்.

"எல்லா கடவுள்களுமே சுயபுத்தியுடையவர்கள் மற்றும் பகுத்தறிவாளர்கள்.
சுயபுத்தியுடையவர்கள் கடவுள்களாகி விளையாடி வரம் கொடுக்கும் பாக்கியத்தை அடைவர், என்ன புரிந்ததா கார்த்தி"

"புரிந்தது டேன், நானும் ஒரு கடவுள்" திரையை கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வந்து டேனுக்கு அருகில் வந்தமர்ந்தேன்.  சில ஒளியாண்டுகள் தொலைவில்  அமர்ந்திருந்த மற்ற கடவுள்கள் என்னைப்பார்த்து சிரித்து வரவேற்றனர்.

Saturday, July 11, 2015

சுடுகாட்டு செல்ஃபி - திகில் சிறுகதை

"கார்த்தி, எங்கேயாவது கல்லறைக்கு ஒரு எட்டு போய்ட்டு வருவோமா"  

"எதுக்குடா கணேஷ்" 

"இப்போதைய டிரென்ட், சுடுகாட்டில இல்லாட்டி கல்லறையில போய் செல்ஃபி எடுத்து சோசியல் மீடியால போடுறதுதான்" 

என் அறைத்தோழன் கணேஷ், தீவிர சமூக ஊடக வெறியன். காட்டாற்று வெள்ளம்போல சமூக ஊடகத்தில் ஏதாவது ஒரு நிகழ்வு ஏற்பட்டால் இவன் காரண காரியமே ஆராயாமல் அதை செய்வான்.  கேள்வி கேட்டால் "இதான் நண்பா , இப்போதைய டிரென்டு" என்பது அவனது பதிலாக இருக்கும். சென்ற ஆண்டு, குளிரடிக்கிற நள்ளிரவில் குளிர்ந்த நீரை தன்மேல் ஊற்றிக்கொண்டதோடு மட்டுமல்லாமல், என் மேலேயும் ஊற்றி ஐஸ் பக்கெட் சாலெஞ் என்றான். ஒரு வாரம் காய்ச்சலடித்து கிடந்தது நான் மட்டுமே. 

"நான் வரலடா கணேஷ், எனக்கு இது தேவையில்லாத விஷப்பரிட்சையா தோணுது, எனக்கு அடுத்தவாரம் கான்பரன்ஸ் பேப்பருக்கு டெட்லைன் வேற இருக்கு, ஒரு சூப்பர் ரெபரன்ஸ் பேப்பர் புடிச்சிட்டா அதை வச்சி என் பேப்பரை முடிச்சுடுவேன், சோ டைமில்லை" 

"கான்பரன்ஸ் கீன்பரன்ஸெல்லாம் கதைவிடாத, பகுத்தறிவு பேசுற உனக்கு பேய் வந்து கடிச்சி சாப்புட்டுறும்னு பயம் கார்த்தி "

"நான் ஏன்டா நடுராத்திரி சுடுகாட்டுக்குப்போகனும்" என்ற நடிகர் வடிவேலுவின் மனக்குரல்தான் எனக்கும் கேட்டது. 

நான் என்னதான் பகுத்தறிவு பேசினாலும், கடவுளிடம் இல்லாத பயம் எனக்கு பேய்கள் மேல் உண்டு.  காரணம் மிகவும் எளிமையானது. இல்லை என்று நினைக்கும் கடவுள் வந்துவிட்டால் கூட நல்லம்சமாகத்தான் இருக்கப்போகின்றது. பேய் இல்லை என்று நினைத்து வம்பு பேசி, ஒருவேளை அது உண்மையாகவே வந்துவிட்டால் என்ன செய்வது.  அதனால் நான் வரவில்லை என்று மறுத்தேன். 

"போடா பயந்தாங்குளி, நீ வரலேன்னாலும் நான் போகப்போறேன்" 

இப்பொழுது எனக்கு அடுத்த பயம். ரோம் நகரத்தின் புறநகர்ப்பகுதியில் பெரிய ஆள் நடமாட்டமில்லாத பகுதியில் எங்களது வீடு.  கால்நடை தூரத்தில் எங்களது ஆய்வகமிருப்பதால் இவ்வளவு தள்ளி வீடு எடுத்திருக்கிறோம். இவனும் இரவில் கிளம்பிப்போய்விட்டால் எனக்கு தனியே இருக்க பயம். இவன் இஷ்டத்திற்கு கல்லறைக்குப்போய் அங்கு தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் பேய்களை தட்டி எழுப்பிவிட்டு வீடுவரை கூட்டிவந்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்ற அபத்தமான பயம் வேறு. 

"கணேஷா, நாம போய் போட்டோ எடுத்து, அந்த போட்டோவில் பேய் பிசாசு தெரிஞ்சுட்டா , வேண்டாம்டா பிளீஸ்" 

"கார்த்தி, வெறும் டுபாக்கூர் போட்டோஷாப்பையெல்லாம் நம்புறீயா , நீயெல்லாம் என்ன சயின்டுஸ்டு,   , பேயும் கிடையாது பிசாசும் கிடையாதுன்னு நாம நிருபிக்கிறோம். "

"பொதச்ச பின்னாடி எரிச்ச பின்னாடி திரும்பிப்பார்க்காம போற இந்தியா மாதிரி இங்கே கிடையாது , இவனுங்க கல்லறைக்கு உரிய மரியாதை செய்றவனுங்க , நாம போய் விளையாட்டா கல்லறை மேல நின்னு போட்டோ எடுத்து பேஸ்புக்ல போட்டால், அவமரியாதை செஞ்சுட்டோம்னு எவனாவது வீடு பூந்து அடிக்கப்போறான்டா.. மோர் ஓவர்,  கல்லறை மேல நின்னுக்கிட்டு, படுத்துக்கிட்டு போஸ் கொடுத்து போட்டோ எடுக்கிறது , செத்தவங்களை நிஜமாலுமே அவமானப்படுத்துறதுதான்" 

" நோ நோ உன்னோட பயத்தை எதுக்கு சென்டிமென்ட் போட்டு மறைக்கிற, இனிமே பகுத்தறிவுன்னு எதுவும் பேசாதே , ஷேம் ஷேம் பப்பி ஷேம்" 


"இது சென்டிமென்ட் கிடையாது,  வெறுமனே இல்லைன்னு நிராகரிப்பது மட்டும் பகுத்தறிவு இல்லை, லாஜிக்கலா யோசிக்கிறதும் பகுத்தறிவுதான்.எதுக்காக அனாவசிய ரிஸ்க் எடுக்கனும்,  நாம இருக்கிற ஏரியா ஒரு காலத்துல மாபியா மீட்டிங் பாயின்ட், செத்துப்போனவங்களை இங்கே இருக்கிற கல்லறையிலத்தான் புதைச்சிருப்பானுங்க , நாம போட்டோ எடுக்கிற சமாதிக்காரன்  மாபியாக்காரனுங்களுக்கு சொந்தக்காரனா இருந்தால் என்ன பண்றது,. கல்லறைத்தோட்டம் போதை மருந்து அடிக்ட், டிரக்ஸ் வாங்குறவன் விக்கிறவன் எல்லாம் ஒன்னு கூடுற இடம்னு வேற படிச்சிருக்கேன்.. பிரச்சினையாயிடும்னு தோனுது " 

"இந்த நொரநாட்டியமெல்லாம் வேனாம், வரியா இல்லியா" 

"வரேன் ஒரு கண்டிஷன் கணேஷ், கல்லறையில இருக்கிற ஆட்களோட பேர் வராதபடி போட்டோ எடுக்கனும் சரியா " 

"ஓகே டன்"

 இங்கே தனியாக இருப்பதைவிட கல்லறைத்தோட்டத்தில் துணையுடன் இருப்பது பரவாயில்லை என்பதால் கணேஷுடன் கிளம்பினேன். 

நள்ளிரவில், தேய்பிறை வெளிச்சத்தில் நடக்கும்பொழுது நேரம் ,மற்றவர்களைக் காட்டிலும் மெதுவாக செல்லும் என்று ஐன்ஸ்டீன் அவரோட சார்பியல் கோட்பாட்டில் சொல்லியிருப்பாரோ. குறைந்த தூரத்தை கடக்க  ஏதோ பலமணிநேரம் எடுத்துக்கொண்டதைப்போல ஓர் அசதி .ஒரு வழியாக ஒரு கல்லறைத்தோட்டம் தென்பட்டது.

உள்ளே நுழைந்தோம். முதல் கல்லறை கிறிஸ்டியானோ எர்பானி. கல்லறையின் மேல் நாங்களிருவரும் சாய்ந்தபடி செல்ஃபி எடுத்துக்கொண்டோம். எடுத்து முடித்தவுடன் எடுத்த படத்தை ஒரு முறை சரிபார்த்துக்கொண்டேன். பேய் பிசாசு எதுவுமில்லை.  அடுத்தது பவுல் ராபின்சன் , பின்னர் யோனஸ் வில்லியம்சன் நான்கவது கல்லறையில் இருந்த  பெயரைப்பார்த்ததும் எனக்கு தூக்கிவாரிப்போட்டது.  ஆர்.எஸ்.சுவாமிநாதன் என்றிருந்தது. 

"கணேஷ், என்னமோ தப்பா படுது, இட்டாலியன் கத்தோலிக்க கல்லறையில எப்படிடா சுவாமிநாதன், வேண்டாம்டா போயிடுவோம்" 

"கார்த்தி, பயப்படாதே. செகன்ட் வேர்ட் வார் அப்போ, நிறைய பிரிட்டீஷ் இன்டியன் சோல்ஜர்ஸ் பாசிஸ்டுகளை எதிர்த்து சண்டை போட்டாங்க , அதுல செத்தவங்களை நிறைய இடத்தில் பொதச்சி மரியாதை செஞ்சாங்க , பவுல் ராபின்சன், யோனஸ் வில்லியம்சன் கூடத்தான் இத்தாலியன் நேம்ஸ் கிடையாது .. கூல் கூல் நண்பா" 

சுவாமிநாதன் கல்லறையில் ஏறி நின்று எடுக்கும்பொழுது என் காலணிகளை கழட்டிக்கொண்டேன். பயம் தானாகவே மரியாதை கொடுக்க வைத்தது. 

