Monday, August 30, 2010

வினையூக்கி செல்வா - கிரிக்கெட் விமர்சகர் - நன்றி புதிய தலைமுறை

எப்பொழுதாவது என்னையும் 'ரவுடி' என மதித்து ஜீப்பில் ஏற்றிக் கொள்கிறார்கள். சேவாக் - ரன்தீவ் நோ-பால் பிரச்சினையைப் பற்றி புதிய தலைமுறை இதழில், நான் சொன்ன கருத்து, குட்டி கட்டுரை அளவில் கிரிக்கெட் விமர்சகர் வினையூக்கி என்ற அடைமொழியுடன் வந்து இருக்கிறது .

புதிய தலைமுறைக்கும் , கருத்து கேட்ட அதிஷாவிற்கும் நன்றி

Saturday, August 14, 2010

நாக்ருதனா திரன்னனா நா


இளையராஜா, தனது கர்நாடக சங்கீத குருவான டி.வி.கோபாலகிருஷ்ணனை டிக் டிக் டிக் திரைப்படத்தில் கதையின் மூன்று நாயகிகளையும் ஒரே காட்சியில் நீச்சலுடைகளில் மிதக்கவிட்ட இது ஒரு நிலாக்காலம் பாடலின் இடையில் வரும் மாதவியின் நாட்டியத்திற்கு நாக்ருதனா திரன்னன வரிகளைப் பாடச் சொல்லி இருக்கும்பொழுது , அது பிற்காலத்தில் ஜொள்ளுக்கான இசையாக மாறி விடும் என நினைத்தே பார்த்து இருக்க மாட்டார். டி.வி.கோபாலகிருஷ்ணனின் குரலை பிற்பாடு அந்தி மழை பொழிகிறது இடையினில் பயன்படுத்தி இருப்பார்

அமெரிக்க ஜனாதிபதியின் நெஞ்சினில் பாய்ந்த குண்டை எடுக்க கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மெட்டல் டிடெக்டர் பிற்பாடு பாதுகாப்பு கருவிகளில் முக்கியமான ஒன்றாக மாறியதைப்போல நாக்ருதனா மெட்டும் எதிர்பாராத விதத்தில் பிரபல்யம் அடைந்தது.




80 களின் மத்தியில் பக்யராஜின் (டிக்டிக்டிக் படத்திற்கு திரைக்கதை பாக்யராஜ் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது) இயக்கத்தில் வெளிவந்த சின்னவீடு திரைப்படத்தில் , நாயகன் வேறு பெண்களைப் பார்த்து சலனப்படும் பொழுதெல்லாம், இளையராஜா இந்த மெட்டை பின்னணி இசையாகப் பயன்படுத்தி இருந்ததோடு மட்டுமல்லாமல் மச்சமுள்ள ஆளுட பாடலின் இடையிலும் சேர்த்து இருப்பார்.





கிட்டத்தட்ட 25 வருடங்களுக்குப்பிறகு சமீபத்தில் வெளிவந்த கோவா திரைப்படத்தில் கதையின் நாயகர்களில் ஒருவரான வைபவ் பெண்களைப் பார்த்து சலனப்படும் பொழுதெல்லாம் வரும் இசைக்கோர்வையாக மீள்பதிவு செய்யப்பட்டு இன்றைய இளைய சமுதாயத்தினரின் கைபேசி அழைப்பு மணியாக ஆகிவிட்டது.




கடைசியாக ஆன்மீகக் கதவுகளைத் திறந்து கடலைக் காற்றாய் இந்த 30 வினாடிகள் ஓடும் நாக்ருதனா திரன்னனா நா வரிகள் நான்காவது முறை நக்கீரனின் பார்வையால் ஜென்ம சாபலயம் அடைந்தது.

Sunday, August 08, 2010

அல்லேலூயா - சிறுகதை

“கார்த்தி, டுமர்ரோ நதொ கார்ல்ஸ்க்ரோனா சர்ச்சுக்கு வஸ்தாவா?” இப்படி கேட்டது வாசுகிரெட்டி.

பழைய காதல்களில் ஒன்று இந்நாளைய காதலியின் மூலம் நினைவுப்படுத்தப்படும் பொழுது , அதுவும் எந்த விசயத்திற்காக விலகினோமோ அதே விசயத்தின் வாயிலாக ஞாபகப்படுத்தப்பட்டால் கொஞ்சம் அசூயையாகவே இருக்கும்.

