Wednesday, February 27, 2013

கடவுள் - சில ஒரு வரித்தொடர்கதைகளும் ஒரு அறிவியல் புனைவும், கூடவே ஒரு கவிதையும்


தொடர்கதை , காலம் காலமாய் தொடர்ந்த, தொடர்கின்ற, தொடரும் வினைத்தொகையாய் இருக்கும் மற்றொரு வினைத்தொகையான கட + உள் கடவுள் பற்றிய சில ஒரு வரிக்கதைகள் 
----
1. மனிதனிடம் தஞ்சம் புகுந்த முதல் அகதி - கடவுள்

2. மனிதனின் முதல் வளர்ப்புப் பிராணி கடவுள், மனிதன் காலங்காலமாய் அதற்கு தரும் பிஸ்கட் - பக்தி

3. மனிதன் உருவாக்கிய முதல் நகைச்சுவை கதாபாத்திரம் - கடவுள்

4. மனிதனின் முதல் ஊழல் - கடவுள்

 5. மனிதன் தன் இயலாமைக்கு வைத்த பெயர் - கடவுள்

6. மனிதனின் சோதனை எலி வேற்றுமதக் கடவுள் (எழுதியவர் டான் அசோக் - www.donashok.blogspot.com )

7. காரணமில்லாமல் சண்டையிட மனிதன் உருவாக்கிய காரணம் - கடவுள் (பாலராமன் - https://twitter.com/BalaramanL)

---


கொஞ்சம் அறிவியல் புனைவாய் ஒரு குட்டிக்கதை -  (நிஜமாகக் கூட இருக்கலாம்)

டைனோசரின் சிதிலமடைந்த சிலைக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது... உயிரியல் படிமங்கள் ஏதும் இல்லாததால் குழம்பிப்போயினர் ஆராய்ச்சியாளர்கள்...
பாவம் அவர்களுக்குத் தெரியாது , அது டைனோசர் காலத்துக் கடவுளின் சிலை என்று.

---

ஒரு கலகக்கவிதை 

காகங்கள் வெள்ளையாக இருக்காது என்றவன்அடித்து துவம்சம் செய்யப்பட்டான்
காலம் அவனை புறா சின்னத்துடன் கடவுள் ஆக்கியது ... 
இன்று அவன் சந்ததி, நாய் என நினைத்து ஓநாயைக் கொஞ்சிக் கொண்டு இருக்கிறது
நாய்கள் குழந்தை ரத்தம் குடிக்காது என்று ஓரத்தில் நின்று கத்திக் கொண்டிருக்கின்றேன்... அடிக்க நெருங்குகிறார்கள்... 
கவலை இல்லை , நாளை நானும் கடவுள் ஆகிவிடுவேன்.

Monday, February 25, 2013

ரயில் பயணம் ஒன்றில் - சிறுகதை

இந்த இட்டாலோ அதிவேக தனியார் ரயில் வெனீஸ் நகரை நோக்கி கிட்டத்தட்ட முன்னூறு கிலோமீட்டர்கள் வேகத்தில் பறந்து கொண்டிருக்கிறது. வெனீஸ் நகரத்திற்கு எல்லோரும் ஜோடியாக ஊர் சுற்றப்போவார்கள். நான் வியாபர நிமித்தமாய் தனியாகப் போய் கொண்டிருக்கின்றேன்.



ஒரு வரிசையில் மூன்று இருக்கைகள், இடதுபுறத்தில் ஒற்றை இருக்கை, நடுவில் நடப்பதற்கான நல்ல அகலமான பாதை, வலது புறத்தில் இரண்டு அகலமான இருக்கைகள், இப்படியான ரயில் பெட்டியில்  எனது பயணம்.  எனக்கு வலதுபுறம் சன்னலோரத்தில் இருந்த பெரியவர் , ரோமில் தூங்க ஆரம்பித்தவர், பொலொன்யா நிலையம் வர சற்று முன்னர்தான் தான் இறங்கும் முன்னர் எழுந்தார்,  இறங்கிப் போய் விட்டார்.  நீங்கள் நினைப்பது படி நான் உடனே சன்னல் ஓரம் மாறிக்கொள்ளவில்லை. இந்த நெடும் பயணத்தில் முக்கால் வாசி தூரம் குகைப்பாதைகள் தான்.வேடிக்கைப் பார்ப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை. மேலும் நான் என்னிடத்திலேயே அமர்ந்து கொண்டிருப்பதற்கு இன்னொரு காரணமும் உண்டு.