வந்த வழியே வீடுவந்து சேர்ந்தோம்.  நிபந்தனையின் படி கல்லறையில் பெயர் தெரிந்த படங்களை கணேஷ் முற்றிலுமாக அழித்துவிட்டு எஞ்சியப்படங்களை மட்டும் சமூக ஊடகங்களில் தரவேற்றினான். இத்தாலிய விடியற்காலை, இந்தியாவில் பரபரப்பான நேரமென்பதால் விருப்பங்களும் கருத்துகளும் பகிர்வுகளும் அள்ளின. கணேஷ் நிம்மதியாக தூங்கினான். 

என்னால் தூங்க இயலவில்லை. ஆங்கிலேய, அமெரிக்க , இந்தியப் பெயர்கள் எப்படி கல்லறையில்.. எனக்கு இரண்டாம் உலகப்போர் போர்வீரர் கல்லறைத்தோட்டத்தைப்பற்றி வரலாற்று சுவாரசியம் தொற்றிக்கொண்டது.  முற்றிலும் விடிந்ததும் , முந்தைய நள்ளிரவு நடந்த அதே பாதையில் கல்லறைத்தோட்டத்தை தேடிப்போனேன். 10 - 12 கிலோமீட்டர்கள் நடந்தும் என்னால் அந்த கல்லறைத் தோட்டத்தை கண்டே பிடிக்கமுடியவில்லை.  பாதை மாறி வந்துவிட்டோமா .. இல்லையே சரியான பாதைதான் என்று எனக்குள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்பொழுது, ஒரு கார் வந்து என்னருகில் நின்றது. 

"இங்கே என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய் கார்த்தி"  என்று ஆங்கிலத்தில் கேட்டார் என் பேராசிரியர். 

"ஒன்றுமில்லை, ஆராய்ச்சித்தாள் வேலை நகரவில்லை, ஒரு மாற்றத்திற்காக இங்கு நடந்து வந்தேன்" 

"சரி , வண்டியில் ஏறு"

வண்டியில் ஏறிய பின்னர்

"இங்கே அருகில் ஏதேனும் கல்லறைத்தோட்டமிருக்கிறதா ? குறிப்பாக இரண்டாம் உலகப்போரில் மறைந்த பிரிட்டீஷ் அமெரிக்க வீரர்களின் கல்லறைத்தோட்டம்"  


"35 ஆண்டுகளாக இங்கிருக்கிறேன். இந்த சாலையில் கல்லறை எதுவும் கிடையாதே. நிச்சயமாக போர்வீரர்களின் கல்லறை இங்கு கிடையவே கிடையாது... அது சரி, உனது கருத்தரங்க ஆராய்ச்சித்தாளுக்கான நல்லதொரு தரவை காலையில் கண்டுபிடித்துவிட்டேன் உனக்கு மின்னஞ்சல் செய்திருக்கிறேன் , படித்துப்பார்"

எனது நினைவுகள் அந்த இல்லாத கல்லறைத்தோட்டத்தின் மேலேயே இருந்தபோதும் அனிச்சையாக எனது திறன்பேசியில் கணக்கைத் திறந்து பேராசிரியரின் மின்னஞ்சலில் இணைப்பை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்.  அந்த ஆராய்ச்சித்தாளின் ஆசிரியர்களின் பெயர் வரிசைக் கிரமமாக கிறிஸ்டியானோ எர்பானி, பவுல் ராபின்சன், யோனஸ் வில்லியம்சன் , ஆர்.எஸ்.சுவாமிநாதன். 
***********************************************************************************************************************

Tuesday, June 09, 2015

இத்தாலியில் தகவல் பாதுகாப்பு மற்றும் அகவுரிமை துறையில் முதுகலை மேற்படிப்பு - (கட்டணக்கல்வி)



வினையூக்கியிடமிருந்து கல்வி சார்ந்த தகவல் வந்தால் அது இலவசக்கல்வியாக இருக்கும் என்று பதிவை படிக்க வருபவர்களுக்கு முன்பே சொல்லிவிடுகிறேன், இது இலவசக்கல்வி பற்றிய பதிவல்ல. இந்த தகவல் பதிவு கட்டணம் செலுத்தி இத்தாலியில் படிக்கும் மேற்படிப்புப் பற்றியது. 
நான் ஆராய்ச்சி மாணவனாக இருக்கும் ரோம் பல்கலைகழகத்தின் தகவல் அறிவியல் துறை , ஆங்கில பயிற்றுமொழியில் தகவல் பாதுகாப்பு பாடத்தில் ஓராண்டு மேற்படிப்பை அறிமுகப்படுத்த திட்டமிட்டுள்ளது. 
ரோம் நகரத்தில் மூன்று அரசு பல்கலை கழகங்கள் இருக்கின்றன. அவை 1, 2, 3 என்று அழைக்கப்படும். எனது பல்கலைகழகம் யுனிரோமா - 2. தோர் வெர்கட்டா என்ற ரோம் நகரத்து பகுதியில் இருப்பதால் இடப்பெயருடன் சேர்த்து அழைக்கப்படும். 
ஓராண்டு மாஸ்டர்ஸ் படிப்பு பின்வரும் கூறுகளைக் கொண்டிருக்கும் 
• Teaching – 400 hours
• Seminars / Workshops – 300 hours
• Internship – 400 hours
• Thesis – 400 hours
• Medium of Instruction – English (Mandatory Italian Language course also will be taught)
• Internship – June – August.
• Guidance - Further Research, PhD and Job opportunities
• Selection Process – Ranking and if it is needed interviews.
கல்விக்கட்டணம் - 7 லட்சம் இந்திய ரூபாய்கள்
உறைவிட , உணவு செலவுகள் - உங்கள் வாழ்க்கை முறையை பொறுத்து 4 யில் இருந்து ஐந்து லட்சங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள். 

1. பணம் கட்டி படிக்கவேண்டுமென்றால் நான் ஐக்கிய ராச்சியம் உள்ளிட்ட பிற நாடுகளுக்கு போவேனே? 
ஐக்கிய ராச்சியத்தில் கல்விக்கட்டணம் இதைவிட அதிகம். படிப்பு முடிந்தவுடன் முன்னைப்போல விசா நீட்டிப்புப் பெற்று வேலை தேட அனுமதிப்பதில்லை. 

2. இத்தாலியில் ஆங்கிலப்புழக்கம் குறைவே, அன்றாட வாழ்வில் பிரச்சினை வருமே?
இதை நேரெண்ணத்துடன் பார்த்தால் புது மொழி , புதிய பண்பாட்டை கற்றுக்கொள்ளலாம். நான் இங்கு கடந்த 4 ஆண்டுகளாக வசிக்கிறேன். 

3. ஐக்கியராச்சியம் நீங்கலான ஐரோப்பாவில் பல நாடுகள் இலவசக் கல்வியைத் தருகின்றனவே, அங்கு போகாமல் நான் ஏன் இத்தாலிக்கு பணம் கட்டி படிக்க வரவேண்டும் ?
நான் மாஸ்டர்ஸ் படித்த சுவீடன் உள்ளிட்ட பல நாடுகள் ஐரோப்பியர் அல்லாதவர்களுக்கு இலவசக்கல்வியை நீக்கிவிட்டது. மேற்படிப்பு இலவசமாக இருக்கும் ஒரு சில நாடுகளிலும் கடும் போட்டி நிலவுகிறது. 

4. நீங்கள் சொல்லும் படிப்பில் சேர்வதால் என்ன லாபம்?
தகவல் பாதுகாப்பு அகவுரிமை துறை தகவல் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த துறைகளில் தற்காலத்தில் முதன்மையானதாகவும் முக்கியமானதாகவும் இருக்கிறது. முழுநேர நிறுவன வேலைக்கோ , மேற்கொண்டு ஆராய்ச்சி படிப்பிற்கோ போக நல்லதொரு படிப்பு. 

5. நாங்கள் இப்படிப்பில் சேர்வதால் உங்களுக்கு எவ்வளவு கமிஷன் கிடைக்கும் ?
வழக்கம்போல வெறும்புகழ் , கல்விக்கான வினையூக்கி , செல்வகுமார் என்ற பட்டமும் பல்கலை கழக பேராசிரியர்களின் பாராட்டும். நீங்கள் நன்றாக படித்து நல்ல நிலையில் தேர்ச்சி பெற்றால் எனது இத்தாலிய நிறுவனத்தில் வேலைக்கு எடுத்துக்கொளவேன். 

6. யார் யாருக்கானது ? இளங்கலையில் வெவ்வேறு காரணங்களினால் சுமாரான மதிப்பெண் எடுத்தாலும் மேற்படிப்புப்படித்து தனது கல்விநிலையை மேம்படுத்திக்கொள்ள வேண்டுமென்று விரும்பும் பொருளாதாரத்தில் உயர்நடுத்தரவர்க்கத்தில் இருக்கும் மாணவர்கள். வேலை பார்த்து போரடித்துவிட்டது , ஓராண்டு மேற்படிப்புப் படித்து வேலை வாய்ப்பு நிலையில் தனது நிலையை உயர்த்திக் கொள்ள விரும்புபவர்கள். 

7. நான் இலங்கையை சேர்ந்தவன். உங்களுக்கும் இலங்கை தமிழர்களுக்கும் பிரச்சினையிருக்கிறதே? நான் இந்த மேற்படிப்புப் பற்றி விபரங்கள் அறிய உங்களைத் தொடர்பு கொண்டால் எனக்கு பதிலளிப்பீர்களா ?
அட, என்னங்க இது. நீரடித்து நீர் விலகுமா. சின்ன பிள்ளைகள் சண்டைகளை எல்லாம் நினைவில் வைத்துக்கொண்டிருந்தால் நான் எப்படி பெரிய மனுஷன் ஆவது. கல்வியை விரும்பும் ஈழத்து சொந்தங்களுக்கு ஒரு படி அதிகமாகவே உதவுவேன். 

