Saturday, September 21, 2013

பேயோட்டி - சிறுகதை

முதலில் சாமியார் ஆகவேண்டும் என்றுதான் நினைத்தேன்.  இத்தாலியில் சாமியார் வேடங்களுக்கு  வங்காள தேசத்தவர்களும் ஹரே கிருஷ்ணா  குழுமமும் பிரபலம் ஆகிவிட்டதால் , சொகுசா இருக்கிற ஒரு வேலை என்ன என தேடிய பொழுது சிக்கிய தொழில் தான் 'பேயோட்டி' ... ஆங்கிலத்தில் Ghost Buster , Exorcist எனச் சொல்லுவார்கள். ஸ்டைலாக பில்டிங் காண்டிராக்டர் என்பது போல  நான் எனக்கு வைத்துக் கொண்ட தொழில் பெயர்  Para Normal Scientist.  பேய் வீடுகளில் இருக்கும் பேய்களை ஒட்டுவதற்குத்தான் என் முதல் முன்னுரிமை. மனிதர்களுக்குப் பேய் பிடித்ததாக சொன்னால் நான் எதுவும் செய்ய மாட்டேன், நல்ல மன நல மருத்துவரைப் பரிந்துரைப்பேன்.

என்னுடைய பாட்டி ஒரு முறை தனக்கு யாரோ செய்வினை வைத்து விட்டதாகவும் அந்த செய்வினை பேயாக தனது  அறையில் சுத்திக் கொண்டு இருப்பதாகவும் தினமும் பகலில் புலம்புவார். இரவில் அலறுவார்.  நீடாமங்கலம் அருகில் இருக்கும் கோட்டையூர் கிராம மந்திரவாதி வந்தால்  தான் இந்தப் பேய்  வீட்டை விட்டுப் போகும்  என தினம் தினம் கதறல்.  என் அப்பா அவரின் அலுவலகத்தில் இருக்கும் பிள்ளையார் கோவில் ஐயர் ஒருவரை கோட்டையூர் மந்திரவாதியின் அசிஸ்டெண்ட் என பாட்டியிடம் சொல்லி,  நடிக்கக் கூட்டிக் கொண்டு வந்தார்

"உன் அப்பாவிற்கு அறிவே இல்லை, மனுஷனை ஒட்டுறவங்களுக்கு, பேயை எப்படி ஓட்டத் தெரியும்  ... பூணுல் போட்ட ஐயர் கோட்டையூர்  மந்திரவாதியாம்"   என என் அம்மாவிற்கு ஒரே சிரிப்பு.

"ஆம் இந்த அறையில் பேய் இருக்கின்றது"  என சொல்லியபடி பாட்டி காட்டிய திசையில் கங்கை நீர் என அவர் கொண்டு வந்து இருந்த காஸ்ட்லி மினரல் வாட்டரைத் தெளித்தார்.  பாட்டியும் தெளிந்தார்

"அவநம்பிக்கைகளை நிராகரிக்காமல் , அவர்கள் போக்கிலேயேப் போய் அதை தெளிய வைக்க வேண்டும், அதற்கு நாமும் அந்த அவ நம்பிக்கையை நம்புவதாக சொல்ல வேண்டும். "  என ஐயர் அப்பாவிடம் சில நூறு ரூபாய்த் தாள்களை வாங்கிக் கொண்டே சொன்னதைக் கேட்டேன்.இன்றைய பேயோட்டும் தொழிலில் ஐயர் சொன்னதே எனது  தாரக மந்திரம்.

கடவுளைக் காண்பிப்பதை விட பேயோட்டுவது மிகவும் எளிது என நினைத்ததற்கு மாறாக .  பேய் வீட்டில் வசிப்பவர்கள்  , வெறும் மதப் புத்தகங்களையோ மதச் சடங்குகளையோ நம்புவதில்லை.  ஹைடெக் கருவிகள் , புதுயுக மடிக் கணினி , காமா பீட்டா தீட்டா கதிர்களைப் பற்றிய புத்தகங்கள் இப்படி உடன் இருந்தால் தான் மரியாதையே கொடுக்கின்றனர். அதனால் வியாபர நுணுக்கமாக பேய்களைக் கண்டுபிடிக்க உதவும் ஸ்மார்ட் போன் அப்ளிகேஷன்கள் கூட ஆண்டிராய்ட்  ஆப்பிள் கைபேசிகளுக்கும்  தயாரித்து வெளியிட்டு இருக்கின்றேன்.

பெரும்பாலான பயந்தாங்குளிகள் , இந்த அப்ளிகேஷன்களின் டெமோ வேர்சனைப் பார்த்துவிட்டுத்தான் வருகின்றார்கள்.   சாமியார்களுக்கு எப்படி கடவுள் இல்லை என்பது தெரியுமோ அது போல பேயோட்டிகளுக்கும் பேய் இல்லை என்பது தெரியும்.  சாமியார்கள் காணும் கடவுளை சமயங்களில் பக்தர்களும் தங்களுக்குத்  தெரிகின்றது  என சொல்கிறார்களோ அது போல , பேய் வீட்டில் இருப்பவர்கள்  பார்க்கும் பேய்களை நானும் பார்த்ததாக சொல்ல வேண்டும்.  அப்படி சொல்லும் பொழுதே பாதிப் பேய் ஓடிவிடும்.

 செய்வது ஏமாற்று வேலை என்றாலும் கடவுளையா ஏமாற்றுகின்றோம் , இல்லாத பேயைத் தானே என்று, குற்ற உணர்ச்சி  எதுவும் இல்லை.  இப்படியாக நாளொரு பேயும் பொழுதொரு வீடும் என நன்றாக கல்லா கட்டிக் கொண்டு இருக்கையில் , சில நாட்களாக பக்கத்து வீட்டில் இருந்து அடிக்கடி அலறல் கேட்கின்றது . நீண்ட நாட்களாகப் பூட்டிக் கடந்த வீடு, சென்ற வாரம் தான் ஒரு குடும்பம் குடி வந்து இருக்கின்றது.

மறு நாள் அந்த வீட்டின் குடும்பத் தலைவன் என் வீட்டுக் கதவைத் தட்டினான்.

"நீங்கள் வீடுகளில் இருந்து பேய்களை விரட்டுபவர் எனத் தெரிந்து கொண்டேன். என்  மகளுக்கு ஒரு பிரச்சினை இருக்கின்றது.  இந்த வீட்டில் பேய் இருக்கின்றது என அடிக்கடி கத்திக் கொண்டு இருக்கின்றாள். இந்த வீட்டில் மட்டுமல்ல , இதற்கு முன்னர் குடி இருந்த வீடுகளிலும் அப்படித் தான் சொல்லி சொல்லி பயந்துப் போய்க் கிடக்கின்றாள், நீங்கள் வந்து கொஞ்சம் உதவ வேண்டும்"

"தொடர்ந்து வரும் பேய் " சொல்லிப் பார்க்கையிலேயே எனக்கு திக் என்று இருந்தது. ஒருவேளை உண்மையாக இருக்குமோ... சேச்சே இருக்காது. நானே அந்த வீட்டில் ஒரு வருடம் குடி இருந்து இருக்கின்றேன்.  வழமையைப் போல   என்னுடைய உபகரணங்களை எல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு அவர் வீட்டிற்கு மறு நாள் சென்றேன். அவர்,  அவரின் மனைவி ,  பதின்ம வயது பெண். .

வழக்கமான என்னுடைய டெக்னாலஜி போங்காட்டத்திற்கு பின்னர், அந்தப் பெண்ணுடன் தனியேப் பேச வேண்டும் எனச் சொன்னேன்.  அதற்கு காரணம் கழிவறையில் கிடந்த போதை ஊசி சிரிஞ்சைகளைப் பார்த்தது தான்


"இந்த வீட்டில் மட்டுமல்ல  இதற்கு முன்னர் நீங்கள் இருந்த  எந்த வீட்டிலும் நீ பேயைப் பார்த்ததாக சொன்னது எல்லாம் பொய். ஏன் இப்படி செய்கிறாய்

"அப்படி சொன்னால் தான்,  உன்னிடம் நல்லவன் போல பேசும் , என் அம்மாவின் கணவன் என்னைத் தொந்தரவு செய்ய என் அறைக்குள் வரமாட்டான் "  என அழுதாள்.