 எந்த இனத்து  ஆணாக இருந்தாலும், ஆண்களுக்கே உரிய சபலம் , எனக்கு கொஞ்சம் அதிகமாகவே உண்டு. ரோமிற்கு வந்து இறங்கியதில் இருந்து பார்க்கும் வசீகரமான  இத்தாலிய பெண்களை எல்லாம் கண்களால் காதல் செய்து கொண்டிருக்கின்றேன்.  இன்னும் இரண்டு வாரங்கள் இருக்கின்றன, நேரிடைக் காதல் செய்ய வசீகரத்தைத் தேடிக்கொண்டு இருக்கின்றேன். 

 நடக்கும் பாதைக்கு அந்தப் பக்கம் ஒற்றை இருக்கை இருக்கின்றது என சொன்னேன் அல்லவா, அங்கு ஒரு இத்தாலியத் தேவதை அமர்ந்து இருக்கின்றாள். காலை இறுக்கப்பிடிக்கும் லெக்கின்ஸின் மேல்,  முட்டிக்கு கொஞ்சம் மேலே வரை வரும்படி ஒரு குட்டைப்பாவாடை அணிந்து இருக்கிறாள், அதுவும் உட்காரும்பொழுது, கிட்டத்தட்ட தொடை வரை வந்துவிட்டது, என் பார்வையில் இருந்து தப்பிக்க அவளும் பலமுறை அதை இழுத்துவிட்டுக்கொண்டே இருக்கிறாள். இடுப்புக்கு மேல் நான் வர்ணிக்காதன் காரணம்,  வர்ணனைத் தரப்படாதவை சிறப்பானவை... நான் அவளைக் கவனிக்காத பொழுது என்னைப் பார் யோகம் வரும் வகையில், சீண்டல் பார்வை வேறு தந்து கொண்டிருக்கின்றாள்.  அவளது மடிக்கணினியில் ஏதோ ஒரு கிளுகிளுப்பான காட்சி வேறு ஓடிக்கொண்டிருந்தது. 

இவள் வெனீஸை சேர்ந்தவளாக இருந்தால், வார இறுதிக்கு சந்திக்க தூண்டில் போடலமா என யோசிக்கையில்,  இருக்கையை விட்டு எழுந்தாள். மடிக்கணினியை பையினுள் வைத்தாள். தனது குளிருக்கான மேலங்கியை அணிந்து கொண்டாள், எல்லாவற்றையும் எடுத்துக் கொண்டு நகர, படோவா நகரம் நெருங்குகின்றது என அறிவிப்பு வந்தது.  

மகிழ்ச்சி பலூன் உடைந்த சோகத்தில் , அடுத்த நிமிடத்தில் வந்தடைந்த ரயில் நிலையத்தை வேடிக்கைப் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். படோவா நிலையத்தில் மீண்டும் நகர ஆரம்பித்த பின்னர்  அவள் அந்த இடத்தில் மீண்டும் பழைய படி அமர்ந்து இருந்ததைக் கவனித்தேன். 

அடடா..  கழிவறைக்கு சென்று வந்திருக்கிறாள். தன் அத்தனை உடைமைகளையும் தன்னுடன் எடுத்துக் கொண்டு போவதற்கு,  என் மேல் இருக்கும் பயம் கூட காரணமாக இருக்கலாம், நாங்கள் இருவரும் இருக்கும் இந்த ரயில் பெட்டியில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக ஒரு சிலரே இருந்தனர். வருத்தமாக இருந்தாலும், அவள் திரும்ப வந்ததே மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. சபலங்கள் அவமானங்களைப் பொருட்படுத்துவதில்லை. 