8. கல்லூரி சார்பாக தொடர்பு கொள்ளலாமா ?நிச்சயமாக. கல்லூரிகளுக்கு இடையிலான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள் செய்து கொள்வதற்கும் எங்களது பல்கலைகழகம் தயாராக இருக்கிறது. 

9. நான் எஜுகேசனல் கன்சல்டன்சி நடத்துகிறேன் , நீங்கள் விரும்பினால் நாம் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டு இதை தனியே நடத்துவோமா ? உங்களுக்கு நல்ல கமிஷன் தருகிறேன்.
மன்னிக்கவும். இது எனது கொள்கைகளுக்கு ஒப்பானது அல்ல. பணம் நோக்கமாக இருந்திருந்தால் சுவீடனில் இருக்கும் பொழுதே செய்து பெரும் பணக்காரன் ஆகி இருப்பேன். இந்தியாவில் எடுத்து வந்திருக்கும் மேகி நூடுல்ஸ் சாப்பிட்டு ஏழை மாணவனாக இருந்தாலும் , இடைத்தரகராவதை விட வினையூக்கியாக இருப்பதையே விரும்புகின்றேன். 

10. எப்படி உங்களை தொடர்பு கொள்வது ?

selvakumar.ramachandran@uniroma2.it 


கல்வி சார்ந்த விசயமென்பதால் கட்சி பேதம் பார்க்காமல் பகிரலாம்.

Tuesday, March 24, 2015

நீர் அடித்து நீர் விலகுமா !!

"சிங்களத்தமிழர்" என்றுதான் இந்தப்பதிவுக்கு தலைப்பு வைக்கலாமென்றிருந்தேன். ஆனால் விஷமுறிவு மருந்தை தொடர்ந்து கொடுத்துக்கொண்டேயிருந்தால் விடாதுகருப்பாகிவிடும். எனவே விவேகமாக நீர் அடித்து நீர் விலகுமா என்ற இந்தத்தலைப்பு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. பதிவிற்கேற்ற தலைப்புதான் தலைப்புக்கேற்ற பதிவுதான். தொடர்ந்து வாசிக்கலாம்.

2015 ஆம் ஆண்டு கிரிக்கெட் உலகக்கோப்பையில்  XXXXXXXX அணி, காலிறுதியில் படுதோல்வியடைந்து வெளியேறியதைத் தொடர்ந்து துவிட்டரில் ஒரு மடந்தை, தனது கோபத்தை இந்திய கிரிக்கெட் வாரியத்தின் மேல் காட்ட ,அது விதையாகி வெடித்து முளைத்து தழைத்து கிளைத்து வெளிப்பட்ட விழுதுகளில் ஒன்றுதான் என் கட்டுரை என்று ஒருசிலர் நினைப்பதைப்போல  நான் அக்கட்டுரையை எழுதவில்லை. இந்திரன் கெட்டதும் பெண்ணாலே அந்த சந்திரன் கெட்டதும் பெண்ணாலே என்று பார்த்தும் கேட்டும் பட்டும் அறிந்திருப்பதால் பெண்களுடன் எவ்விடத்திலும் விவாதங்களுக்குள் சென்றதேயில்லை. அதுவும் சமூக ஊடகங்களில் பெண்களுடன் விவாதத்தில் இறங்கி மல்லுக்கட்டினால் ஒரு கட்டத்தில் நாமே விவாதப்பொருளாகிவிடுவோம்.  ஆக எனது கட்டுரையை பெண்ணுக்காக எழுதப்பட்டது என்று சொல்வதைத் தவிர்த்து மண்ணுக்காக எழுதப்பட்டது என்று படிப்பதே சிறப்பு. 

படித்தால் படி, படிக்கலாட்டி போ, படிச்சுட்டு பிடிக்கலாட்டியும் போ என்று எழுதுவதால் நான் பிரபலங்களுக்கு மத்தியில் மட்டுமே பிரபலம். சீடகோடிகள் அனைவரையும் முடுக்கிவிட்டு என்பதிவுகளை முன்னுக்கு கொண்டு வந்தாலும் முன்னூறு வரவுகளைத் தாண்டாதப்பதிவுகள் எனது பதிவுகள். இந்நிலையில்  XXXXXXXX அணியைப்பற்றி நான் எழுதிய "கிரிக்கெட்டின் கண்ணீர்த்துளி " கட்டுரையை  ( http://vinaiooki.blogspot.it/2015/03/blog-post.html ) ஆயிரக்கணக்கான சாமனியர்களிடம் கொண்டுபோய்ச்சேர்த்தது  XXXXXXXX  அணியை நேசிக்கும் தமிழும் பேசும் அந்நாட்டு வாழ் இளைஞர்கள். 

தமிழும் பேசும் அவ்விளைஞர்களுக்கு கட்டுரையின் மேலும் கட்டுரையை எழுதியவன் மேலும் நியாயமற்ற கோபத்தைக்காட்ட ஒரு பின்னணி  உண்டு.  2010 ஆம் ஆண்டு வாக்கில், XXXXXXXX  அணியைச் சேர்ந்த ஓர் ஆட்டக்காரர் எதிரணிகளின் 800 ஆட்டக்காரர்களை வீழ்த்திய சமயத்தில், அந்த ஆட்டக்காரர்,  விளையாட்டுலகின்  மனித நேயமிக்க, மகத்தான ஆளுமைகளான முகமது அலி, ஆண்டிபிளவர், ஒலாங்கா போல இருந்திருக்கலாமே என்று நான் ஆதங்கப்பட்டு எழுதியக்கட்டுரைக்கு ( http://www.tamiloviam.com/site/?p=739)இவ்விளைஞர்கள் கடும் வார்த்தைகளினால்  "தமிழோவியம்" இணைய இதழில் இன்று போல அன்றும் தங்களது நியாயமற்ற கோபத்தைக் காட்டினர். அன்று அதன் நீட்சி துவிட்டரிலும் நீர்க்குமிழியாக வெளிப்பட்டது.  

இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்னர்,  நான் மாற்றிவடிவமைத்த   XXXXXXXX  அணியின் ஆட்டக்காரர் ஒருவர்  கைகளில் ரத்தக்கறை கார்ட்டூன் ஈழத்தமிழர்கள், தமிழ்த்தேசியர்கள், ஈழமாயையில் இருந்தவர்கள் என்று பலரால் கொண்டாடப்பட்டது.   (விராத் கோஹ்லி விரட்டி விரட்டியடித்த வேகப்பந்துவீச்சாளர்தான் அந்த ஆட்டக்காரர். )  ஈபே இணையத்தளத்தில்  XXXXXXXX  அணியை ஒருநாள் ஏலத்தில் விட்டேன். அன்றைய இனவெறி தென்னாப்பிரிக்காவிற்கு கொடுக்கப்பட்ட தண்டனை XXXXXXXX  நாட்டிற்குக் கொடுக்கப்படவில்லை என்பதால், என் கோபத்தைத் தணித்துக்கொள்ள எழுத்தில் தண்டனை கொடுப்பதுண்டு.   நீறுபூத்த நெருப்பாக ஐந்து ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. இன்னும் தொடரும். 

அடிப்படையில் பார்த்தால், என் கட்டுரைக்கு ஈழத்தமிழர்களும் தமிழ்த்தேசியர்களும் பெரும் ஆதரவைக் கொடுத்திருக்கவேண்டுமே. மாறாக, அவர்களும் போர்வையை தலையில் போத்திக்கொண்டு கமுக்கமாக ,  என் கட்டுரையையும் என்னையும் வசை பாடிய இழைகளில் இசைபாடினார்கள். கலிலியோ காலத்தில் வாழ்ந்த மக்கள் உலகம் தட்டையானது என்று நம்பினார்கள் அல்லவா, அவர்களைப்போல இவர்களும் அரசியலும் அதனைச் சார்ந்த செயற்பாடுகளும் தட்டையானது என்று நம்புபவர்கள். ஈழப்பாசமிருந்தால் கலைஞரை வெறுக்கவேண்டும், திமுக வேரறுக்க ப்படவேண்டும் என்று நம்பும் ஆட்கள்.  திமுக நேசமிருந்தால் தமிழ்ப்பாசம் செல்லாது என்று சொல்லும் நாட்டாமைகள் சிலரும் இவர்களில் உண்டு.  தமிழ்நாட்டில் திமுக இல்லாமல் போயிருந்தால் தமிழே இருந்திருக்குமா என்பதை அறியாதவர்கள். ஆதலால், திராவிட கருத்தியலாளரும் "மாப்ள சிங்கம்" திரைப்படத்தின் வசனகர்த்தாவுமான டான் அசோக் ஈராண்டுகளுக்கு முன் எடுத்து செய்த, கலைஞர் அஞ்சல் தலை வெளியிட்டிற்கு நான் வினையூக்கியாக இருந்து உதவி செய்தது ஈழத்துரோகப்பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டுவிட்டது. 

எனக்கு ஒரு தீவிர ரசிகர் பேஸ்புக்கில் இருக்கிறார். கலைஞருக்காக வாடிகன் போப்பிடமிருந்து வாழ்த்துக்கடிதம் பெற்றுத்தந்தது, சேனல்4 தொலைக்காட்சி - ஸ்டாலின் இணைப்பை ஏற்படுத்தியது , திமுகவின் வெளிநாட்டு முகவராக இருப்பது போன்ற "ஈழத்துரோக" செயல்களை செய்தது-செய்வது வினையூக்கி என்று அவருக்குத் தோன்றுவதையெல்லாம் என்னைப்பற்றி பேசும் இடங்களில் சுவரொட்டி ஒட்டுவார். 