எனக்குப் புரிந்து போனது.  ஒளிக்கற்றைகளால் உருவங்களைக் கொண்டு வரும் ஒரு சிறிய கருவியை அவளிடம் கொடுத்து , "இனிமேல் நீ பேயைப் பார்க்க வேண்டியதில்லை, உன் அம்மாவின் கணவனைப் பார்க்க வை, இந்த பிடிப்பை அமுக்கினால், ஓர் உருவம் வரும், நீ தூங்கும் முன்னர் இயக்கிவிட்டுத் தூங்கி விடு , எவனுமே தவறான நோக்கத்தில் உன்னை நெருங்க முடியாது"

மகளிடம் பேசி முடித்தவுடன் குடும்பத் தலைவனிடம் வந்து "பேய் உங்கள் மகளைத் துரத்தவில்லை , நீங்கள் ஏதோ தவறு செய்து இருக்கின்றீர்கள் உங்களைத் தான் வீடு வீடாக துரத்துகின்றது , ஜாக்கிரதையாக இருங்கள்"  அந்த ஆளுக்குப் புரிந்ததா எனத் தெரியவில்லை.

இரண்டு வாரங்களுக்குப் பின்னர், அந்த பதின்ம பெண்ணையும் அவளின் அம்மாவையும் கடைத் தெருவில் பார்த்தேன். குடும்பத் தலைவனைப் பற்றி விசாரித்தேன். அவன் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து சென்று விட்டதாக அந்த அம்மா கவலையுடன் சொல்ல, அந்த பதின்மப் பெண் உதட்டின் ஓரமாகப் புன்னகைத்தாள்.

வாழ்க்கையில் முதன் முறையாக ஒரு பேயை விரட்டியடித்த மன மகிழ்ச்சியுடன் வீடு திரும்பினேன்.

இந்தியக் குடியரசில் தமிழ்த் தேசியத் தலைமை - மண்டப எழுத்தாளர் "கிளிமூக்கு டெரரரிஸ்ட்" எழுதியக் கட்டுரை

இக்கட்டுரையை எழுதியவர்  மண்டப எழுத்தாளர் "கிளிமூக்கு டெரரரிஸ்ட்". போற்றலும் தூற்றலும் அவரையே சாரும்.

---

சமூக ஊடகங்களில் ஒரு சர்வே எடுத்தால், நாளையே தமிழகம் துண்டாகி தமிழ்த் தேசியம் அமைந்து விடுமோ என நினைக்கப்படும்  அளவிற்கு  எங்கு பார்த்தாலும் தமிழ்த்தேசியம் பேசுபவர்களின்  தலைகளாகத் தான் தென்படுகின்றன.  நியோ-தமிழ்த்தேசியம், திராவிடம், எதிர்-திராவிடம் , ஏன் சில இந்து ராச்சிய விரும்பிகளும் கூட  வட இந்தியாவின் சுதந்திர தினத்தன்று கூக்குரலிடுகிறார்கள், துக்கம்  அனுஷ்டிக்கிறார்கள், குமுறுகிறார்கள்! ஆனால்இந்தியக் குடியரசில்  தமிழ்த்தேசியம் பெற்றுத் தர வலுவான  தலைமை இருக்கின்றதா என்று பார்த்து விடுவோமே

ஒருகாலத்தில் மத்திய அரசுகளுக்கு சிம்மசொப்பனமாக திகழ்ந்த திமுக தேசியச் சகதியில் உழலத்துவங்கி, அறிவாலயத்திலேயே தேசியக் கொடியேற்றும் அவல நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருப்பது அதிகாரம் செய்த சோகம் என்றாலும் திமுக தமிழ்தேசியத்தை அண்ணா காலத்திலேயே கைவிட்டுவிட்டது என்பது நமக்கு நினைவில் நிற்பதால் அவ்வளவாக உறுத்தவில்லை. ஆனால் பிரிவினைக்கான காரணங்கள் அப்படியே இருப்பதாக அண்ணா சொன்னாரே? அந்த காரணங்கள் எல்லாம் சரிசெய்யப்பட்டுவிட்டது என திமுக நினைக்கிறதா? கருணாநிதிக்கே வெளிச்சம்!! தேசிய நீரோட்டத்தில் நீக்கமற கலந்து விட்ட பின்னர், சிற்றாறு , சிற்றோடை என்ன,  சிறுவாய்க்கால் கூட பிரித்துத் தர அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.   திமுக அனுதாபிகள் தமிழ்த் தேசியவாதிகள் ஆக இருக்கலாம்,  ஆனால் திமுக தலைமை இந்திய ஆளுமையை ஏற்றுக்கொண்டு ஆண்டுகள் பல ஆகின்றன.

"இதைச் செய்தால் ரத்த ஆறு ஓடும். அதைச் செய்தால் இந்தியா உடையும்" என்று லியாகத் அலிகான் வசனத்தையெல்லாம் அரசியல் அறிக்கையாக வைப்பாரே தமிழ்தேசியவாதி வைகோ, அவர் எங்கே? 1991ல் இருந்து என்னன்னமோ இந்தியா செய்திருக்கிறது. ஆனால் ரத்த ஆறு அல்ல, வெந்நீர் கூட ஓடவில்லையே.  எல்லாவற்றுக்கும் சிகரம் வைத்தாற்போல தன் வாழ்நாள் சாதனையான சேதுசமுத்திரமே 'மொக்கை' திட்டம் என அறிவிக்கும் அளவிற்கு வைகோவிற்கு பாஜகவுடனும், பாஜகவின் தமிழகப் பதிப்பான அதிமுகவுடனும் குலவும் ஆசை வந்துவிட்டதுதான் காலம் செய்த சோகம். நாளை மோடி ஈழத்தைப் பற்றி வெளிப்படையாக ஒரு எதிர்மறையான கருத்தை வெளியிட்டுவிட்டால், உடனே வைகோ "ஆமா. ஈழம் இலங்கையின் இறையாண்மைக்கு எதிரானது." எனச் சொல்வாரா என ஈழத்தமிழர்களே கேட்கிறார்கள். சந்தேகமே வேண்டாம் . கண்டிப்பாகச் சொல்வார் வைகோ. ஏனெனில் அவர்தான் வைகோ. ஆக வைகோ என்ற மாயப் போராளியும் தேசியத்தில் அடகு! ஆனால் திமுக போல் வெளிப்படையாக இல்லாமல் உணர்ச்சிவசப்பட்ட ஏமாற்று அடகு!

டாக்டர் ராமதாஸ் , திருமாவளவன்  இரட்டைக்குழல் துப்பாக்கிகளாக தமிழ்த் தேசியம் பேசிய பொழுது நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களாகத் தெரிந்தார்கள். இப்பொழுது தத்தமது சமுதாய முன்னேற்ற முன்னெடுப்புகளில் மும்முரமாக இருப்பதால் தமிழ்த்தேசியத்தைப் பின்னர் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என ஒதுக்கி வைத்து இருக்கின்றார்கள்.  ஆக இவர்களுக்கு விதிவிலக்கு கொடுத்து விடுவோம்.