°நீயும் வெனீஸ் நகரத்திற்குத்தான் போகிறாயா° என ஆங்கிலத்தில் கேட்டேன். சபலங்கள் அசட்டுத் தைரியங்களையும் தரும். 

இத்தாலிய உச்சரிப்பில், ஆங்கிலம் பேசினாள். இன்னும் சரியாக 45 நிமிடங்கள், நடுவில் வெனீஸ் நிலப்பகுதி ரயில் நிலையம், இதற்குள் நட்புக்கு அடிப்போட்டுவிட்டால், வார இறுதிக் கொண்டாட்டமே... 

எதிர்பார்த்ததைவிட,  நட்பாகப் பேசினாள். வெனீஸ் மெஸ்ட்ரே ரயில் நிலையம் நெருங்க, இயற்கை உந்துதல் எட்டிப்பார்க்க, கழிவறையை நோக்கி செல்லும்பொழுது,

 ”பார் , நீ யாரையும் நம்பாமல் எல்லாவற்றையும் எடுத்துக் கொண்டுப்போனாய், நான் மனிதர்களை நம்புபவன் ”

என்பதை , என் கண்களில் அவளுக்குக் காட்டுவதாக நினைத்துக் கொண்டேன். 

கழிவறைகள் தான் நிஜமான போதி மரங்கள், வண்டியின் ஆட்டம் நின்றது. அவசரம் அவசரமாக கையைக் கழுவிக்கொண்டு, கழிவறைக் கதவைத் திறக்கும் முன்னர் இருந்த மைக்ரோ வினாடிகளில் என் யோசனை எல்லாம், அவள் அங்கு இருப்பாளா, என் உடைமைகள் எல்லாம் பத்திரமாக இருக்குமா, என்பதாகத்தான் இருந்தது. 
----

பத்து ஈரோக்கள் - சிறுகதை


விமானநிலையங்களில் காணக்கிடைக்கும் முத்தங்கள் கிளர்ச்சியைத் தராது. ஒவ்வொரு செக்-இன்னிற்கு முன்னாலும் குட்டியாகவோ நீண்டோ, வழியனுப்பு முத்தங்கள் கொடுக்கப்பட்டு பெறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. விடியற்காலையில், எழுந்தபொழுது இருந்த சோம்பல், விமானநிலையத்தை அடைந்ததும் காணாமல் போனது.. சோம்பல் இல்லாவிட்டாலும் அம்மு நிறைய சோகமாகவே இருந்தாள். அம்முவை வழியனுப்ப நான் வந்திருக்கின்றேன்.

சில வருடங்களுக்கு முன்னர், முதல் முத்தத்தை வெட்கப்பட்டுக்கொண்டே கொடுத்ததைப்போல, முப்பதாயிரத்து முன்னூற்று சொச்சத்து முத்தத்தையும் வெட்கம் கலந்து கன்னத்தை தடவியபடி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். வெள்ளைக்கார ஜோடிகள் கொடுத்துக் கொண்டிருப்பதை எல்லாம் கவனிக்காது, இருபது அடி தூரத்தில் இருந்து, சுடிதார் அணிந்து இருந்த நடுத்தர வயது அம்மணி, எங்களையே உற்றுக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார். முத்தங்கள் கொடுக்கும்பொழுது நான் கண்களை மூடுவதில்லை, ஓரக்கண்ணால் அம்முவையோ, பொதுவிடங்களில் முத்தம் கொடுத்தால், சுற்றத்தையும் கவனித்துக் கொண்டே இருப்பது உண்டு.