இப்படிஒட்டுவாரொட்டிகள் மணிப்பிரவாளத்தமிழில் எனக்கு தொடர்ந்து அர்ச்சனைகள் நடத்த , எங்கு அடித்தால் எங்கு வலிக்கும் என்று தெரிந்தே எடுத்த விஷமுறிவு கலைச்சொல்லாக்கம்தான் "சிங்களத்தமிழர்",  XXXXXXXX  அணியையும் XXXXXXXX  நாட்டின் ஆளுமையையும் ஏற்றுக்கொண்டு இந்தியத்தமிழர்களை, நாய்கள் இன்னபிற அச்சில் ஏற்றமுடியாத சொற்களில் திட்டுபவர்கள் என்ற பொருளில் இந்தக்கலைச்சொல் உருவாக்கப்பட்டது.  இந்தக் கலைச்சொல் உருவாக்கத்திற்குப்பின்னர்தான், நோர்வேயிலிருந்தும் டொரண்டோவிலிருந்தும் ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்தும் " வினையூக்கி, நீங்கள் பெரிய மனுஷந்தானே , நீங்கள் நிறுத்தக்கூடாதா" என மெயில் விடு தூது ஆரம்பித்தன. எனக்குத்தான் அறிவுரைகள் பறந்து வந்தனவே ஒழிய, தமிழும் பேசும் XXXXXXXX  நாட்டு ஆட்களிடம் ஒன்றும் சொல்லப்படவில்லை. 

தமிழ்ச்சூழலில் புத்திசாலிகளும் உண்டு. துணிச்சல்காரர்களும் உண்டு. ஆனால் துணிச்சல் மிகுந்த புத்திசாலிகள் அரிது. காணும்பொழுது அவர்களைப் பொது நன்மைக்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும். துணிச்சலான புத்திசாலிகள் விலகும் புள்ளிகளை மட்டும் பெரிதாக்கினால் நட்டம் துணிச்சலான புத்திசாலிகளுக்கல்ல. அவர்களுக்கு எல்லாப்பக்கமும் மவுசு உண்டு. எங்கு அரியணை காலியாக இருக்கிறதோ அங்கேப்போய் உட்கார்ந்துவிடுவார்கள். 


செல்வாக்குள்ள அல்லது செல்வாக்கை மேலும் வளர்த்துக்கொள்ளக்கூடிய என்னை கலைஞர் அபிமானி  என்பதற்காக எனக்குக் கட்டம் கட்டினால் எல்லோருக்கும் ஒரு பிரேக் பாயிண்ட் ரீச் ஆகும், ஏதாவது ஒருகட்டத்தில் சலிப்பாகித்தான் போகும். என்னைத்திட்டிய ஒருவரை  வெள்ளைவேன் கடத்திச்சென்றபொழுது பதறிய தமிழ்நாட்டு டிவிட்டர்களில் நானும் ஒருவன். அடுத்த முறை வெள்ளைவேன் வந்தாலென்ன மஞ்சள் வேன் வந்தாலென்ன என்றுதானே இருக்கத்தோன்றும்.  



 "விவாதத்தில் வெற்றிபெறுவது முக்கியமில்லை,  வெற்றிபெற வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்தில் சாம, பேத , தான தண்ட முறைகளைப் பயன்படுத்தினால் விவாத நோக்கத்திற்கு துணைச்சேர்க்கும் ஆட்களின் ஆதரவை இழந்துவிடுவோம்., பொது நன்மைகளுக்காக சிறுவிசயங்களைக் கடந்து செல்லலாம்" . இந்தக்குட்டு நினைவுக்கு வந்ததும் யோசிக்க ஆரம்பித்தேன். 

என்னை வசைபாடிய  400 சொச்சத்து XXXXXXX  நாட்டு தமிழும் பேசும் ஆட்களைக் குறிக்க மட்டும்  உருவாக்கிய சொல் என்றாலும்,  "சிங்களத்தமிழர்" என்ற பதம் ,  பலரை அதிர்ச்சியடைய வைத்திருக்கும். கவலையடையகூட செய்திருக்கலாம்.  அதனால் தார்மிகபொறுப்பேர்று வெளிப்படையாக வருத்தம் தெரிவிக்கலாமா என்று யோசித்தேன்.  ஆனால் அந்த சொல்லிற்காக பதட்டமடைபவர்கள், நான் வசைபாடப்படும்பொழுது அமைதியாகத்தானே இருந்தார்கள். நான் எதற்கு வருத்தம் தெரிவிக்க வேண்டும் என்பதையும் யோசித்தேன். யோசித்துக்கொண்டேயிருந்தபின்னர் பின்வரும் எண்ணம் மேலோடியது. 

துயரமான கட்டத்தில்  எனக்கு அனைத்து வகையான ஆதரவளித்து  என் முன்னேற்றத்தில் மிகுந்த அக்கறை கொண்ட என் நலன் விரும்பி , ஈழத்தமிழர் யோகன் பாரிஸ் ஒருவேளை அந்தச்சொல்லைக் கண்டிருந்தால் , அவர் மனதில்  சுருக்கென முள் தைத்திருக்குமல்லவா.  அவர் ஒருவேளை வருந்தியிருந்தால், அவரிடம் மட்டும்  வருத்தம் தெரிவித்துக்கொள்கின்றேன்.   ஏனையவர்களுக்கு நீர் அடித்து நீர் விலகாது. சேரும்புள்ளிகளில் சேரவேண்டிய புள்ளிகளில் உங்களுடன் சேராமல் இருக்கமாட்டேன்.  என்னுடைய துணிச்சலுடன் கூடிய புத்திசாலித்தனத்தை உங்களுக்குத் தேவைப்படும்பொழுதெல்லாம் பெற்றுக்கொள்ளலாம். 

Friday, March 20, 2015

கிரிக்கெட்டின் கண்ணீர்த்துளி - கட்டுரை

உலகின் மகாமோசமானவர்கள் இறந்தாலும் கண்ணீர் அஞ்சலிகள் கண்ணியமாகவே எழுதப்படும். இறந்தவர்களின் நற்செயல்கள் மட்டுமே நினைவுகூரப்படவேண்டும் என்பது  வறட்டு சம்பிராதயமாக திணிக்கப்பட்டுவிட்டதோ என்று சமயங்களில் தோன்றும். எச்சில் கையால் காகம் ஓட்டியது எல்லாம் கொண்டாடப்படும் இறுதிச்சடங்குகளில் மறைந்தவர்  செய்த அட்டகாசங்களையும் பதிவு செய்யத்தவறுவது கால எந்திரத்திற்கு நாம் செய்யும் துரோகம். வாழ்க்கைத் தத்துவத்திற்கு  மிகநெருங்கிய உறவான கிரிக்கெட் ஆட்டத்தின் ஆட்டக்காரர்கள் ஓய்வுப்பெறுகையிலும், கண்ணீர் அஞ்சலி போஸ்டர்கள் ஒட்டப்படும். சமீபத்திய வரவு, சிலோன் ஆட்டக்காரர்களான சங்கக்கரா ,ஜெயவர்த்தனே. 

புள்ளி விபரங்கள் பொய்யல்ல. ஆனால் சமயங்களில் அதைப்பகுத்துப் பார்க்கையில் புள்ளிவிபரங்கள் பொய்யும் சொல்லும் என்று அறியலாம். வேறு யாருமில்லாதபொழுது , தங்களுக்கு மட்டுமே வாய்ப்பு கொடுக்கப்பட்டு , "ஆல் தோட்ட பூபதி" விவேக்கைப்போல யூத்தாக தொடர்ந்து ஆடிக்கொண்டிருந்தால் ஆயிரம் இரண்டாயிரம் என ஓட்டங்களை அடித்துக் கொண்டேயிருக்கலாம்.  சங்கக்கரா , ஜெயவர்த்தனே ஆகியோர் ஆல் தோட்ட பூபதி வகையில் சேர்வார்கள். சினிமா காமெடி பார்க்காதவர்களுக்கு உலகின் சிறந்த ஆல்ரவுண்டர் சாகித் அப்ரிடியைக் கைக்காட்டினால் எளிதில் விளங்கும். பாகிஸ்தான் அளவிற்கு ஏன் போகவேண்டும் , நம்மூர் ரோகித்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள், 4000 ஓட்டங்கள் அடித்துவிட்டார். ஒரே காரணம் வழங்கப்பட்ட தொடர் வாய்ப்புகள். எண்ணிலா வாய்ப்புகள் கொடுக்கப்படுகையில் ஏழெட்டாவது தேறிவிடும். 





கிரிக்கெட்டின் மகத்தான பெருமை சங்கக்கரா என்று ராஜபக்சேவை விஞ்சும் அளவிற்கு வெள்ள்வத்த முதல் டொரான்டொ வரை ஒரே புகழாரம். சஙகக்கரா ஆடுகளத்தை விட்டு வெளியேறுகையில் வானமே கண்ணீர் வடிக்கின்றது என்று தெலுங்கு சினிமா பாணியில் லா லா லா பாடியிருப்பதோடு நிறுத்தியிருந்தால் மட்டும் "every dog has its day"  என்று நாம் விலகிப்போயிருக்கலாம். 

விடுவார்களா, சிலோன் கிரிக்கெட் ரசிகர்கள், குறிப்பாக கொழும்புத் தமிழர்களும், கொழுப்பு எடுத்த ஒரு சில புலம்பெயர்ந்த ஈழத்தமிழர்களும். சச்சின் டெண்டுல்கருக்காக உலகக்கோப்பையை வாங்கித்தந்த பிசிசிஐ போல, இலங்கை கிரிக்கெட் வாரியம் லாபி செய்யும் அமைப்பல்ல என்று சமூக ஊடங்களில் எழுதப்போக வாதம் எதிர்வாதம் என்று கசப்பான வாக்குவாதங்களில்தான் பெரும்பாலான இழைகள் முடிந்தன.  