இயக்குநர் சீமான்,   கருணாநிதி வைகோ மறந்த தமிழ்த்தேசிய எண்ணங்களை ,உணச்சிவசப்படக் கூடிய  இன்றைய  இளைஞர்களின் மனதில் பதித்தவர்.  ஆனால் கட்சி ஆரம்பித்த இந்த ஆண்டுகளில் எங்கு ஆரம்பித்தாரோ அங்கேயே நின்று கொண்டு இருக்கின்றார். சீமானின் தொண்டர்கள் மூன்று வகைப்படுவர்  கலைஞர் வைகோ மேல் நியாயமான கோபம் ஆதங்கம் கொண்ட  தீர்க்கமான  திராவிட இயக்க ஆட்கள், இவர்கள் கட்சியில் சிறுபான்மை தான். இரண்டாம் வகை ஆட்கள்    'தமிழ்' 'ஈழம்' , 'புலி' என்று சொன்னாலே உணர்ச்சி வசப்பட்டு ஒன்பது பக்கத்திற்கு எழுதிப் பேசித் தீர்க்கும் , எள் என்றால் 'எரி' எண்ணெய்யில் கூட வேகத் துணியும்  உணர்ச்சிமயமானவர்கள்.  பெரும்பான்மையான முன்றாம் வகை ஆட்கள்  வருங்கால ஜாதிக்கட்சித் தலைவர்கள்.

ஆக இலங்கையில் அரசியல் கட்சி நடத்தும் தமிழர்கள் இந்தியாவில் தனித் தமிழகம்  வாங்கிவிடுவோம் எனச் சொல்வது எவ்வளவு பெரிய காமடியோ அதே போன்ற காமடிதான் இந்தியாவிலே இந்திய அரசியல் சட்டத்திற்கு உட்பட்டு 'ஓட்டரசியல் கட்சி' நடத்தும்  நாம் தமிழர்  கட்சியை தமிழ்தேசியகட்சி எனச் சொல்வதும்!  நடக்கும் சம்பவங்களைப் பார்த்தால் , தமிழகத்தின் 'டக்ளஸ்' அண்ணனாக  சீமான் மாறிவிடுவாரோ என நினைக்கத் தோன்றுகின்றது.

 பல வகையான கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் இருப்பதைப் போலவே ,  சில உதிரி தமிழ்க்கட்சிகள்  அங்கிங்கு எனாதபடி எங்கும்   எனஅத்தனை   லெட்டர் பேடுகளில் இருக்கின்றன.   இவைகள் ஐபிஎல் அணிகளைப் போல தங்களுக்குள் மோதிக் கொண்டாலும், தங்களுக்கும் இலங்கையில் உருவாகும் ஐபில் அணிகளுக்கும் சேர்த்து 'ரா' ங்கான ஒரே பாஸ் தான் என்பதை மறந்தவர்கள் அல்லது தெரியாதவர்கள்.

பிரிட்டிஷ் கவர்னர் ஜெனரல்கள் நேரடியாக நியமிக்கப் பட்டார்கள். இந்தியக் குடியரசில் ஒவ்வொரு மாநிலங்களிலும் முதல்வர் என்ற பெயரில் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்ட மன்ற உறுப்பினர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப் படுகின்றனர் அவ்வளவே வித்தியாசம்.

ஆக, அப்படி இப்படி எழுதி கடைசியில் நினைவுக்கு வருவது ஒரே ஆளுமைதான். இறந்து கிட்டத்தட்ட 40 வருடங்கள் ஆனாலும் இன்றும் சிலருக்கு சிம்ம சொப்பனமாக திகழும் பெரியார் தான் அந்த ஆளுமை

 பெரியாருக்குத்தான் எத்தனை போராட்டக் களங்கள்? பார்ப்பனீய எதிர்ப்புக்கும் அவர்தான். பெண்ணியத்திற்கும் அவர்தான். மொழிப்போருக்கும் அவர்தான். மத்திய அரசு எதிர்ப்புக்கும் அவர்தான். ஆத்திகர்களின் உரிமைக்கான கோவில் நுழைவுப்போராட்டத்திற்கும் அவர்தான். திராவிட தேசியமாக இருந்து பின்னர் கன்னட, தெலுங்க, மலையாளிகளின் தேசிய வெறியை, மொழிவெறியைக் கண்டு அதை தமிழ்தேசியமாக சுருக்கிக் கொண்டு இலக்கை நிர்ணயித்ததற்கும் பெரியார் தான். மொத்தத்தில் எல்லாவற்றுக்குமே பெரியார் தான். காமராசர் காலத்தில் தமிழ்நாடு, கேரளம், கர்நாடகா, ஆந்திரத்தையெல்லாம் இணைத்து பெரிய மாகாணமாக ஆக்க முயற்சித்த மத்திய அரசின் கொள்கையை ஏற்கக் கூடாது என்றும், அதனால் தமிழர்களின் உரிமை கெடும் என்றும் காமராசருக்கு அறிவுறுத்தியவர் பெரியார்தான்.  94 வயதில் சாகும் வரை மூத்திரச் சட்டியை சுமந்துகொண்டு திரிந்து தான் முடிவு செய்த எல்லாவற்றுமாக போராடிய பெரியாரை எதுவுமே செய்யாத இளைஞர்கள் சொல்கிறார்கள் "பெரியார் இதைச் செய்யவில்லை" "பெரியார் அதைச் செய்யவில்லை"என்று. ஒரு ஆயுளில் ஒரு மனிதன் என்ன செய்யமுடியுமோ அதைவிட ஆயிரம் மடங்கு அதிகமாகச் செய்துவிட்டார் பெரியார். ஆனால் உண்மைதான். இன்னும் ஒரு 20வருடம் பெரியார் ஆரோக்கியமாக இருந்திருந்தால் தமிழ்தேசியத்தையும் வாங்கிக்கொடுத்திருப்பார். தமிழகத்தில் தோன்றிய ஒரே ஒரு உருப்படியான தமிழ்தேசியவாதி பெரியார் மட்டுந்தான்.

சரி. இனி யார் தான் தமிழ்த் தேசியத் தலைமை.  ஒன்றுமே ஆகாமல்,  போலிகள் எல்லாம் வயோதிகத்தால் செத்தொழிந்தபின் யாராவது எங்காவது பிறந்து வளர்ந்து இருப்பார் . ஆணோ பெண்ணோ அவர்
, பெரியாரை மனதில் வரித்து,  வாக்கு அரசியலை ஒதுக்கி தமிழ் இயக்கமாக மாற்றவேண்டும் . தமிழர்களிடம் ஓட்டு கேட்கக் கூடாது   உயிரையும் கேட்க கூடாது மாறாக ஆளுமையைக் கேட்கவேண்டும் .. அறிவைக் கேட்கவேண்டும் ..  ஊடறுத்து காரியங்களை சாதிக்கும் வல்லமையைக் கேட்கவேண்டும் .  யூதர்களுக்கு கிடைத்ததைப் போல அன்று அப்போது கிடைக்கும் தமிழ்த்தேசியம்.  அதுவரை ஜெய் ஹிந்த். 

Friday, September 20, 2013

அனுபவம் :- நானும் பிரிட்டிஷ் விசாவும்


2008 ஆம் ஆண்டு, என்றைக்கோ வாங்கி வைத்த பாஸ்போர்ட் பெட்டியில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தது. மண்ணுக்குள் நாட்பட்டு இருக்கும் மூங்கில் திடிரென மேலெழும்பி வருவதைப் போல , ஓரு நாள் மேற்படிப்பு ஆசை எட்டிப் பார்த்தது. அன்றைக்கு முதல் தேர்வாக இருந்தது பிரிட்டன் ... காந்தியைப் போல பிரிட்டன் போய் படித்து விட்டு , தமிழகம் திரும்பி பெரிய ஆள் ஆக வேண்டும் என்ற கனவுடன், அபர்டின் பல்கலை கழகத்திற்கு விண்ணபித்து , இடமும் கிடைத்தது. 10 லட்சம் பணம் வங்கிக் கணக்கில் காட்ட வேண்டும் என்பதால், 7 லட்சங்கள் வங்கிக் கணக்கிலும் 3 லட்சங்கள் வங்கி கடன் வழங்கும் ஆவணமும் வைத்து விசா விண்ணப்பித்தால் , கடன் ஆவணம் பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகளால் எற்றுக் கொள்ளப்படாது, அவசரப் படவேண்டாம் , அவகாசம் எடுத்துக் கொண்டு விண்ணப்பியுங்கள் அலுவலர் அறிவுறுத்தினார். அன்று நட்ட செடி அன்றே பூக்க வேண்டும் என்ற துடிப்பில், பரவாயில்லை, ஏற்றுக்கொள்வார்கள் என்ற வெட்டி வீம்பில் கொடுத்து விட்டு வந்தேன். அலுவலர் சொன்னதைப் போலவே அந்த ஆவணம் ஏற்றுக் கொள்ளப்படாமல் விசா விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்பட்டது. 