அந்த சுடிதார் அணிந்து இருந்த அம்மணி வங்காளதேசத்தவராகக் கூட இருக்கலாம். ரோம் நகரத்தில் ஏகப்பட்ட வங்காளாதேசத்தினர் வசிக்கின்றனர். வங்காளதேசமோ, பாகிஸ்தானோ, உத்திரப்பிரதேசமோ, என்னைப் பொருத்தவரை எல்லோருமே வட இந்தியர்கள். நான் கவனித்ததை அந்த அம்மணி கவனித்தது, தாவணிக்கனவுகளில் பாக்யராஜ் காசுப்போட்டு, தங்கைகளை திசைத்திருப்புவதைப்போல , தன் குழந்தைகளை வேறுப்பக்கம் திருப்பிக்கொண்டார்.

“கார்த்தி, இந்தாடா இனிமேல் எனக்கு ஈரோக்கள் தேவைப்படாது, தேவைன்னாலும் நான் கார்ட்லேந்து எடுத்துக்கிறேன்” என அவளிடம் இருந்த சில பத்து ஈரோத்தாள்களைத் திணித்தாள்.

“இல்லை அம்மு, ஆம்ஸ்டர்டாம் ல பிளைட் மாறுறப்ப தேவைப்படும்” சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்பொழுது

நெடிய ஆப்பிரிக்க கறுப்பு மனிதன், தனது சுமைகளைத் தள்ளிக்கொண்டபடி, வருத்தம் தோய்ந்த முகத்துடன் எங்களை அணுகி

”எனது பணப்பையைத் தொலைத்துவிட்டேன், ஊருக்குப்போக பயணச்சீட்டு எடுக்க 174 ஈரோக்கள் தேவைப்படுகின்றது, ஏனையவர்களின் உதவிகளினால் 164 ஈரோக்கள்  கிடைத்துவிட்டது, இன்னும் பத்து ஈரோக்கள் இருந்தால் பயணச்சீட்டு எடுத்துவிடுவேன்” சொன்னது

திருச்சி பேருந்து நிலையத்தில் , “அண்ணே, ஊருக்குப்போற வச்சிருந்த காசைத் தொலைச்சிட்டேன், பத்து ரூவா கொடுங்கண்ணே” எனக் கேட்பதுப் போலவே இருந்தது.

“கார்த்தி, பாவம்டா, காசு கொடுக்கலாண்டா, பத்து ஈரோதானே”

“இல்லடா அம்மாடி, எனக்கு என்னமோ நம்பிக்கை வரல, திருச்சியா இருந்துருச்ச்சுன்னா, நானே டிக்கெட் எடுத்துக் கொடுத்து ஊருக்கு அனுப்பி இருப்பேன், இங்க எல்லாத்தையும் 70 ஆல் பெருக்கிப் பார்க்க வேண்டியதாக இருக்கு”

“ஒரு வேளை நிஜமாகவே தேவைப்படுறவரா இருந்துச்சுன்னா, பெரிய உதவியத்தானே இருக்கும், பத்து பேர் ஏமாத்துனாலும், ரெண்டு பேருக்காவது நிச்சயம் உதவி தேவைப்படும்”

நாங்கள் எங்களுக்குள் தமிழில் பேசிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த கறுப்பன், சோகமாக நாங்கள் தரமாட்டோம் போல என்பதாக மெல்ல நகர, ஒரு நிமிடம் என்னையும் அம்முவையும் அந்த ஆளின் நிலையில் வைத்துப் பார்த்தேன். காசு இல்லாமல் தெரியாத ஊரில் சிக்கிக் கொண்டால்... ஒரு பத்து ஈரோத்தாளுடன் சில சில்லறைகளையும் சேர்த்து, அந்த கறுப்பனின் கையில் கொடுத்தேன். வாயினால் நன்றி சொல்வதைவிட , அவன் கண்களில் நன்றி சொன்ன விதம் நிஜமாக உதவித் தேவைப்படுபவன் போல இருந்தது.