வெள்ளவத்தை தமிழர்களை விடுங்கள், புலம்பெயர்ந்த ஈழத்தமிழர்கள் இலங்கை அணியை ஆதரிக்கலாமா என்ற விவாதத்திற்குப் போகவிரும்பவில்லை. பாகிஸ்தான் அணியின் வெற்றிக்கு கைத்தட்டி பாராட்டிய ரசிகர்கள் தமிழ்நாட்டு ரசிகர்கள். சையத் அன்வரின் 194, சமீபகால இரட்டை சதங்களைக் காட்டிலும் அதிகமாக தமிழ்நாட்டு ரசிகர்களின் நினைவில் இருக்கும்.  கிரிக்கெட்டின் ரசிகர்களில் அறிவுப்பூர்வமான நேர்மையான விமர்சனங்கள் கொடுக்கும் ரசிகர் கூட்டம் என்றால் தமிழ்நாட்டு கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் என்பது  மிகையாகாது. இப்படிப்பட்ட தமிழ்நாட்டு கிரிக்கெட் ரசிகப்பாரம்பரியத்தில் வளர்ந்த நான், எந்தவொரு கிரிக்கெட் அணியையும் நாடு கடந்து மொழி கடந்து  அரசியல் கடந்து  தங்களுக்குப் பிடித்தவர்களை ஆதரிக்கலாம், அது பாகிஸ்தானாக இருந்தால் கூட சரியே, என்று நம்புபவன்.  

அதனால், மொழி, அரசியல், நாடு எல்லாவற்றையும் ஒதுக்கிவைத்து விட்டு சங்கக்கரா, ஜெயவர்த்தனேவை முன் வைத்து, இந்திய கிரிக்கெட் வாரியத்தை, இந்திய ஆட்டக்காரர்களை  தரக்குறைவாக பேசுவது தர்க்கரீதியில் சரியா என்று மட்டும் பார்ப்போம். எங்கோ ஒரு மூலையில் , தனிநபர்களின் கருத்துக்களை வைத்து  பொதுப்படுத்தவேண்டுமா என்ற கேள்வியும் எழாமலில்லை. இந்த டிஜிட்டல் உலகில், குறிப்பாக சமூக ஊடகங்களில் தனிப்பட்ட கருத்து எதுவும் தனிப்பட்ட கருத்தாக நின்றுவிடுவதில்லை. அவரவருக்கு இருக்கும் பிரபல்யம் பொருத்து பிராப்ளமாகவோ பலமாகவோ வலுப்பெறுகின்றது.  பின்னர் அதுவே, சமூகக் கருத்தாக கட்டமைக்கப்படும் வாய்ப்பிருப்பதால் நேரமிருக்கையில் அவரவர் அவரவரளவில் எதிர்வினை கொடுப்பது முக்கியம். 

புனையப்படும் கருத்து  - சங்கக்கரா ஒரு ஜென்டில்மேன் கிரிக்கெட் வீரர். 

பெருந்தன்மையாளர்களின் விளையாட்டு கிரிக்கெட். சங்கக்கரா பெருந்தன்மையாளராக இருந்தாரா என்று பார்த்தால், ஒன்றல்ல இரண்டல்ல மூன்று முறை, பெருந்தன்மைக்கு எதிர்ப்பதமாக இருந்திருக்கிறார். 

1. 2011 உலகக்கோப்பை இறுதிப்போட்டி நாணயச்சுண்டலில்  நாணயமற்று நடந்து கொண்டதை உலகமே கைக்கொட்டிச் சிரித்தது. 

2. ஒரு முறை வீரேந்திர சேவக், 99 ஓட்டங்கள் எடுத்திருந்தபொழுது, வெற்றிக்கு ஓர் ஓட்டமே பாக்கியிருந்தது. சிங்கள வீரர் சங்கக்கரா என்ன செய்தார் தெரியுமா, பந்து வீச்சாளர் சூரஜ் ரந்தீவை நோபால் வீசச்செய்யச் சொல்லி சேவக் சதமடிப்பதைத் தடுத்தார்.

3. அதற்கு முன்பு டெண்டுல்கர் 96 ஓட்டங்கள் எடுத்திருந்த பொழுது, பந்துவீச்சாளர் மலிங்காவை வைடு பந்தை வீச்சச்சொல்லி அதைப்பிடிக்காமல் பவுன்டரிக்கு தள்ளி 5 உபரி ஓட்டங்கள் கொடுத்து ஆட்டத்தை முடிக்கவைத்தார். 

(குறிப்பு 2, 3 கிட்டத்தட்ட சல்மான் பட், முகமது அமீரை நோபால் வீசச்சொன்னதற்கு சமம். ஒருவேளை விசாரணை நடத்தப்பட்டிருந்தால் நமக்குத் தெரியாத உண்மைகள் வெளிவந்திருக்கலாம்.  ) இப்படி, பெருந்தன்மைக்குப் பொருள் தெரியாத சங்கக்கராவை எல்லாம் "ஜென்டில்மேன்" கிரிக்கெட் வீரர் என்றால் அது கிரிக்கெட்டிற்கே அவமானம். 

சங்கக்கரா "ராஜபக்சே" என்றால், அவரின் அடிப்பொடி ஜெயவர்த்தனே "பொன்சேகா". அசுவின் ஒரு முறை, மன்காடட் முறையில் சிலோன் ஆட்டக்காரரை ஆட்டமிழக்கசெய்தார். பின்னர், பெருந்தன்மையின் நாயகன் தோனி, ஆட்டமிழப்புக் கோரிக்கையைத் திரும்பப்பெற்றுக்கொண்டு, சிலோன் ஆட்டக்காரரை தொடர்ந்தாட அனுமதித்தார். அன்றைய ஆட்டம் முடிந்ததும்,  ஜெயவர்த்தனே , மன்காடட் முறையில் ஆட்டமிழக்கசெய்வது ஏதோ இனப்படுகொலைக் குற்றம் போல பேசினார்.  கிரிக்கெட் மிகப்பெரிய சமனி என்று சொல்வார்கள்..  சமீபத்தில் , இலங்கையின் ஸ்பெஷலான "எறிபந்து"  வீச்சாளர் சேனநாயகா மேன்கேடட் முறையில் இங்கிலாந்து ஆட்டக்காரரை ஆட்டமிழக்க, நடுவர் கேட்டுக்கொண்டபின்னரும் சிலோன் அணித்தலைவர்  மாத்யூஸ் திரும்பப்பெற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஆட்டம் முடிந்த பின்னர் பேசிய ஜெயவர்த்தனே, "மன்காடட், கிரிக்கெட் விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டது, அப்படி ஆட்டமிழக்கச்செய்வது சரியே" என்று வாதிட்டார். 

இலங்கைக்காக ஆடும்பொழுது மட்டுமல்ல, சிலோன் ஆட்டக்காரர்கள் எங்கு ஆடினாலும் ஆட்டநெறிகளுக்கு புறம்பாகத்தான் ஆடுவார்கள். ஐபிஎல் ஆட்டங்களில் ஆடும் சிலோன் ஆட்டக்காரர்களைக் கவனித்தால் இது மேலும் தெளிவாக விளங்கும்.

இன்று மட்டுமல்ல, அன்றே இலங்கை ஆட்டக்காரர்கள் நேர்மைக்கு பரமவைரிகள்தாம். உலகமே இனவெறி தென்னாப்பிரிக்காவை ஒதுக்கிவைத்திருக்கையில்,  இலங்கை ஆட்டக்காரர் வர்ணபுரா தலைமையில் , இலங்கை அணி தென்னாப்பிரிக்காவிற்கு சுற்றுப்பயணம் செய்தது. இனமட்டுமல்ல, இனவெறியும் இனவெறியுடன் சேரும் என்பதற்கான முன்னோட்டம் அது. 

புனையப்படும் கருத்து - இலங்கையால் லாபி செய்ய முடியாது . 

இலங்கை கிரிக்கெட்டைப் பார்க்கும்பொழுது  நம்மையறியாமலும் ஓர் அசூயை ஏற்படுவது  இலங்கையின் இனவெறியினால் மட்டுமல்ல. இலங்கையின் கிரிக்கெட் வரலாறே அசூயை உணர்வை ஏற்படுத்தும் அளவிற்குத்தான் இருக்கும். தமிழ்நாடு அணியின் இரண்டாம் நிலை ஆட்டக்காரர்களுடன் கோபாலன் டிராபி ஆடிக்கொண்டிருந்ததுதான் சிலோன் அணி. ஶ்ரீலங்காவில் இனப்படுகொலை ஆரம்பமான நேரத்தில்  1981 ஆம் ஆண்டு இலங்கையின் இமேஜைத் தூக்கி நிறுத்த எடுக்கப்பட்டது அஸ்திரமே  இலங்கைக்கான டெஸ்ட் ஸ்டேடஸ் லாபி. 

திசநாயகவின் தலைமையில் லார்ட்ஸ் பிரபுக்களை குஷிப்படுத்த மது, மாதுக்கள் கொண்டாட்ட இரவுகளுக்கு பணம் நீராய் செலவளிக்கப்பட்டது.  இலங்கை கார்ப்பரேட் நிறுவனமான  மகராஜா மற்றும் அதனுடன்  இருந்த பிரிட்டீஷ் நிறுவனமான Belfour Beatty க்கும் ஒரு விளையாட்டு விளம்பர அடையாளம் தேவைப்பட்டது. இப்படி கார்ப்பரேட் கிளாமர் டெக்னிக்குகளால் பெறப்பட்டதுதான் இலங்கைக்கான டெஸ்ட் அந்தஸ்து. இப்படி எல்லாம் கூட லாபி செய்யலாம் என்று முதன் முறையாக கிரிக்கெட் உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியது  இலங்கைதான். 

அடுத்து சிலோன் ரசிகர்கள் அடிக்கடிப்பேசுவது, 96 உலகக்கோப்பை வெற்றி. ஆஸ்திரேலியாவும் மேற்கிந்தியத் தீவுகளும் இலங்கைக்கு சென்று ஆட விரும்பாததால் தட்டில் விழுந்த புள்ளிகள் இலங்கையை முதலிடத்திற்கு தள்ள, cant'bowl , can't bat, can't field அணியான இங்கிலாந்தை வீழ்த்த முடிந்தது. 2003 உலகக்கோப்பையில் ஓசியில் கிடைத்த புள்ளிகளினால் கென்யா அரையிறுதி வரை வந்ததல்லவா அது மாதிரிதான். ஒரு துரதிர்ஷ்டமான நாள் இந்திய அணியை வெளியேற்ற , இறுதிப்போட்டிக்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது. இன்று இந்தியாவின் வெற்றிகளுக்கு லாபி காரணம் என்று சொல்பவர்கள், ஆஸ்திரேலியா கூட, இலங்கைக் கடற்கரை வீடு, சிங்கள மசாஜிற்காக வீழ்ந்தது என்று சொல்லமாட்டார்கள்.  