ஆந்திரா பழைய முதலமைச்சர் ராஜசேகரரெட்டி வகையில் வாசுகிரெட்டியும் கிறிஸ்தவ குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள்.

“நீங்க எல்லாம் ஏன் சர்நேம் வச்சுக்க மாட்டுறீங்க” ஒருநாள் வாசுகி என்னிடம் கேட்டாள்.

“ராமச்சந்திரன் அப்படின்னு எங்க அப்பாபேரை பின்ன வச்சிருக்கேனே, அதுதான் சர்நேம்”

“அதி லேது, ராவ், ரெட்டி, நாயுடு, சவுத்ரி, துடுக்கலா, ராஜூ, டோண்ட் யு ஹெவ் சர்நேம் லைக் திஸ்? ”

இவை எல்லாம் குடும்பப்பெயர்கள் அல்ல, சாதிப்பெயர்கள் என சொல்ல நினைத்ததை அவளிடம் சொல்லவில்லை. முன்பு ஜெனியிடம் ஒட்டுமொத்தமாக அல்லேலூயா என கேலியாக பேசியபோது ஆரம்பித்த சின்ன சண்டை 18 மாதங்களுக்குப் பிறகு என் வாழ்க்கையில் அதிகமாக வெறுப்பவன் நீ தான் எனச் சொல்லி பிரிவில் முடிந்தது.

அதனால் வாசுகிரெட்டியிடம் முற்போக்கு குரலை எல்லாம் காட்டாமல் சிரித்து விட்டு லக்‌ஷ்மணனின் சதத்தைப் பற்றி சொல்லி அன்று பேச்சை மாற்றிவிட்டேன்.
வாசுகிரெட்டி திடீரென தேவாலயத்திற்கு கூப்பிட்டதனால், ஜெனி அவள் சம்பந்தப்பட்ட விசயங்கள் எல்லாம் ஆறு வருடங்களுக்குப்பிறகு ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வந்து போயின. ஜெனி கிறிஸ்தவப் பெண் எனத் தெரிந்தும் தான் பழக ஆரம்பித்து இருந்தேன். நேசிக்க ஆரம்பித்த இரண்டாவது மாதத்தில் அவளுடன் ஞாயிறு அன்று விருகம்பாக்கத்தில் இருக்கும் சர்ச்சிற்கு வர முடியுமா எனக் கேட்டாள். 10 வருடங்கள் கத்தோலிக்கப் பள்ளியில் படித்து இருந்ததால் அது ஒரு பிரச்சினையாக தெரியவில்லை.

வெள்ளை வண்ணம் அடிக்கப்பட்ட உயர்ந்த கோபுரம், மாலையில் விழும் அதன் நிழல், அழகான மரபெஞ்சுகள், குழந்தை ஏசுவுடன் மேரி மாதா, சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஏசு சொரூபாங்கள் நிறைந்த கத்தோலிக்க தேவாலயங்கள் மன அமைதிக்கான ஒரு தேடலாகவே பள்ளிக்காலங்களில் அமைந்திருந்தது. எட்டாம் வகுப்பில் தொடர்ந்து முதல் இடம் பிடிக்க மேரிமாதாவிடம் பிரார்த்தனை செய்ததால் தான் எனத் தோன்றியதால் ஸ்தன்ஸ்லாஸ் கார்த்திகேயனாக மாறிவிடலாம் எனக்கூட நினைத்திருக்கின்றேன்.

பூர்வீகம் கொரடாச்சேரியானதால் வீட்டில் எப்பொழுதும் ஒரு மாதா சிலை இருக்கும். ஸ்தனிஸ்லாஸ் கார்த்திகேயன் என நோட்டுப்புத்தகத்தில் எழுதி இருந்த மறுநாளில் இருந்து அந்த சிலை எங்கள் வீட்டு சாமி மாடத்தில் இருந்து காணாமல் போனது

பள்ளி நினைவுகளை மீட்டெடுக்கலாம் என விருகம்பாக்கம் சர்ச்சிற்கு சென்று ஜெனியின் கைபேசிக்கு அழைத்தால் ,