அவன் டிராலியைத் தள்ளிக் கொண்டே சனக்கூட்டத்தில் மறைந்துப் போனான், விமானத்திற்கு நேரம் ஆக, அம்முவும் பாதுகாப்பு சோதனைகள் நடக்கும் இடத்திற்கு வழியனுப்பிவிட்டு, இந்த ஆப்பிரிக்கன் வேறு எங்கேயாவது தென்படுகின்றானா என டெர்மினல் ஒன்றில் இருந்து டெர்மினல் 3 வரை அலசிப்பார்த்துவிட்டேன். அவனைப் பார்க்க முடியவில்லை. பயணச்சீட்டு எடுத்து செக் இன் செய்து இருப்பானோ.... ஒரு பத்து ஈரோக்களுக்கு இவ்வளவு யோசிக்க வேண்டியதில்லை என என்னை நான் சமாதனப்படுத்திக் கொண்டு,
சட்டையில் எஞ்சி இருந்த அம்முவின் வாசத்தோடு , வீடு திரும்ப, பேருந்தில் ஏறியபொழுது , தூரத்தில் அந்த கறுப்பன்,. டிராலி இல்லாமல் , ஹாயாக சுமைகளின் மேல் அமர்ந்து கால் மேல் போட்டுக்கொண்டு சிகரெட் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான்.

மறுநாள், அம்மு ஊருக்குப் பத்திரமாகப் போய் சேர்ந்தவுடன் போன் செய்து முதலில் கேட்டது

“அந்த கறுப்பன், பத்திரமா ஊருக்குப் போய் இருப்பான்ல... ”

“ம்ம்ம்... “ நான் வெறும் ம்ம் மட்டும் சொன்னால் கடுமையான மனநிலையில் இருக்கின்றேன் என்பதை அம்மு புரிந்து கொள்வாள்.

“உனக்கு எப்போதும் சந்தேகம் தான்..... ஏமாத்துனாக் கூட ஒன்னும் பெரிய விசயம் இல்லை... பாவம் ரோம்ல விக்கிற விலைவாசில, அதிகப்பட்சம் ஒரு வேளை சாப்பாடு சாப்பிடப்போறான் ... போயிட்டுப்போறான் விடு கார்த்தி ”

சில வினாடிகள் மௌனத்திற்குப்பின்னர்  “ஐ லவ் யூ அம்மு” என்றேன்.

Thursday, February 07, 2013

ராஜபக்‌ஷேவை டிவிட்டரில் வரவேற்போம்

அட, போனால் போகட்டும் போய்யா, யார் மேலும் கொண்டிருக்கும் எந்த வன்மத்தையும் காலத்தால் நீர்த்துப் போகவைத்துவிட்டு, பெருந்தன்மைக் காட்டும் பெரும்பான்மையான தமிழர்களுக்குக் கூட, ராஜபக்‌ஷே என்றப் பெயரை எந்த நேரத்தில் கேட்டாலும், இருபது நாட்களாக கழுவப்படாத கழிப்பறையில் உள்ளே நுழைந்தால் என்ன ஓர் அசூசையான உணர்வைத் பெறுவோமோ, அந்த குமட்டல்  உணர்வு கிடைக்கும்.

ஹிட்லரின் கொடுமைகளை வரலாற்றில் படிக்கும் பொழுது அதன் தாக்கம் அவ்வளவாகப் புரியவில்லை. ஆனால் சமகாலத்தில், என் மொழியைப் பேசும், என் உற்றார் உறவினர் போல் நிறத்தாலும் பண்பாட்டாலும் இருப்பவர்கள் திட்டமிட்டு நசுக்கப்பட்டு ,ஈழத்தில் அழிக்கப்பட்டதைக் கண்கூடாக பார்க்கையில் ஹிட்லரின் கொடுமைகள் கூட இப்படித்தான் இருந்திருக்கும் என உணர முடிகிறது.  ஹிட்லரை ராஜபக்‌ஷேவில் பார்க்கிறார்களோ இல்லையோ, நான் ஹிட்லரில் ராஜபக்‌ஷேவைப் பார்க்கின்றேன்.