திசநாயகே, டோனி கிரெய்க், இலங்கை பிரிட்டீஷ் கூட்டு ஸ்தாபனங்கள், கடற்கரையோர மசாஜ் பார்லர்கள் இவைகள் இல்லை என்றால் இலங்கை கிரிக்கெட் இன்னும் தமிழ்நாடு பி டீமுடன் கோபாலன் டிராபிதான் ஆடிக்கொண்டிருக்கவேண்டும். 

ரஞ்சி டிராபி ஆடும் அணிகளில் மிகவும் மோசமான அணியைத் தொடர்ந்து 15 ஆண்டுகளுக்கு அணியை மாற்றாமல், பன்னாட்டுப்போட்டிகளில் விளையாட வைத்தால், இலங்கையை விட சிறப்பாக ஆடுவார்கள். அப்படி ஆடி ரவுடியாக பார்ம் ஆனவர்கள்தாம் சிலோன் ஆட்டக்காரர்கள்.  இலங்கை,  கிரிக்கெட்டில் செய்த அதிகப்பட்ச சாதனை  முரளிதரனின் 800 ரன் அவுட்டுகள் மற்றும் சில "எறிபந்து" வீச்சாளர்களை அறிமுகப்படுத்தியது மட்டுமே.  நாளையே  தமிழ்நாடு, குயின்ஸ்லாந்து, விக்டோரியா, கர்நாடகா போன்ற அணிகள் டெஸ்ட் ஆடலாம் என்று 
ஐசிசி  முடிவு செய்தால் , இலங்கை தரப்பட்டியலில் கடைசிக்கான இடத்திற்குப் போட்டியிடும். 

திறமை, நேர்மை, பெருந்தன்மை  என்று எதுவுமே போதுமான அளவிற்கு இல்லாத லாபி புகழ் ஶ்ரீலங்கா கிரிக்கெட் வாரியத்தின் ஆட்டக்காரர்களான சங்கக்கரா, ஜெயவர்த்தனேவை கிரிக்கெட்டின் பெருமை என்று பேசுவது கிரிக்கெட்டின் பெருமைமிகு ஆளுமைகளை சிறுமை செய்வதற்கு சமம். டபிள்யூவி.ராமன், வினோத் காம்ப்ளி போன்றவர்களுக்கு  சங்கக்கரா ஜெயவர்த்தனே போன்று திகட்டத்திகட்ட வாய்ப்புக்கிடைத்திருந்தால், இவர்களைவிட அதிக சாதனைகள் செய்திருப்பார்கள். 

ஶ்ரீலங்கா , இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின்  அரசியல் மானுடவியல் நிலப்பகுதி கண்ணீர்த்துளி மட்டுமல்ல , பெருந்தன்மை ஆட்டமான கிரிக்கெட்டின் கண்ணீர்த்துளியும் கூட. சுருக்கமாகச்சொன்னால் ஜென்டில்மேன் கிரிக்கெட்டின் அபஸ்வரம் ஶ்ரீலங்கா. 
-------

பிற்சேர்க்கை - நீரடித்து நீர் விலகுமா - http://vinaiooki.blogspot.it/2015/03/blog-post_24.html

Sunday, February 01, 2015

முடிக்கப்படாத கதை - சிறுகதை

"ஆர் யூ எ கோஸ்ட் ரைட்டர்" வீட்டின் கதவைத் தட்டியவர், நான் கதவைத் திறந்தவுடன் ஒரு வணக்கம் கூட வைக்காமல் பேச்சைத் தொடர்ந்தார்.

"மை நேம் ஈஸ் கார்த்தி, உங்களின் பழையவீட்டில் தேடினேன், இந்த வீட்டிற்கு ஷிப்ட் ஆயிட்டதா சொன்னாங்க"

"ஆமாம், வீடுமாறிட்டேன், சொல்லுங்க என்ன விசயம்"

"எனக்கொரு அட்டகாசமான அமானுஷ்யக் கதை வேண்டும், எழுதித் தரமுடியுமா "

எனது பெயரும் கார்த்தி என்றாலும் மண்டப எழுத்தாளனாக, அடுத்தவர்களுக்கு காசுக்கு , அவர்களின் பெயரில் எழுதிக்கொடுப்பதனால் Ghost Writer என்றே என் பேஸ்புக் பக்கத்தில் குறிப்பிட்டிருப்பேன்.  ஒருவேளை அதை பேய்க்கதை எழுத்தாளன் என்று தவறாகப் புரிந்து கொண்டு பேய்க்கதை எழுதச் சொல்கின்றாரா என்ற ஐயம்

"ரெடி கேஷ்,  இரண்டு பக்கங்கள் வேண்டும் 10,000 தருகின்றேன்" என்றதும் உடனடியாக நீங்கியது.

"எந்த மாதிரியான அமானுஷ்யக்கதை  வேண்டும், சினிமாவுக்கா, ஷார்ட் பிலிமிற்கா"

"முடிவில்லாமல் பாதி மட்டுமே எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்தக் கதையின் மறுபாதியை நீங்கள் எழுதிக்கொடுங்கள். உங்களைத் தவிர வேறுயாராலும் இதன் மறுபாதியை எழுத முடியாது. இதை சினிமாவா, ஷார்ட் பிலிமா , பத்திரிக்கையில் பப்ளிஷ் பண்ணுவதா , நாங்க பாத்துக்குவோம், யூ டோண்ட் வொர்ரி "

அவர் கொடுத்த தாளை இரண்டாக மடித்து எனது சட்டைப்பையில் வைத்துக்கொண்டேன். யாரோ ஒருவர் எழுதியக் கதைக்கு இரண்டாம் பகுதி எல்லாம் எழுத எனக்கு விருப்பமில்லை. நானே ஒருகதையை எழுதப்போகின்றேன். கதைக்குள் கதையாக கார்த்தி கொடுத்த கதையை சொருகிவிடலாம் என்று முடிவு செய்தேன்.

அரசியல் கட்டுரைகள்,  திரைக்கதை வசனங்களில் உதவி, மேடைப்பேச்சுகள் , சாமியார்களுக்கு வார இதழ் கட்டுரைகள் தயாரித்துக்கொடுப்பது என்று எழுத்தின் பயணத்தை மாற்றிவிட்டதால் சிறுகதைகள் எழுதி தசாப்தங்கள் ஆகிவிட்டன.  சிறுகதைகளிலேயே பேய்க்கதை எழுதுவதுதான் சிரமம்.  குறுகிய வட்டத்திற்குள் எழுதியாக வேண்டும். ஒரு நல்ல பேய்க்கதை ரசிகனால் , இரண்டாவது வரியிலேயே யார் பேய் , என்ன முடிவு என்பதைக் கண்டுபிடித்துவிடமுடியும். ஆனால் அவனை கடைசி வரி வரைப் படிக்க வைத்து முடிவை சொல்வதில்தான் பேய்க்கதை எழுத்தாளனின் கைவண்ணம் இருக்கின்றது.  இழந்த அந்த கைவண்ணத்தைப் பெற , நான் எழுதியிருந்த முப்பத்து சொச்ச பழையப் பேய்க்கதைகளை கணினியில் மீண்டும் வாசித்தேன்.  தாளில் எழுதியிருந்த சிறுகதைகள் எல்லாம் பழைய வீட்டின் பரணில் கிடக்கின்றது.  அடுத்த வாரம் போய் எடுக்க வேண்டும்.

எனது அமானுஷ்யக்கதைகளில், வருபவை யாரையும் கொல்லாது. வரும் பேய்களோ பிசாசுகளோ அமானுஷ்யங்களோ எல்லாம் வாழும் காலத்தில் நல்லவர்களாக இருந்தவை. கதைகளில் ரத்தமோ குரூரமோ செக்ஸோ இருக்காது.  மனிதன் - அமானுஷ்யம் சந்திப்பு , அல்லது அதற்கு முந்தைய வினாடிக்குண்டான திகில் இதுதான் என் அமானுஷ்யக்கதைகளின் மையப்பொருள்.

1. கதையைச் சொல்லிக்கொண்டிருப்பவன் ஒரு பேய். அவன் மனிதர்களை சந்திக்கின்றான்.
2. கதையைசொல்லிக்கொண்டிருப்பவன் ஒரு மனிதன், ஆனால் அவன் ஒரு பேயை சந்திக்கின்றான்.
3. கதையைச் சொல்லிக்கொண்டிருப்பவன் ஒரு பேய், அவன் பேயை சந்திக்கின்றான்.
4. கதையை சொல்லிக்கொண்டிருப்பவன் ஒரு மனிதன், அவன் சந்திக்கும் மனிதனை பேய் என்று தவறாக நினைத்துக் கொள்கின்றான்.

இந்த நான்கு வடிவங்களையே சுற்றி சுற்றி வெவ்வேறு கதைகளாக எழுதியிருக்கின்றேன்.  இந்த நான்கு வடிவத்திற்கும் அப்பாற்பட்டு ஒரு பேய்க்கதை எழுதவேண்டும்.  பேய்கள் இறந்து மனிதர்களாகப் பிறக்கினறன அல்லது பிறக்காத மனிதர்களே பேய்கள் ஹைக்கூ வரியை நீட்டி முழக்கி சிறுகதையாக  எழுதலாமா ? வேண்டாம் யாராவது ஒரு  மேற்கத்திய எழுத்தாளர் இதைப்போல எழுதியிருக்கக் கூடிய சாத்தியங்கள் உண்டு .  நான் நகல் எடுத்துவிட்டேன் என்று புரளி கிளம்பலாம். இணையம் இல்லாத 1980 கள் என்றால் பிரச்சினையில்லை.  மொழிப்பெயர்த்தோ நகல் எடுத்தோ பெரிய எழுத்தாளராகிவிடலாம்.  2015 யில் சொடுக்குப்போடும் நேரத்தில் ஆதி அந்தம் தோண்டி எடுத்துவிடுவார்கள்.  எனக்கு நேரடிப்பிரச்சினை எதுவுமில்லை என்றாலும் கூட,  யார் பெயரில் வெளிவருதோ அவர்களுக்கு தர்மசங்கடங்களை உருவாக்கிவிடக்கூடாது என்ற நல்லெண்ணம் உண்டு. சமயங்களில் நான் எழுதியதே எனக்கு மறந்துப் போய்விடுகின்றது. இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒரு சாமியாருக்கு எழுதிக் கொடுத்தது, மீண்டும் வரிக்குவரி மாறாமல் மனதில் தோன்ற , இன்னொரு சாமியாருக்கு எழுதிவிட்டேன். நல்லவேளை மின்னஞ்சல் செய்யும் முன்னர் மூளையில் பொறித்தட்டியதால் தப்பித்தேன்.