”உன்னை யாரு அந்த சர்ச்சுக்குப்போக சொன்னா, அப்படியே அதே ரோட்ல வா, லெஃப்ட்சைட் ஒரு பெந்தகொஸ்தே சபைன்னு போட்டிருக்கும், அதுதான் எங்க சர்ச்”

ஜெனி சொன்ன இடத்திற்குபோனேன், கீழே ஒரு மளிகைக்கடை, சின்ன டெய்லர்கடை, மாடியில் சின்ன கூரை வேயப்பட்டு பெந்தகோஸ்தே சபை எனபோட்டிருந்தது. படியேறி மேலேப்போனபொழுது கிராமத்துத் தோற்றத்துடன் ஆனால் நாகரிகமாக வண்ண உடை உடுத்தி போதனை செய்து கொண்டிருந்தார். பெண்கள் தலையில் முக்காடிட்டு அவர் சொல்வதை வேதவாக்காக கேட்டுக்கொண்டிருந்தனர். முகப்பொலிவில் இருந்து எல்லோரும் அடித்தட்டு மக்கள் எனத் தெளிவாக தெரிந்தது. மெல்ல ஜெனியின் அருகில் போய் அமர்ந்து கொண்டு , அந்த சிறிய அறையில் இருந்த தலைகளை எண்ணினேன். நாற்பதுக்கும் மேலே வந்தவுடன் எண்ணுவதை நிறுத்திவிட்டு,

ஜெனியிடம் “இதுதான் உங்க சர்ச்சா” வார்த்தைகளில் இருந்த ஏளனத்தைக் கண்டு கொண்ட ஜெனி முறைத்தாள். ஒழுங்காகப்போய் கொண்டிருந்த பிரார்த்தனையில் சடாரேன எல்லோரும் திடீரென அப்பா எங்களைக் காப்பாற்று என ஆரம்பித்து, சாத்தானின் பிடியில் இருந்து எல்லோரும் விடுபட்டும், சாத்தானின் கட்டிடங்கள் இடியட்டும், சொரூப வழிபாடுகள் நாசமாய் போகட்டும் எனத் தொடர்ந்து ஓலமிட ஆரம்பித்தனர். எல்லோரும் கத்தி வழிபாடு முடிந்தபின்னர் சீக்கிரம் ஜெனியை அழைத்துக்கொண்டு வெளியே கிளம்பலாம் என நினைத்தால், காணிக்கை என ஒரு சுருக்குப்பை வலம் வந்தது. ஜெனி நூறு ரூபாய் போட்டதால் நானும் நூறு ரூபாயைப் போட வேண்டியதாகிற்று.

மாயாஜால் போகும் வழியில் “அது என்ன ஜெனி, பிரே பண்ணிக்கிட்டு இருக்கிறப்ப “ கலகல புல அபகம ஜலகில என எல்லோரும் ஏன் உளர்றீங்க”

”அது அந்நிய பாஷை, ஆண்டவர் மனசில இறங்குற நேரம் அது”

“இது அல்லேலூயா சர்ச்னு தெரிஞ்சிருந்தா நான் வந்தே இருக்க மாட்டேன், ஜெண்டிலா பிரே பண்ணிட்டு போறதைவிட்டுட்டு எதுக்கு இதை எல்லாம் சர்ச்சுன்னு சொல்லிக்கிட்டு... டிஸ்கஸ்டிங்” எனச் சொல்லி முடிப்பதற்குள் வண்டிய நிறுத்த சொன்னாள். நிறுத்தியவுடன் என்னுடன் ஏதும் பேசிக்கொள்ளாமல் ஒரு ஆட்டோவைப்பிடித்து போய்விட்டாள்.

”நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கின்றேன்” என ஜெனிக்கு ஒரு மின்னஞ்சலை அனுப்பியபின்னர் அவள் சமாதானம் ஆனாலும் எனக்கு என்னவோ ஜெனியின் அதீத ஆண்டவர் ஈடுபடு பிடிக்காமாலே இருந்தது. தற்பொழுதும் நாத்திகன் என்றாலும் இப்பொழுது இருக்கும் பரந்த பார்வை அப்பொழுது கிடையாது. அவள் எனக்காக நெற்றி பொட்டு வைத்துக்கொள்வாள், நான் அவளுக்காக ஞாயிறு தோறும் அந்த அல்லேலூயா குடிசைக்குப்போவேன் என உடன்பாடு ஏற்பட்டது.