வெறுப்பிற்குரிய ராஜபக்‌ஷே , டிவிட்டர் என்கின்ற சமூக இணையத் தளத்தில் அதிகாரப்பூர்வமாக இணைந்து இருக்கின்றார். எனக்கு தெருவில் இறங்கிப் போராட வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை, ஆனால் இந்த டிஜிட்டல் சமரில் என்னால் செய்ய முடிந்த காரியத்தை செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில்,  என்னுடைய கண்டனங்களை அவரைக் குறிப்பிட்டு பதிவு செய்துவிட்டேன். டிவிட்டர் இணையத் தளத்திற்கும் ராஜபக்‌ஷேவை நீக்க வேண்டி , வேண்டுகோள் வைத்துவிட்டேன்.

ஒற்றை தாவீதுகளால் கோலியாத்துகளையும் கொடூரர்களையும் விரட்ட முடியாது. ஒன்று பத்தாக , பத்து நூறாக, நூறு நூறாயிரம் ஆகும் பொழுது கோலியாத்துகளைக் கொஞ்சமேனும் அசைத்துப் பார்க்கலாம்.



வன்முறையற்ற வார்த்தைகளைக் கொண்ட, அஹிம்சா முறையில் நமது கடும் கண்டனங்களை திருவாளர் ராஜபக்‌ஷேவின் டிவிட்டர் ஹேண்டிலில் பதிவு செய்யலாம். லண்டனில் விடுதியைவிட்டு கீழிறங்காமலேயே காணமல் போகச் செய்ய செய்தப் போராட்டத்தை ஒத்ததுதான் , இந்த டிவிட்டர் முற்றுகைப் போராட்டமும்.  சமூகவலைத் தளங்களில் மனிதாபிமானம் மிக்க , தமிழுணர்வுள்ள மக்கள் தொடர்ந்துப் போராடிக்கொண்டுத்தான் இருக்கின்றார்கள்.   இந்த டிவிட்டர் முற்றுகை, அதுவும் அலுவலகப்பூர்வமான டிவிட்டர் கணக்கை முற்றுகை செய்யும்பொழுது, பாராமுகம் காட்டும் உலகத்தின் கவனத்தை ஈர்க்கலாம். 140 எழுத்துகளில் நமது எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்வோம்.

ராஜபக்‌ஷேவின் டிவிட்டர் கணக்கு - https://twitter.com/PresRajapaksa


நான் எழுதிய டிவிட்

Dear   Please REMOVE War Criminal  's ID. It hurts the sentiments of millions of Tamils” 

நீங்கள் இந்திய குடிமகனாக இருந்தால், கவனத்தில் கொள்ளவும். நீங்கள் இந்திய இறையாண்மையைக் கூட எதிர்த்து எழுதிவிடலாம். ஆனால் இலங்கைக்கு எதிராக எழுதிவிட முடியாது. அத்தகைய வகையில் இலங்கை இறையாண்மை இந்திய இறையாண்மையைவிட , சில சமயங்களில் அதிகமாகப் போற்றப்படுகின்றது. ஆகையால் வன்முறையற்ற வார்த்தைகளையும், சபைகளில் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகளுடன் கண்டனங்களைத் தெரிவியுங்கள். 

Friday, February 01, 2013

கொஞ்சம் கிரிமினலான புனைவு - ஒரு நிமிடக்கதை

லங்காஸ்ரீ நாட்டு அதிபர், பக்‌ஷிராஜா ஜம்புதுவீப் நாட்டிற்கு அரசு முறைப் பயணமாகவும் ஆன்மீக சுற்றுப்பயணமாகவும் வருகிறார் என்ற செய்தியை முன்பெல்லாம் படிக்கையில் ரத்தம் கொதிக்கும், இப்பொழுது எல்லாம் அப்படி ஆவதில்லை.அடுத்த வருடம் அவன் யாஷிர நாட்டிற்கு போகும்பொழுது என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற மிகப்பெரும் திட்டத்திற்கு மூளையாக இருப்பதனால் ஆடும் வரை ஆடட்டும் என விட்டுவிடுவதுண்டு.