நல்லெண்ணத்தை விட்டுவிட்டு பய எண்ணத்தைக் கொண்டால்தான் பேய்க்கதை எழுதமுடியும்.
பயங்கொண்டு யோசித்தும் பேய்க்கதைக்கு கரு கிட்டாதபொழுது இயல்பாக நடந்த சம்பவத்தில் பேயேற்றி பேய்க்கதையாக மாற்றுவது எளிது.   இதுவரை நீங்கள் வாசித்ததை அப்படியே தட்டச்சினேன். அச்செடுத்து தாளில் ஒரு முறை வாசித்தேன். பாதிக்கதை தயாராகிவிட்டது. 5000 ரூபாய் அளவிற்கு நன்றாகவே வந்திருக்கின்றது. அச்செடுத்தத் தாள்களை மேசையின் மேல் வைத்துவிட்டு  பாதி உண்மையும் பாதி கற்பனையும் கலந்த கதைகளே சிறந்த கதைகளுக்கு எடுத்துக்காட்டு என்ற என் சிறுகதை இலக்கணப்படி மறுபாதிக்கு கற்பனை செய்ய ஆரம்பித்தேன்.  இனி வருவது என் கற்பனை.

கதவைத் தட்டி மீதிக் கதையை பேய்க்கதையாக  எழுத கேட்டவனுக்கு ஓர் அமானுஷ்ய அடையாளம் கொடுத்துதான் கதையை முடிக்கவேண்டும். அவன் பேய் என்று முடித்தால் படித்துபடித்து சலித்துப்போன முடிவாக இருக்கும். வேற்றுக்கிரகவாசி, ஏலியன் என்று முடிக்கலாம். ஆனால் அதற்கு ஏன், எதற்கு , எப்படி என்றெல்லாம் விளக்கவேண்டும்.

ஆரம்பம் சுமாராக இருந்தாலும் முடிவு சிறப்பாக இருக்கவேண்டும் என்று யோசித்ததில் நான் எழுதி முடிக்காமல் வைத்திருந்த கதையின் கதாப்பாத்திரம், அந்தப் பாதிக்கதையை எடுத்துக்கொண்டு என்னை சந்திக்க வருகின்றது என்ற இழைத் தட்டியது. நீ தான் என்னை உருவாக்கினாய்,  எத்தனை முறைக் கேட்பது.  இன்றாவது எனக்கொரு முடிவைச் சொல் என்று வீட்டின் கதவை வந்து தட்டியது. கதைகளை பாதியில் விடாதீர்கள். கதாப்பத்திரங்கள் துரத்தி வந்து முடிவைக் கேட்கும்.

கற்பனை முடிவு கிடைத்ததும் கதையின் கடைசிப்பகுதியை எழுதி முடித்தேன்.  மறுநாள்  , கதை முடிக்கச் சொல்லிக் கேட்ட கார்த்தி வந்தார். அச்செடுத்தத் தாள்களை அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு,

"கார்த்தி, உங்க பர்ஸ்ட் ஆப் கதையை நான் படிக்கல, ஆனால் படிக்க வேண்டிய அவசியமுமில்லை  எங்க வேண்டுமானாலும் ஜாயின் பண்ணிக்கோங்க, கரெக்ட்டா பிட் ஆகும், அருமையான அமானுஷ்யக் கதையா பினிஷ் ஆகும் " என்றேன்.

"தாங்க்யூ, நாளைக்கு காசு கொண்டுவரேன்" என்றபடி பிரித்துப் பார்க்காமலேயே அச்சுத்தாள்களுடன் கார்த்தி  சென்றார்.

எனது மேசைக்கு வந்தேன். கதையின் முடிவுப்பகுதியின் தாள் மேசையின் மேலேயே இருந்தது. கார்த்தியிடம் முடிவில்லாமல் முதற்பாதியை மட்டும் தான் கொடுத்திருக்கின்றேன். சரி நாளை பணம் கொண்டு வரும்பொழுது  முடிவுப்பகுதியைக் கொடுத்துவிடலாம் .

கார்த்தி கொடுத்த அந்த முதற்பாதி கதை என்னவாக இருக்கும் என்று ஒரு சின்ன ஆர்வம் ஏற்பட்டது. நேற்றுப்போட்டிருந்த சட்டைப்பையில் இருந்தத் தாளை எடுத்து வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்.  அப்படியே வரிக்கு வரி நான் இப்பொழுது எழுதிக் கொடுத்தக் கதை.  முடிவுப் பகுதி மட்டுமில்லை. கதவு தட்டப்பட்டது.  கதவு உடைபடுவதைப்போல தட்டும் வேகம் அதிகப்பட்டது... முடிவுப்பகுதியை எடுத்துக் கொண்டு கதவை நோக்கி நடந்தேன்.



Saturday, December 13, 2014

திரைவிமர்சகன் - சிறுகதை

மூக்கில் விழுந்த முப்பதாவது குத்தில் மூர்க்கம் அதிகமாக இருந்தது.  அந்த பஞ்ச் அந்த நடிகரிடமிருந்துதான்.

"என்னடா உன் மனசிலே நெனச்சிட்டிருக்கே , லேப்டாப் , கேமரா இருந்தா நீ என்ன பெரிய இவனா"  என்று ஒரு கெட்ட வார்த்தை சொல்லி அறைந்தார்.

"ஆசானே, இவனுங்க இப்படித்தான், படம் ரிலீசுக்கு முன்னாடி பேஸ்புக் டிவிட்டறு , யுடுப் ல எதாவது கட்டுரை கருமாந்திரம்னு எழுதி நம்ம கலெக்ஷனை காலி பன்றது , இவனுங்களை எல்லாம் வெளிய விடக்கூடாது ஆசானே "

தல, தளபதி, தலைவா எல்லாம் கேட்டிருக்கின்றேன்.  அந்த பிரபல நடிகர் என்னைத் திட்டிய கெட்ட வார்த்தை மறந்து 'ஆசானே' என்ற  புதுவிதமான வழிபாட்டு வார்த்தை காதில் ரீங்காரமிட்டது.

எனது பெயர் கார்த்தி. தமிழ், தெலுங்கு, ஒரியா, போஜ்பூரி என்று உலகத்தின் அனைத்து மொழிகளில் வந்திருக்கும் படங்களைப் பார்த்து படித்து விமர்சனம் செய்யும் ஒரு சினிமா ஆராய்ச்சியாளன். என்னை அடித்துக்கொண்டிருக்கும் நடிகர், வேண்டாம் வேண்டாம் பெயர் வேண்டாம் , உங்களுக்குப் பிடித்தவரை நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்.  'ஆசானே'  என்ற இந்த நடிகரைப்பற்றி சென்ற வாரம் ஒரு கட்டுரை எழுதிவிட்டேன். இந்தவாரம் அவரின் படம் வரப்போகின்றது.  வரப்போகும் படம் அவரின் திரைவாழ்வை தீர்மானிக்கப்போகின்றது என்று மக்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள். இந்நிலையில் எனது கட்டுரை அந்தத் திரைப்படத்தின் வசூலை பாதிக்கும் என்று என்னை நீக்கச்சொல்லி தாக்குகின்றனர்.

கட்டையால் அடிப்பவனை திரும்பக் கட்டையால் அடிக்கக் கூடாது புத்தியால் அடிக்கவேண்டும். முடிவுக்கு வந்தேன்.

"மன்னிச்சுடுங்க சார், அந்த ஆர்டிக்கிள், ரிலேடட் போஸ்ட்ஸ் கமெண்ட்ஸ் எல்லாம் டெலிட் பண்ணிடுறேன், இனிமேல் இந்தத் தப்பு நடக்காது "

இயல்புநிலைக்கு வந்த நடிகர்  "தம்பி நீங்க எழுதக் கூடாதுன்னு சொல்லல, என்னைப்பத்தி எழுதாதீங்கன்னுதானே சொல்றேன், போயிட்டு வாங்க "

உடம்பெல்லாம் ஒரே வலி. சிவாஜி படத்துல சூப்பர் ஸ்டாரிடம் ஆபிஸ் ரூமில் அடிவாங்கிய ஆட்களுக்கும் என்னைப்போலத்தானே வலித்திருக்கும்.  வீட்டிற்கு வந்த முதல்வேலையாய் என்னுடைய யுடியுப், விமியோ, டிவிட்டர், பேஸ்புக், டம்ளர், கூகுள் பிளஸ் அனைத்து சமூக ஊடகக் கணக்குகளையும் அழித்தேன். அழிப்பதற்கு முன்பே ரஷியாவில் இருக்கும் ஒரு சர்வரில்அனைத்து கட்டுரைகள், வீடியோக்கள் எல்லவற்றையும் சேமித்துவிட்டேன்.

என் பெயரில் பேஸ்புக் / டிவிட்டர் என்று அனைத்திலும் புதுக்கணக்குகளைத் தொடங்கினேன்.