அந்த ஜெபக்கூட்டத்திற்கு வருபவர்களின் பெயர்கள் எதுவுமே கிறிஸ்தவப்பெயர்கள் கிடையாது. மனதளவில் ஏசு சாமியை கும்பிடுபவர்களாகவும் பெயரளவிலும் ஏட்டளவிலும் இந்துக்களாக இருப்பவர்கள். படிப்பு வேலைவாய்ப்பு இவற்றில் இடப்பங்கீடு என்பதற்காக இந்துக்களாக இருக்கவேண்டிய கட்டாயம். கருப்புசாமியைக் கும்பிடுபவன் வெள்ளைக்கார ஏசுவை வழிபட ஆரம்பித்தால் ஒரேநாளில் வாழ்வாதாரம் மாறிவிடுமா என்ன?
அப்பாவி மக்களின் மேல் கோபம் இல்லை, மக்களை மந்தைகளாக்குபவர்கள் மேல்தான் கோபம்.

“கார்த்தி, உனக்குத் தெரியுமா, பைபிள்ல இல்லாத விசயங்களே கிடையாது”

“ அப்படியா , தெர்மோ டயனமிக் லாஸ் எல்லாம் சொல்லி இருக்கா” வழக்கம்போல ஜெனி முறைத்தாள்.

“ஆமாம் ஜெனி, ஒரு டவுட், கிறிஸ்மஸ் டே அன்னக்கி, உங்க பாஸ்டர் ஒரு வெள்ளைக்காரனைக் கூட்டிட்டு வந்து எல்லோரைடையும் போட்டோ எடுத்துட்டாரே, அன்னக்கி செம கலெக்‌ஷன் போல, எப்படியும் தலைக்கு நூறு டாலர்னு இரண்டு லட்சமாவது உஷார் பண்ணியிருப்பாரு”


”எவ்ளோ சீப்பா யோசிக்கிற, அவரை மாதிரி ஒரு ஜெண்டில்மேன் கிடையாது தெரியுமா”

“அந்த ஜெண்டில்மேன் முகப்பேர்ல இரண்டு கிரவுண்ட்ல டியுப்லெக்ஸ் வீடு கட்டிட்டு இருக்காரு”

“புல்ஷிட், அது அவரு ஏஜிஎஸ் ஆபிஸ்ல வேலை செஞ்சு கட்டுறது”

ஏஜிஎஸ் அலுவலக குமாஸ்தாவிற்கு அத்தனை பணம் ஏது எனக்கேட்டால் அன்றைய முத்தம் கிடைக்காது என்பதால் விவாதத்தை விட்டுவிட்டேன்.
ஏற்கனவே இருக்கிற தெய்வத்தை நெருங்கவே முடியாது. சரி வெள்ளைக்காரன் கொண்டு வந்த தெய்வத்துடன் பேசலாம் என்றால், முன்னர் இவர்களை ஆண்டவர்கள் அந்த ஆண்டவனின் ஆலயத்திலும் முன் வரிசைக்கு வந்துவிட்டார்கள். எதையாவது கும்பிட்டு விடிவு வந்து விடாதா என வரும் அடித்தட்டு மக்களை அந்த அல்லேலூயா பாஸ்டர் தசமபாகம் என்ற பெயரில் சிறுகசிறுக கொள்ளை அடித்துக்கொண்டிருந்தார். இந்த மரியாதை விகுதி அவரின் வயதிற்காக. அவருக்கு என் வயதில் ஒரு தம்பி, ஜெனி வரும்பொழுதெல்லாம் அவன் வாய் முழுக்கப் பல்லாக இருக்கும். சிலமுறை ஜெனியை அவன் அலுவலகத்தில் இறக்கிவிடுவதைப் பார்த்து கண்டித்திருக்கின்றேன்.