மிகுந்த தேசப் பற்றாளன் ஆன நான், என் பாஸ்போர்ட்டில் முதல் விசாவாக பிரிட்டிஷ் விசா அடிக்கப்படவேண்டும் என்ற கனவு தகர்ந்து போனது. மாற்று திட்டமாக வைத்திருந்த சுவீடன் அனுமதிச்சீட்டும் , விசாவும் கிடைக்க வரலாறு மாறி போனது. 

அதன் பின்னர் யாராவது பிரிட்டன் போவதாக சொன்னாலோ , இங்கிலாந்துப் புகைப்படங்கள் பகிர்ந்து கொண்டாலோ கொஞ்சம் சன்னமாக வயிறு எரியும். இப்படி போய்க் கொண்டிருக்கையில், பழைய பாஸ்போர்ட் தேதி முடிய , புதிய இந்திய பாஸ்போர்ட் கடந்த வருடம் வாங்கியாகிவிட்டது. சென்கென் நாடுகளில் தற்காலிக தங்கும் உரிமை ஆவணம் அட்டைகளில் வந்து விட்டாதால் , பாஸ்போர்ட் புத்தம் புதியதாய் இருந்தது. 

அன்பின் உருவங்களாய் நிறைய பாசக்காரர்கள் பிரிட்டனில் இருப்பதால் , சரி புது பாஸ்போர்ட்டிலாவது , நம்மை அடிமைப் படுத்தியவர்களின் விசா வாங்கலாம் என இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னர் , விசா விண்ணபித்தேன். 

தொட்டில் பழக்கம் சுடுகாடு மட்டும்... 
மீண்டும் அலட்சியம் , விண்ணப்பத்தை விசா அலுவலகத்திலேயே அச்சு எடுத்துக் கொள்ளலாம் என சென்றால், அவர்கள் விண்ணப்பம் இணையத் தளத்தில் கொடுத்து இருந்த கடவுச் சொல்லைக் கேட்டனர். பழைய அம்முகள், ஆண்டாள் , கடலைமக்கள் என அத்தனை காம்பினேஷனில் பாஸ்வோர்ட் கொடுத்தாலும் உள் நுழைய முடியவில்லை. 

சென்னை அலுவலகம் போலவே , ரோமிலும் , அவசரப் படவேண்டாம், அவகாசம் எடுத்துக் கொண்டு மீண்டும் வாருங்கள் என்று அனுப்பினார்கள். பாஸ்வேர்டை மறந்து இருந்தாலும், அந்த விண்ணப்பத்தை மடிக் கணினியில் சேமித்து வைத்து இருந்தேன். அதை அச்சு எடுத்துக் கொண்டு மறு நாள் போய் வேறு பிரச்சினை இன்றி கொடுத்தாகிவிட்டது. 


இந்த முறை எவ்வளவு பணம் தேவையோ அதைக் காட்டிலும் வங்கிக் கணக்கில் சரியாக வைத்து இருந்தேன். வேலை / படிப்பு ஆவணங்கள் என அனைத்தும் கச்சிதமாக இருந்தாலும் , ஏற்கனவே நிரகாரிக்கப் பட்டு இருக்கின்றதே, மீண்டும் அதைக் காரணம் காட்டி நிரகாரித்து விடுவார்களோ என மனதிற்குள் ஒரு பயம்

வழக்கமாக ஐந்து நாட்களுக்குள் முடிவு சொல்லும் அவர்கள், எனக்கு மட்டும் 12 நாட்கள் எடுத்துக் கொண்டனர். ஒரு வழியாக நேற்று , விசா முடிவு எடுக்கப்பட்டு விட்டது. ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என தகவல் வந்தது. பக் பக் திக் திக் என சென்று ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொண்டு , பாஸ்போர்ட்டை பிரித்துப் பார்த்தால் 6 மாதங்களுக்கு விசா வழங்கப்பட்டு இருந்தது. முதல் பாஸ்போர்ட்டில் நிறைவேறாத கனவு, இரண்டாவது பாஸ்போர்ட்டில் நிறைவேறியது. இரண்டாம் பாஸ்போர்ட்டில் அடிக்கப்பட்ட முதல் விசா பிரிட்டன் விசா. 

( இவ்வளவு பெரிய பத்தி எதற்கு என்றால், பிரிட்டனில் வசிக்கும் என் வாசகர்கள் ?? !! , ரசிகர்கள் ?? !! சோறு போடுவதாக சொன்னால் நாளையே பையைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்து விடுவேன்.)

Thursday, September 19, 2013

வயோஜர் - ஒரு நிமிடக்கதை

ஆண்டு 1976 , அமெரிக்க விண்வெளி ஆய்வு மையம் 

" நீங்கள் தமிழராக  இருந்தாலும் அண்டவெளியில் பயணம் செய்யப்போகும் வயோஜரின்  காலப்பேழையில் , தமிழில் பேசிப்பதிய , ஏன் முன்னெடுக்கவில்லை ?"

என்ற  நீல்சனின்  கேள்விக்கு நாமம் போட்டு இருந்த ராகவன் .

"நெப்டியுனைத் தாண்டுமா என சொல்ல முடியாது ... தாண்டினாலும் , இந்த வயோஜரை கண்டுபிடிக்கப் போகின்ற வேற்றுகிரகவாசிகள் அப்படியே தமிழ் தான் பேசப் போகிறார்களாக்கும். , ஏற்கனவே தமிழர்கள் , ஹரப்பா தம்முடையது , குமரிக் கண்டம் தம்முடையது  மாயன் தம்முடையது எனச் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் ... வயோஜரில் இல்லை என்றால் தமிழுக்கு ஒன்றும் இழுக்கு வராது " சொல்லியபடி சிரித்தார்

ஆண்டு  2126

"ஃ" கிரகம் என்றுமே இல்லாத அளவிற்கு பரபரப்பாக இருந்தது.  அளவில் சிறிய ஏதோ ஒன்று,  "ஃ" கிரகத்தை கடக்கப் போவதாக செய்திகளில் சொல்லிக் கொண்டு இருந்தனர்.  அண்ட வெளியில் ஒரு மூலையில் இருக்கும் இக்கிரக மக்கள் தொழில் நுட்பத்தில் முன்னேறி இருந்தாலும் , பயப்படுவது  வெளியில் இருந்து வரும் எரிகற்களுக்கு மட்டுமே ...

பல லட்சம்  ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அப்படி ஓர் எரிகல் வந்து விழுந்த பின்னர்  பயந்து சனம் அழிந்து விடுமோ என , தொலை தூர கோள்களுக்கு சென்று தங்களது குடியேற்றங்களை ஏற்படுத்திவிட்டு வந்து இருக்கின்றனர்.

'நமது கோளை நோக்கி வருவது எரிகல் அல்ல, ஒரு விண்கலம் போல இருக்கின்றது  - பயப்பட வேண்டியதில்லை  "  என அனைவரின் மூளைக்குள்ளும் உடனடி செய்தி அனுப்பப் பட்டது .