"ஆசான் நடிகரின் ஆசனவாயில் ரசிகர்கள் எனது பழைய கணக்குகளை எல்லாம்  புகார் செய்து நீக்கிவிட்டார்கள் #where​_is_the​_freedom_of_expression " என்று எழுதிவைத்துவிட்டு உறங்கிப்போனேன். மறுநாள் கருத்துரிமை பற்றி எரிந்தது.  ஆசான் நடிகரின் படம் பத்தே காட்சிகளில் பெட்டிக்குள் முடங்கியது.  விழுந்த அடிகளின் வீக்கம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறையத் தொடங்கியது. மனதும் இலகுவானது. 

Thursday, September 25, 2014

அரசியல் - ஒரு நிமிடக்கதை

"மச்சி, நீ கேளேன், இன்னக்கி அந்த க-கா-கீ கட்சி மாவட்டத்தலைவரை கிழிகிழின்னு கிழிச்சி எழுதின என் பேஸ்புக் போஸ்ட்டை , நம்ம அ-ஆ-இ கட்சி மாவட்டம் லைக் போட்டிருந்தாரு ? "
"பார்த்தேன் மச்சி, நேத்து க-கா-கீ பெரியத்தலைவரை பத்தி நீ எழுதினதுக்கும் நம்ம மாவட்டம் கமெண்ட் போட்டிருந்தாரு "
"நான் செம ஹேப்பி, நாளைக்கு கட்சி மீட்டிங் ல பார்க்கலாம்னு நம்ம மாவட்டம் சொல்லிருக்காரு "
மறுநாள், நம் கதையின் நாயகன் உற்சாகமாக கட்சி கூட்டத்தில் க-கா-கீ பெரியத்தலைவரை மானே தேனே பொன் மானே எல்லாம் போட்டு கிழித்து தோரணம் கட்டி தொங்கவிட நாயகனின் மாவட்டம் விழுந்து விழுந்து சிரித்தார். உற்சாகமான நம் கதையின் நாயகன் , அடுத்து க-கா-கீ கட்சி மாவட்டத்தலைவரை ஏக வசனத்தில் பேசப்போக, உடனே எழுந்த நம் நாயகனின் மாவட்டம், மைக்கை வாங்கி, அடுத்ததாக வேறொரு தொண்டர் பேசுவார் என அறிவித்தார். நம் நாயகன் சோகமானான். கூட்டம் முடிந்தவுடன் மாவட்டம் , நம் நாயகனிடம் வந்து
"தம்பி, இன்டர்நெட் வேற, நிஜம் வேற. க - கா - கீ மாவட்டத்தலைவர் என் மச்சான். என்னோட பிசினஸ் பார்ட்னர் வேற ,, நீ அந்த பெரியதலைவரை என்ன வேணுமினாலும் பேசிக்கோ, லோக்கல் மீட்டிங்ல லோக்கல் ஆட்களை திட்டக்கூடாது, அதுவும் சொந்தக்காரன்னா கூடவே கூடாது , என்ன புரிஞ்சுதா ? "
"புரிஞ்சுது சார் "
அரசியலை புரிந்து கொண்ட நம் கதையின் நாயகன், மறுநாள் கட்சியை எல்லாம் மறந்து 'நான் டியூன் ஆயிட்டேன்னு " சினிமாக்காரங்களை கலாய்த்து ஸ்டேடஸ் போட ஆரம்பித்தான்.

Sunday, August 24, 2014

தற்கொலை - சிறுகதை

சென்ற ஒளி ஆண்டை ஒப்பிடுகையில் இந்த ஒளி ஆண்டு தற்கொலைகளின் எண்ணிக்கை குறைந்திருக்கின்றன. அதற்கு நான் தான் முக்கிய காரணம். வீம்புக்கு தற்கொலை செய்ய நினைப்பவர்களை பேயாகவும் உணர்ச்சி வசப்பட்டு தற்கொலை செய்து கொள்ள நினைப்பவர்களை மனசாட்சியாகவும் பயமுறுத்தி வாழவைக்கும் தெய்வம் நான்.

தற்கொலைகளைத் தடுப்பது பெரும்பாலும் எளிது. தற்கொலை செய்துகொள்ள நினைப்பவரின் பிரிவை யாரால் தாங்கிக் கொள்ள முடியாதோ அவர்களின் நினைவைத் தூண்டிவிட்டால் போதும். ஆனால்இவனின் மனதை மாற்ற கடைசி ஒரு மணி நேரமாக முயற்சிக்கின்றேன்.இவனோ சாவதற்கு துடியாய் துடித்துக் கொண்டிருக்கின்றான்.

"காதலின் தீபம் ஒன்று "  பாடல் தொலைக்காட்சியில்

"எளவெடுத்த இந்த பாட்டால என் லைஃபே போச்சு" தொலைக்காட்சிப்பெட்டியை உடைத்தான்.

"சாவதை விட வாழ்வது எளிது" இவன் முன்னர் தோன்றினேன்.

"நோ இட்ஸ் எ  ப்ரீடம்"

"மிகப்பெரிய பிரச்சினைகள் விடுதலை என்று நாம் எதை நினைக்கின்றோமோ அந்த விடுதலை கிடைத்த பின்னர்தான் வரும்"

"ஹூ ஆர் யூ , எப்படி என் வீட்டிற்குள் வந்தாய் "

"பேரண்டங்களின்  தற்கொலை தடுப்பு காவலன்"

"செம ஜோக் மச்சி, சாவப்போறதுக்கு முன்ன ஒரு காமெடி பீஸை பார்க்கனும்னு என் தலைவிதி..."  சில நொடிகள் அமைதிக்குப் பின்னர்

"திருடனா நீ ,  இந்தா நான் செத்த பிறகு இந்த வீட்டில இருக்கிற அத்தனையும் உனக்குத்தான் எடுத்துட்டுப் போய் நீயாவது நல்லா இரு"  இரண்டாவது தூக்க மாத்திரையை எடுத்து போட்டான்.

"விளையாட்டுக்கு சொல்லவில்லை. உண்மையாகவே நான் மனிதர்களின் தற்கொலை எண்ணங்களை மாற்றுபவன், இப்பேரண்டங்களின்   காவலர்களின் ஒருவன் "

"ஓகே ஒகே , ஏன் தற்கொலையை தடுக்கவேண்டும், நான் செத்துப் போவதால் இந்த யுனிவர்சுக்கு என்ன நஷ்டம்  " நக்கலாய் ஓரச்சிரிப்பு சிரித்தபடி மூன்றாவது மாத்திரையை எடுத்தான்.

"அதை சொல்ல முடியாது. ஆனால் நீ எந்த எந்த பிரச்சினைகளுக்காக தற்கொலை செய்து கொள்ள நினைக்கின்றாயோ அவை ஒருபோதும் மாறாது , இன்னும் அதிகமாகத்தான் ஆகும் "

"ஒ , மை டியர் திருடன், அந்த பிராபளம்ஸை நான் பார்க்க வேண்டியதில்லையே "

"நீங்கள் பார்ப்பீர்கள்  அனுபவிப்பீர்கள் "

"என்ன, ஆத்மா சாந்தியடையாமல் ஆவியாய் அலைவேன்னு சொல்றியா"

"இல்லை இல்லை. உங்கள் பிரச்சினைகளை நீங்கள் அனுபவிக்காமல் தப்பிக்க முடியாது , அதுதான் இப்பேரண்டத்தின் விதி "  நான் சொல்லி முடிப்பதற்குள் ஆறேழு மாத்திரைகளை எடுத்துஇவன் சாப்பிட்டிருந்தான்.

தற்கொலை தடுப்பு முயற்சி தோல்வி அடைந்த கவலையை விட,  தற்கொலையில் இறந்துப் போகப் போகின்ற இவனுக்காக நான் ஒரு பிரதி பேரண்டத்தை உருவாக்கவேண்டுமே என்ற கவலை எனக்கு . தற்கொலையில் இறக்கும் ஒவ்வொருவருக்காகவும் ஒரு பேராண்டத்தை உருவாக்க அதிக ஆற்றல் தேவைப்படுவதால் , ஆற்றல் சேமிப்பிற்காகத்தான்   நான் தற்கொலைகளைத் தடுக்க முயற்சிக்கின்றேன் .  இவன் உயிருக்குப் போராடும் அந்த சொற்ப நேரத்திற்குள் பிரதிகளை உருவாக்கி , இதே நேர பரிமாணத்தில்  இவனை அங்கு வாழவைக்க வேண்டும்.

ஆம் தற்கொலையில் இறப்பவர்கள் ,  நீங்கள் நினைப்பதைப் போல இறந்து விடுவதில்லை. மிச்சம் இருக்கும் வாழ்க்கையை அதே மனிதர்கள் , அதே உணர்வுகள் , இன்னும் கடுமையான சூழலுடன் இணைப் பேரண்டத்தில் வாழ்ந்து முடிக்க வேண்டும்.  இங்கு இறந்த இவன் இணை பேரண்டத்தில் தூங்கி எழுவதைப் போல சாதரணமாக இன்று எழுவான், ஆனால் புதிய உலகில் இங்கிருப்பதை விட ஆயிரம் மடங்கு பிரச்சினைகள் இவனுக்காக காத்திருக்கின்றன. இங்கு ஓடிப்போன காதலி அங்கு இவனுக்கு கிடைப்பாள். ஆனால் மனைவியான பின்னர் ஓடிப்போவாள். மறுபடியும் தற்கொலை செய்துகொண்டால், இன்னும் அதிகப் பிரச்சினைகளுடன் அதே வாழ்க்கையை மற்றுமோர் உலகில் வாழ்ந்தாகவேண்டும்.

உங்களுக்கு தற்கொலை எண்ணங்கள் இருக்கின்றனவா? இருந்தால் தொலைத்துவிடுங்கள்.  எனக்கும் வேலை மிச்சம், ஆற்றலும் மிச்சம். எல்லாவற்றையும் விட உங்களுக்கான பிரச்சினைகளை இங்கேயே அனுபவித்து  இயற்கையாக  விடுதலையானால் என்னைப் போல ஆகலாம். இப்பேரணடங்களின் காவலர்களில் ஒருவனாக .. இபேரண்டத்தின் ஆற்றலாக. ஆவீர்களா!!!  .