கொசோவா என்ற நாட்டை கேள்விப்பட்டு இருக்கிறீர்களா, கொசு சைசில் ஒரு நாடு பழைய யூகோஸ்லாவியாவில் இருந்தப் பகுதி... அங்குதான்  இப்பொழுது வசித்துக் கொண்டு மேலே சொன்ன விசயங்களுக்காக என்னை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றேன். 

“உலகத்திலேயே சூடு சொரணையற்றவர்கள் யாரென்றால் உன் மொழி பேசும் மக்கள் தான்”  இந்த செய்தியை  நான் படித்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த ரமேஷ் கடுமையாக சொன்னான். 

இது ராமுஸ் ஹரதினா என் நண்பன் ..  அல்பேனியப் பெயரை நேட்டிவிட்டிக்காக ரமேஷ் எனக் கூப்பிடுவேன். அவ்வப்பொழுது செர்பியா இணையத் தளங்களை திணற அடிப்பதில் வல்லவன். நானும் அவனிடம் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இந்த நுட்பங்களை கற்றுக் கொண்டு வருகின்றேன். 

“ரமேஷ், லங்காஸ்ரீ நாட்டின், வணிகம் , வங்கி சார்ந்த இணையத் தளங்களை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு, அந்த நாட்டின் பொருளாதாரத்தை சீர் குலைக்க வேண்டும்” 

“கார்த்தி, கண்டிப்பாக செய்யலாம், இணையத்தளங்களை கடத்துவதைவிட எளிதாக, நீ நினைப்பதை செய்துவிட முடியும்”

”எப்படி”

”லங்காஸ்ரீ நாட்டின் முக்கியமான நான்கு அரசு வங்கிகளை கணக்கில் எடு, மேற்குலகின் தனியார் வங்கிகளையோ , ஜம்புதுவீபின் வங்கிகளையோ தொந்தரவு செய்யாதே, அவர்கள் நமக்குத் தேவை... அரசு வங்கிகளின்  தகவல் சேமிப்பு வழங்கிகள் குறிப்பிட்ட சிலத் தினங்களில் உங்கள் இயக்கத்தினரால் செயல் இழக்க வைக்கப்படும் என்ற ஒரு செய்தியைப் பரப்பு ,  ஒட்டு மொத்த வங்கிக் கணக்கு வழக்குகள், பரிவர்த்தனை விபரங்கள் அனைத்தும் அழிக்கப்பட்டுவிடும்.அதனால் உன் மொழி மக்கள் முன் கூட்டியே தங்களது வைப்புத் தொகையை, சேமிப்புத் தொகையை திரும்பப் பெற அந்தக் குறிப்பில் அறிவுறுத்து, பின்னர் பார், காசுதான் கடவுள் ... காட்டுத்தீயாய் பரவி , FuckShe will be fucked by his own people too” 

பேசிக்கொண்டே,  ஒரு அரசு வங்கியின் இணையத் தளத்தின் முகப்பில் புலிப்படத்தை மாற்றி காண்பித்தபடி, 

“வல்லமைகளுடன் சில வதந்திகளும், மிகப்பெரிய அளவில் உதவும்... அடுத்த ஆண்டு நாம் கொடுக்கப் போகும் அதிர்ச்சிக்கு இது முன்னோட்டமாக இருக்கட்டும்”  சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான். 

செய்தியைப் பரப்பிய அடுத்த நாள் அந்த நாடு ஸ்தம்பிக்க,  பக்‌ஷிராஜா ஜம்புதுவீபின் பயணத்தை ரத்து செய்தான்.