வானில் நகர்ந்து கொண்டிருந்த கருவி ஃ கிரகத்தில் தரையிறக்கப்பட்டது. அதில் இருந்த தங்கத் தகட்டை வியப்புடன்  அறிவியல் மக்கள் பார்த்தனர். அவர்களின் அருங்காட்சியகம் ஒன்றில் இருந்த  பழமையான பேழையில் தகடு ஓடவிடப்பட்டது.  தகட்டில்  இருந்த ஒலிகள் ( http://www.youtube.com/watch?v=QTDK2jCVPN0 )அங்கிருந்த யாருக்கும் விளங்கவில்லை.

கடைசியில் குப்பை என நிராகரிக்கப்பட்டு நிலத்தில் புதைக்கப்பட்டது.

அதே சமயம் பூமியில் , 150 வருடங்களாக அண்டவெளியில் பிராயணம் செய்து கொண்டிருந்த வயோஜர் விண்கலம் செய்திகளை அனுப்புவதை நிறுத்தியது என்ற செய்தியும் கடைசி தமிழ் பேசும் மனிதர் மரணமடைந்தார் என்ற செய்தியும் அடுத்தடுத்து   ஓடிக்கொண்டு இருந்தன.   பூமிக்கும்  "ஃ" கிரகத்திற்கும் இருந்த ஒரே தொடர்ச்சியும் அறுந்து போனது .

Tuesday, September 17, 2013

ஹிட்லரின் காதலிகளும் முகச்சாயலும் - சிறு பத்தி

என் நெருங்கிய நண்பன் ஒருவன் இருகின்றான் . அவனுக்கு நிறைய காதலிகள் இருந்தாலும் ஒரு சமயத்தில் ஒன்றுதான். ஒன்று போயின் பிறிதொன்று வந்து சேரும். சுவாரசியம் என்னவெனில் , அவனுடைய முன்னாள் காதலிகள் இந்நாள் காதலி என அத்தனை பேரும் முகச்சாயலில் ஒரே மாதிரியாக இருப்பார்கள். பழைய காதல் தோல்வி சுவடே இல்லாமல் வாழ்க்கை வழமைப் போல போய் கொண்டிருக்கும். இயக்குநர் சேரன் ஆட்டோகிராப் திரைப்படத்தில் இதைக் காட்டி இருப்பார். பள்ளிக் காதலில் இருந்து கல்லூரிக் காதலுக்கு தாவும் பொழுது மல்லிகா - கோபிகா முகச்சாடை ஒன்று போல் இருக்கும். இறுதியில் மணமுடிக்கும் கனிகா முக அமைப்பும் கடைசி காதலி சாடையில் இருக்கும். 


ஹிட்லர் என்ற படிப்பினையான சகாப்தம் "ஏவா பிரவுன்" ( Eva Braun) ஐ மட்டும் சந்திக்கவில்லை என்றால் ஆரம்பிக்கப் படாமலேயே முடிந்து இருக்கும். ஏவா பிரவுனிடம் அழகு இளமை அறிவு எல்லாம் இருந்தபோதிலும் அதையும் மீறிய ஈர்ப்பு ஒன்றை ஹிட்லர் கண்டார் அது , தற்கொலை செய்து கொண்ட ஹிட்லர் காதலித்த அவரின் அக்கா மகள் கெலி ரவுபலின் ( Geli Raubal) அச்சு அசலாக ஏவா பிரவுன் இருந்ததுதாம். 



ரவுபல் தற்கொலை செய்து கொண்டதும் , ஹிட்லரின் வக்கிரமும் கொடுமையும் தான் ரவுபலை தற்கொலை செய்து கொள்ள தூண்டின என பத்திரிக்கைகள் குற்றம் சாட்டின. நொந்துப் போன ஹிட்லர் தற்கொலை மனோபாவத்தில் இருக்க, அதில் இருந்து மீட்டு எடுக்க, ஹிட்லரின் நாசிக் கட்சியின் அதிகாரப் பூர்வ புகைப்படக்கலைஞர் ஹாஃப்மன் , தனது உதவியாளர்களில் ஒருவரான ஏவா பிரவுனை மீள் அறிமுகம் செய்து வைக்கின்றார். ஏவா ரகசியக் காதலி ஆகின்றார். ஹிட்லர் தனிப்பட்ட சோகத்தில் இருந்து மீண்டு வருகின்றார். ஏவா பிரவுனை சாவின் விளிம்பில் மணம் செய்து கொண்டாலும், கடைசி வரை கெலி ரவுபலைத் தான் ஹிட்லர் மிகவும் நேசித்து இருந்ததாக வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். 

தொட்ட குறை விட்ட குறை தொடர்ச்சிகள் பல சமயங்களில் நன்மையிலும் சில சமயங்களில் ஹிட்லரைப் போல படிப்பினையிலும் முடிவடைகின்றன. ஏவா பிரவுன் இல்லை என்றால், ஹிட்லர் தற்கொலை செய்து கொண்டு இருந்து இருக்கலாம். மிகப் பெரிய அழிவில் இருந்து ஐரோப்பா தப்பி இருந்தாலும், இரண்டாம் உலகப் போர் அழிவில் இருந்து கற்று கொண்ட பாடம் இல்லாமல் , இன்றைய நிலைமையைப் போல ஒற்றுமை இன்றி ஒருவருக் கொருவர் ஐரோப்பாவில் அடித்துக் கொண்டு இருந்திருக்க வேண்டிய நிலைமை வந்து இருக்கக் கூடும். ஒரு முகச் சாயல் வரலாற்றைப் புரட்டி போட்டு இருக்கின்றது.

Tuesday, September 10, 2013

நீச்சல் மிதவையும் பிள்ளையார் நம்பிக்கையும் - குட்டிக் கட்டுரை



மண்டப எழுத்தாளர்களிடம் இருந்து தொடர்ந்து கட்டுரைகள் பெற்றுவருவதால், சுயமான எழுத்து எழுதி நீண்ட காலம் ஆகிவிட்டது. ஆக, ஈயம் பூசினாற் போலவும் இருக்க வேண்டும், பூசாத மாதிரியும் இருக்க வேண்டும் என்ற வகையிலான குட்டிக் கட்டுரை இது.

முன்பொரு காலத்தில் , சுவீடனில் இருந்த பொழுது சில வாரங்கள் நீச்சல் கற்றுக் கொண்டேன். அக்குளத்தில் என்னுடன் பயிற்சி பெற வந்தவர்களில் பெரும்பாலோனோர் முன்னரே நீச்சல் தெரிந்தவர்கள், ஆக அவர்கள் குளத்தில் குதித்தவுடன் பயமின்றி நீரோடு நீராய் மாறிப்போனார்கள். தொட்டதற்கெல்லாம் பயப்படும் நான், இடுப்பில் மிதவை ஒன்றைக் கட்டிக் கொண்டு நீச்சல் பழக ஆரம்பித்தேன். இடுப்பில் இருந்த மிதவை பயத்தைப் போக்கும் மிகப் பெரிய பிடிப்பாக இருந்தது. என்னுடைய பயிற்சியாளர் இரண்டாம் நாளன்று, மிதவை இல்லாமலேயே நீ நன்றாக நீந்துவாய் , அதை நீக்கி விடு என அறிவுறுத்தினார், நான் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.

இந்த நீச்சல் எடுத்துக்காட்டைப் போல , ஒவ்வொருவர் வாழ்க்கையிலும் மிதவையைப் போன்ற ஒரு பிடிப்புத் தேவைப்படுகின்றது. அந்த நம்பிக்கை நல்லதைத் தரும் முருகனாக இருக்கலாம். ஏசுவாக இருக்கலாம், புத்தனாக இருக்கலாம், ஏக இறைவன் அல்லாவாக இருக்கலாம், ஏன் அம்மா கொடுத்த அழுக்கான ஐந்து ரூபாய்த் தாளாக கூட இருக்கலாம். எதைத் தின்றால் பித்தம் தெளியும் என எல்லாவற்றையும் தின்று செரிக்கும் தமிழ்ச் சமுதாயத்திற்கு இந்த நம்பிக்கை இன்னும் அதிகமாகவே தேவைப்படுகின்றது அல்லது திணிக்கப்படுகின்றது.

நீரில் மிதவை/பிடிப்பு இல்லாமலும் நீந்த முடியும் என்பது அனைவரும் அறிந்த உண்மை. பிரச்சினை எங்கு வருகிறது என்றால், மிதவை திணிக்கப்படும் பொழுதுதான்... மிதவை இல்லை என்றால் நீரில் மூழ்கி மூச்சடைத்து இறந்துப் போவாய் எனப் பயம் காட்டி வைத்து இருக்கின்றது குமுகம். மறுப்பக்கத்தில் மிதவை வேண்டியதில்லை எனப் பரப்புரை செய்யும்பொழுது , மிதவைகளை அறுத்து எறிவதைக் காட்டிலும் மிதவை இன்றி நீந்தி மக்களுக்கான பயத்தைப் போக்குவதன் மூலம் 'தன்' நம்பிக்கை ஒன்றே சிறந்தப் பிடிப்பு என தொடர்ந்து வரும் சந்ததியினரை உணர வைக்க முடியும் .

டா வின் சி கோட் என்றத் திரைப்படத்தில் ஒரு காட்சியில் அழகாக விவரிக்கப்பட்டு இருக்கும். ஏசு ஒரு மனிதர் , திருமணமானவர் என்று நம்பும் நாயகன் Robert Langdon , தனது சிறு வயது அனுபவம் ஒன்றைப் பகிர்ந்து கொள்வார்.

"Okay, maybe there is no proof. Maybe the Grail is lost forever. But, Sophie, the only thing that matters is what you believe. History shows us Jesus was an extraordinary man, a human inspiration. That's it. That's all the evidence has ever proved. But... when I was a boy... when I was down in that well Teabing told you about, I thought I was going to die, Sophie. What I did, I prayed. I prayed to Jesus to keep me alive so I could see my parents again, so I could go to school again, so I could play with my dog. Sometimes I wonder if I wasn't alone down there. Why does it have to be human or divine? Maybe human is divine. Why couldn't Jesus have been a father and still be capable of all those miracles? "
காட்சித் துணுக்கு - http://www.youtube.com/watch?v=B7zXxCAZjK4

நாயகனைப் போல , ஏதாவது ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் ஒவ்வொருவருக்கும் முருகனோ ஏசுவோ அல்லாவோ தேவைப்பட்டு இருப்பார்கள். என் அம்மா அப்பா சிறு வயதில் சண்டை போட்டுக் கொள்ளும்பொழுது எல்லாம் முருகனிடம் தான் சண்டை சீக்கிரம் சமரசம் ஆக வேண்டும் என வேண்டிக் கொள்வேன். ( இன்றும் 'முருகனின்' மேல் தமிழரசியல் சார்ந்த விசயங்களுக்காக நம்பிக்கை உண்டு )

ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் தேவை இல்லை என ஆகும் நம்பிக்கைகள் தொடர்ந்து 'பின்பற்றப்படுவதன்' காரணம் , 'தெளியும்' முன்னர் தன்னுடைய தனது குடும்ப அடையாளங்களாக மாறிப் போய் விடுவதுதான். பிள்ளையார் வழிபாட்டைத் திட்டினால், கடவுளைத் திட்டுகிறார்கள் என்றக் கோபத்தைக் காட்டிலும் என் 'அம்மா , அப்பா' ' தாத்தா பாட்டி' தனக்கு சொல்லிக் கொடுத்த நம்பிக்கைகளை புனிதங்களை மறுதலிக்கின்றார் களே என்ற கோபமே மேலோங்கி இருக்கும் . இந்த உள்ளூர கோபம் , கணன்று தீர்க்கமான மாற்ற முடியாத 'புனிதமாக' மாறி விடும்.

உயிரைக் கொன்று உணவாய் உண்ண , ஆடு கோழிகளைப் போல மாடும் பன்றியும் ஒன்றே என புனிதத்தை உடைக்க எனக்கு சில ஆண்டுகள் ஆனது. தமிழ்ச் சமூகம் பாவத்தைக் கூட எளிதில் கடந்து விடும். போலியான புனிதங்களை கடக்க விரும்பவே விரும்பாது.

வர்த்தக முன்னேற்றங்களை அளவுகோலிட குறைந்தது மூன்று வருடங்கள் ஆவது தேவை. சமூக வாழ்வியலில் சமத்துவ மாற்றம் ஏற்பட மூன்று தலைமுறைகளாவது கொடுக்கப்படவேண்டும் . மருந்தை சாக்லெட் சாப்பிடுவர்களுக்கு சாக்லெட்டின் மூலமாகவும், கார பஜ்ஜி போண்டா சாப்பிடுபவர்களுக்கு அதன் மூலமாகவும் கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கவேண்டும், மருந்து இருக்கின்றது என்பதை மறைத்தோ மறைக்காலோ .. கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தே முன் தோன்றிய மூத்த சமூகமான தமிழ்ச் சமூகம் இன்றும் ஒரு குழந்தையைப் போலத் தான் இருக்கின்றது. மானே தேனே பொன் மானே எல்லாம் போட்டுத் தான் மாற்ற வேண்டும்.

ஆக மருத்துவர் புருனோ ( Mariano Anto Bruno Mascarenhas -https://www.facebook.com/spine.brain.surgeon/posts/10151856337539828) பகிர்ந்ததைப் போல, கலைஞரோ, சீமானோ, பிள்ளையாரோ, ஏசுவோ, நபிகளாரோ , அவரவர்களுக்கான நாட்களில் அமைதி காத்து விடலாம். ( பிள்ளையார் ஊர்வலங்கள் மசூதிகளின் மேல் பன்றிக் கறி எறியப்படாமல் நடக்க வேண்டும் என வைக்கப் படும் சமுதாய அக்கறை வேண்டு கோள்கள் சீண்டல்களில் வராது ).

எத்தனைக் கொடுங்கோலர்கள் தோன்றினாலும் , கடும்போக்காளர்கள் தோன்றினாலும் உலகம் அழிந்து விடாமல் தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டு இருப்பதற்கான காரணம் நற்குணம் கொண்ட மிதவாதமானப் போக்கு உடையவர்களால் தான் என்பதை ஓர் உடையாடலின் பொழுது திரு ஞாநி ( Gnani Sankaran) சொன்னார். அது உண்மையே , நிதானமான மிதவாதப் போக்கு பக்குவமானது.

இறுதியாக மிதவையுடன் நீந்துகின்றார்களா... இல்லையா என்பதைக் காட்டிலும் எல்லோரும் குளத்தில் நீந்த அனுமதிக்கப் படுகின்றனரா என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.

சொந்தக் கதையில் ஆரம்பித்து சொந்தக் கதையிலேயே முடித்து விடுகின்றேன். நீச்சல் பயிற்சியின் கடைசி நாளன்று , கிட்டத்தட்ட அரை மணி நேரம் தனியாக நீந்தினேன். விஷயம் என்னவெனில் , எனது பயிற்சியாளர், எனக்குத் தெரியாமல் எனது மிதவையை அவிழ்த்து விட்டு இருக்கின்றார். மிதவை என்ற பிடிப்பு இன்றிதான் , அந்த அரை மணி நேரமும் நீந்தி இருக்கின்றேன் . கரை ஏறிய பின்னர்தான் அந்த விஷயத்தை என்னிடம் சொன்னார்

Saturday, September 07, 2013

மிருகங்களும் ஆணுறையும் - சிறுகதை (எழுதியவர் கிளிமூக்கு டெரரரிஸ்ட் )

வழக்கமாக காரசாரமான அரசியல் கட்டுரைகளை எழுதித் தரும் எனது மண்டப எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான 'கிளிமூக்கு டெரரரிஸ்ட் ' இந்த முறை அழுத்தமான ஒரு சமூகப் பொருள் கொண்ட சிறுகதையை  'மிருகங்களும் ஆணுறையும்'  என்றத் தலைப்பில்  எழுதி அனுப்பி உள்ளார். கதை கீழே ..

----
திருமணமாகி ஒரு வருடம் தான் ஆகியிருந்தது. மூன்று மாதங்களில் இருந்தே வருகிறவன் போகிறவனெல்லாம், "எதும் விசேசமா? எதும் விசேசமா?" எனத் தவறாமல் கேட்கிறான். இப்படிக் கேட்கும் பல உறவினர்களை இதற்கு முன்பு வாழ்க்கையிலேயே ஒருமுறையோ இருமுறையோ தான் பார்த்திருப்பான் கதிர். நமது வாழ்நாளில் சில உறவினர்கள் இருப்பார்கள். அதுவரை யாரென்றே தெரியாது, ஆனால் பாட்டி தாத்தா சாவுக்கு வந்து இதுவரைக்கும் பாட்டி தாத்தாவை அக்கறையாய் கவனித்து வந்தவர்கள் அவர்கள்தான் என்பதைப்போல சீன் போடுவார்கள். பிறகு காணாமல் போய் அடுத்த நல்லது கெட்டதில்தான் வருவார்கள். அதற்கும் பிறகு எங்காவது ஒரு நாள் நம்மைச் சந்தித்தால் குழந்தையைப் பற்றியோ, திருமணத்தைப் பற்றியோ, வேலையைப் பற்றியோ கேட்பார்கள். 

"ஏன்? எங்க குழந்தைக்கு உங்க சொத்தையெல்லாம் எழுதித்தரலாம்னு இருக்கீங்களா?",  என நேரடியாகக் கேட்டு விடலாம் என கதிருக்கு பலமுறை தோன்றும். ஆனால் உண்மைகளைக் கூட, நியாயமான கேள்விகளைக் கூட offensiveஆக எடுத்துக்கொள்ளும் நாட்டில் வாழ்கிறோம் என்பதால் அமைதியாக வந்துவிடுவான்.    



தனக்கு குழந்தை பிறப்பதில் இவர்களுக்கு எல்லாம் என்ன அவ்வளவு ஆர்வம் என கதிர் பலமுறை யோசித்திருக்கிறான். வேலைக்குப் போவதற்கு முன்பு அவனிடம், "என்னப்பா படிச்சுமுடிச்சும் வேலைக்கு போகாம இருக்கியே!!?"எனக் கேட்டார்கள். வேலைக்குப் போனபின்பு அவனிடம் , "என்னப்பா வேலைக்கு போயிட்ட! நல்லா சம்பாரிக்கிற! எப்ப கல்யாணம்?" என்றார்கள்! திருமணம் செய்வதற்கு சம்பாரிப்பது ஒன்றுதான் தகுதியா? சம்பாரித்தால் அடுத்து திருமணம், திருமணமென்றால் அடுத்து குழந்தை. இப்படி 'ஹீட்'டுக்கு வரும் பெட்டை நாயை குட்டி போட வைப்பதற்காக மேட்டிங் செய்ய அழைத்துச் செல்லும் ஓனரைப் போலத்தான் இந்தியாவில் பெற்றோர்களும், நாய்களைப் போலத்தான் இளைஞர்களும் வாழ்கிறார்களோ என கதிருக்கு அடிக்கடித் தோன்றும். ஒரு சராசரி இந்தியக் குடிமகன் தன் வாழ்வின் முக்கியமான விசயங்களான படிப்பு, வேலை, திருமணம் ஆகிவற்றை பெரும்பாலும் சமூகத்தாரின் இதுபோன்ற கேள்விகளுக்குப் பயந்தே பெரும்பாலும் அவசர அவசரமாக முடிவு செய்துகொள்கிறான். 


இங்கு ஓரினச் சேர்க்கையாளர்களுக்குக் கூட திருமணம் நடந்து விடுகிறது. சமூகத்தின் நச்சரிப்புக்குப் பயந்து அவர்களும் வேறுவழியின்றி ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். ராமநாதன் கதிரின் நெருங்கிய நண்பன், கல்லூரி காலத்திலேயே அவன் ஒரினச்சேர்க்கையாளன் என்பதும் அவனுக்கும் ஒரு சக தோழனுக்கும் காதல்-படுக்கை உறவு இருந்ததும் கதிருக்குத் தெரியும்! அவனது திருமணம் சென்ற ஆண்டு நடந்ததில் கதிருக்கு பயங்கர அதிர்ச்சி. 


"ஏன்டா மச்சி ஒத்துக்கிட்ட? அந்த பொண்ணு பாவமில்லையாடா?", என கதிர் கேட்டதற்கு, 


"என்னை என்னடா செய்யச் சொல்ற? நான் gayனு சொன்னா எங்க அப்பா தூக்குல தொங்கிருவாருடா. எனக்கு வேற வழியே தெரியல" என்றான் ராமநாதன்!  அன்றிலிருந்து கதிர், ராமனாதனுடன் பேசுவதை நிறுத்திவிட்டான். பிறகு ராமனாதனுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் ஒரு ஆண்டில் விவாகரத்து ஆகிவிட்டது. 


குழந்தை பெறுவது முழுக்க முழுக்க அந்த தம்பதிகளின் விருப்பமில்லையா? நாளை குழந்தையை சரியாக வளர்ப்பதற்காக நேரத்தையும், பணத்தையும் செலவழிக்கப்போவது அந்த தம்பதிகள்தானே என்ற புரிதலோ எண்ணமோ இந்த சமூகத்தில் எவருக்கும் இல்லாதது கதிருக்கு வியப்பாக இருந்தது. பல உலக நாடுகளில் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி சதவிகிதம் பின்னோக்கிச் சென்றுகொண்டிருக்கிறது. நம் நாட்டிலோ அசுர வளர்ச்சியில் முன்னோக்கிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது என்றாலும் நம் மக்கள் குழந்தை பிறப்பில் இவ்வளவு வெறித்தனமாக அலைகிறார்களே என அவ்வப்போது கதிர் வியந்துகொள்வதுண்டு! 



பக்கத்து வீட்டுக் கிழவி நேற்று கதிரின் அம்மாவை அழைத்து பேசிக்கொண்டிருந்தாள். "ஏம்மா கல்யாணம் ஆகி ஒரு வருசம் ஆகுதே. உங்க மருமகளை டாக்டர்ட போகச் சொல்லக் கூடாதா?" என்று இலவச அட்வைஸ் கொடுத்தாள்.  கதிருக்கு ஆச்சரியம்! ஒரு தம்பதி இருக்கிறார்கள். அந்த தம்பதிகளுக்கு குழந்தை பிறக்கவில்லை என்பது தெரிந்ததும் அக்கம்பக்கத்துப் பெண்களெல்லாம் எப்படி உடனடியாக பெண்ணை குறை சொல்கிறார்கள்! ஏன் அந்தக் கணவனுக்கு உடல்ரீதியான பிரச்சினை இருக்கவே இருக்காதா என்றும் யோசித்தான்! 


அதேநேரம் ஆண்களில் சிலர் இதை தனிப்பட்ட வன்மத்தை தீர்த்துக் கொள்வதற்காக பயன்படுத்துவார்கள் என்பதையும் விரைவிலேயே கற்றுக்கொண்டான் கதிர். கதிரின் வீட்டருகே 38 வயதில் ஒருவன் வசிக்கிறான். பிறந்ததில் இருந்தே அவன் உருப்படியாக எதுவும் செய்திருக்கிறானா என்றால் ஒன்றுகூட இல்லை. அவனது அம்மா பலமுறை கதிரிடம் தன் தறுதலைப் பிள்ளையை நினைத்து அழுதிருக்கிறார். 38வயதாகியும் தன் அம்மாவின் பென்சனில் உண்டு வாழும் ஒட்டுண்ணி வகையைச் சேர்ந்தவன் அவன். ஆரம்பத்தில் இருந்தே கதிருக்கும் அவனுக்கு ஆகாது என்றாலும் சமீபத்தில் நடந்த ஒரு சிறிய வாய்த் தகராறில் அவன் பயன்படுத்திய வார்த்தைகள் கதிருக்கு மிகப்பெரிய ஆச்சரியத்தை வரவழைத்தது.  


"கல்யாணமாகி ரெண்டு வருசமாகியும் புள்ள இல்லாத ஆண்மையில்லாத பொட்டப் பய நீ. நீயெல்லாம் என்னைய எதிர்த்துப் பேசுறியா?" என கதிரைப் பார்த்து பலர் முன்னிலையில் கேட்டுவிட்டான். கதிருக்கு சிரிப்புதான் வந்தது. அவனுக்கு 38வயதாகிறது. ஒரு பெண்ணை காதலிக்கவோ, திருமணம் செய்யவோ வக்கில்லாதவன். அவ்வளவு ஏன்? நான்கு எருமை வயதாகியும் இன்னமும் தன் வயதான தாய்க்கு பாரமாக அவளின் பென்சனில் உட்கார்ந்து திங்கும் ஐந்தறிவு ஜந்துவாகத்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான். அப்படிப்பட்டவன் கதிரைப் பார்த்து ஆண்மை இல்லாதவனே, பொட்டையே அவனே இவனே எனச் சொல்வது கதிருக்கு உண்மையிலேயே ஆச்சரியமூட்டியது. ஆண்மைக்கும் குழந்தைக்கும் என்ன சம்பந்தம்? குழந்தை பெறுவது ஒன்றுதான் ஆண்மையா? அப்போது குழந்தையைப் பெற்று ரோட்டில் விடும் இந்தியத் தகப்பன்கள் எல்லாருமே ஆண்மையின் சின்னங்களா? என்றெல்லாம் கேள்விகள் குடைந்தாலும், குழந்தை என்னும் ஒரு தம்பதியின் தனிப்பட்ட விசயத்தை இந்த சமூகத்தில் யார் யாரெல்லாம் எப்படி எப்படியெல்லாம் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என எண்ணுகையில் கதிர் மிகுந்த வியப்படைந்தான். பள்ளிக்கே போகாதவனெல்லாம் இங்கே பிரபல வைத்தியாராக வலம்வந்து கொண்டிருப்பதும் இதனால் தான் என்பதும் கதிருக்குப் புரிந்தது.


இப்படியெல்லாம் வளைத்து, வளைத்து ஒருவனை குழந்தை பெற வற்புறுத்தினால் சீனப்போரின் போது 30கோடி மட்டுமே இருந்த இந்திய ஜனத்தொகை ஏன் கிடுகிடுவென 100கோடி ஆகாது என கதிர் எண்ணிக்கொண்டான். உண்மையில் சொல்லவேண்டுமானால் கதிரும், அவன் மனைவியும் குழந்தையின் மேல் அலாதிப்பிரியம் கொண்டவர்கள். சில உத்தியோக நிமித்தக் காரியங்களுக்காக, லட்சியங்களுக்காக 4 அல்லது 5 வருடங்களில் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளலாம் என முடிவெடுத்திருந்தார்கள். ஆனால் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள சமூகம் அவர்களை விடுவதாய் இல்லை. கதிரின் பக்கத்து வீடு, அலுவலகப் பெருசுகள், கதிர் மனைவியின் அண்டை வீட்டார், உறவினர், என அனைவருமே அவர்களின் ஜென்ம சாபல்யமே கதிர் தம்பதியினருக்கு குழந்தை பிறக்கவைப்பதுதான் என்பதைப்போல குழந்தையைப் பற்றி கேள்வி கேட்பதிலேயே குறியாக இருந்தார்கள். அதுமட்டுமல்லாது அப்பல்லோ மருத்துவமனை முதல் 11மணி மூலிகை வைத்தியர் வரை ரெஃபரன்ஸ் தந்தார்கள்! 


திருமணமாகி இன்னமும் குழந்தை பெற்றுக் கொள்ளாத கதிரின் வயதையொத்த அலுவலக நண்பர்கள் இரண்டு பேருடன் இதுபற்றி பேச்சு எழுந்தபோது அவர்களும் இதேபோல் இந்திய சமூகத்தின் ஸ்டீரியோடைப் கேள்விகளால் 'கொடூரமாக' பாதிக்கப்பட்டிருப்பதை பகிர்ந்துகொண்டார்கள். ஆனால் கதிரைப் போலவே அந்த இருவரும் கூட இதுபோன்ற கேள்விகளை வெகு சீரியசாக எடுத்துக்கொண்டு வருந்தவில்லை. இப்படி இருக்கிறார்களே என திகைக்கவே செய்தார்கள்!   எனினும் இப்படிக் கேள்வி கேட்பவர்களையெல்லாம் அழைத்து அசிங்கப்படுத்தவும், இனி யாரிடமும் அவர்கள் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்க முடியாதபடி செய்யவும் மூவரும் ஒரு திட்டமிட்டார்கள்.  இதனால் ஒட்டுமொத்தமாக உறவே பாதிக்கப்பட்டாலும் பரவாயில்லை என்ற முடிவுக்கும் வந்துவிட்டார்கள். 


அதன்படி மூவரும், அடுத்தவருக்குக் குழந்தை பிறப்பதைப் பற்றி தெரிந்து கொள்வதற்காகவே பூமியில் அவதாரம் எடுத்த அவர்களின் உறவினர்களையும், அண்டை வீட்டாரையும் ஒரு get togetherக்கு அழைத்தார்கள். திட்டமிட்டபடி அனைவரும் கூடியிருந்த அந்தக் கூட்டத்தில் கதிர் பேசத் தொடங்கினான். 


"நீங்கள் அனைவருமே எங்களுக்கு குழந்தை பிறக்காததைப் பற்றி மிகுந்த வருத்தத்தில் உள்ளவர்கள் எனத் தெரியும். அதனால் தான் ஒரு உண்மையைச் சொல்வதற்காக உங்களை எல்லாம் அழைத்திருக்கிறோம்." என்றான் 


கூட்டத்தில் சிறிய சலசலப்பு. 


"நாங்கள் உங்கள் அறிவுரைப்படி நீங்கள் ரெஃபர் செய்த டாக்டர்களிடம் எல்லாம் எங்களை பரிசோதித்துக் கொண்டோம். அனைவரும் எங்களுக்கு குழந்தை பிறக்காது என திட்டவட்டமாகச் சொல்லிவிட்டார்கள்" என வருத்தமாக அறிவித்தான்.


கூட்டத்தில் அனைவரின் முகத்திலும் கேள்விக்குறி. 


"ஆம். காண்டம் உபயோகப்படுத்துகிறவர்களுக்கு குழந்தை பிறக்காது என அனைத்து டாக்டர்களுமே கைவிரித்துவிட்டார்கள்" என்றான்.


இப்போது கூட்டத்தில் ஆச்சரியமும், சிலரின் முகத்தில் கோபமும் இருந்தது. 


மேலும், "அது மட்டுமல்லாது சில டாக்டர்கள் எங்களை வாழ்த்திவிட்டு இன்னொரு விசயமும் சொன்னார்கள். இந்தியாவில் காண்டம் உபயோகிக்கும் பழக்கமோ, பிள்ளை பெறுதல் பற்றிய சுயகருத்தோ இல்லாததால்தான் கிருமிக்கும், மனிதனுக்கும் யார் அதிகமாக, விரைவாகப் பெருகுவது என்ற போட்டி ஏற்பட்டு கிருமி போல மனிதன் எண்ணிக்கையில் பெருகியிருக்கிறான்", என்று சொல்லிவிட்டு கூட்டத்தைப் பார்த்தான். கூட்டம் ஓரிரு நிமிடங்கள் அப்படியே உட்கார்ந்திருந்துவிட்டு கலைந்துசெல்லத் தொடங்கியது. 

-----