“உனக்கு எதுக்கெடுத்தாலும் சந்தேகம், நாளைக்கே என் அண்ணனோட போனாக்கூட சந்தேகப்படுவ போல”

“கண்ட பரதேசிப்பயலோடு வந்து இறங்கிற, கேள்வி கேட்காம கொஞ்சுவாங்களா”

பரதேசி என நான் சொன்னது பற எனத்தொடங்கும் சாதிப்பெயராக அவள் காதில் விழுந்துவிட்டது போல.

“ஆமா நானும் அந்த சாதிதானே , தெரிஞ்சுதானே , லவ் பண்றே”

நான் சொல்ல நினைக்காததை சொல்லுவதாக, அத்தனை பேர் முன்னிலையில் அலுவலகத்தில் அவள் கத்தியபின்னர் எனக்கும் ரத்தம் கொதித்தது.

“ஆமாண்டி, பேச்சுக்கு பேச்சு யேசப்பா யேசப்பான்னு சொல்லு, சர்டிபிகேட்ல மட்டும் இன்னும் ஹிண்டு போட்டு எல்லா பெனிபிட்ஸ் வாங்கிக்கோ” அதுதான் அவளிடம் நான் கடைசியாகப் பேசியது. கடலூர் பக்கத்தில் ஒரு குக்கிராமத்தில் இருந்து முதல் தலைமுறையாய் படித்து சாராய வாடையில் இருந்து வெளியே வந்து இருப்பவளை எப்படிக் காயப்படுத்தி இருக்கும் என அன்று நான் உணரவில்லை. இரண்டாவது நாள் அவள் ராஜினாமா செய்தாள். அதற்கடுத்த வாரம் நானும் வேலையை உதறிவிட்டு பெங்களூர் வந்தேன்.

போன வருடம் பெங்களூர் வாழ்க்கையும் போரடிக்க எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு சுவீடனுக்குப் படிக்க வந்துவிட்டேன். வந்த இடத்தில் தான் சுந்தரத் தெலுங்குப்பெண்ணிடம் ஒரு ஈர்ப்பு. கிட்டத்தட்ட 6 வருடங்களுக்குப்பிறகு ஒரு பெண்ணிடம் பாலியல் ஈர்ப்புக்கு அப்பாற்பட்ட நேசம். இடைப்பட்ட பெங்களூர் காலத்தில் வரலாற்றில் கடவுள்கள் எப்படி வர்த்தக மேம்பாட்டிற்கும் வியாபர அபிவிருத்திக்கும் ஆட்சிகளைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள எப்படி எல்லாம் உதவி செய்து இருக்கிறார்கள் என்பதை ஒரு ஆராய்ச்சி நூல் எழுதும் அளவிற்கு படித்து வைத்திருந்தேன்.

ஆண்டவர்களால் சொர்க்கத்தில் இருந்து முதல் அச்சில் வெளியிடப்பட்டு வானத்தில் வீசப்பட்ட பின்னர் , டெண்டுல்கரைப்போல அதைப்பிடித்துக் கொண்டு எப்படி இன்று வரை தங்களது வியாபரத்தை நங்கூரமிட்டு வைத்திருக்கும் இறைத்தூதர்கள் , அவர்களின் இன்றைய தரகர்கள் ஆகியோரிடம் இருந்து எத்தனையோ கற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கின்றது என்பது மட்டும் விளங்கியது. ஜெனியைப் பற்றி விபரம் இல்லை. பாஸ்டர் சகோதரர்கள் சிறிய அளவிலான யேசு அழைக்கிறார் கூட்டங்கள் நடத்தி பெரிய அளவில் பெங்களூர் கோரமங்களாவில் ல் வீடு கட்டுகின்றனராம்.

சில ஆடுகள் தங்களை ஆடுகள் என உணரும்பொழுது மந்தையைவிட்டு வெளியேறும். சில ஆடுகள் தாங்கள் கசாப்பு கடைக்குத்தான் போகிறோம் என்று தெரிந்தாலும் மந்தையினுள் இருப்பதை பாதுகாப்பாக உணரும். சில ஆடுகள் தாங்களே ஒநாய்களாக மாறி மந்தையை ருசிபார்க்க காத்துக்கொண்டிருக்கும். ஜெனி என்ற ஆட்டை மீட்டெடுக்காமல் வந்து விட்டேனே என்ற வருத்தம் இன்னமும் உண்டு.

ஜெனியின் நினைவுகளில் இருந்து மீண்டு வருவதற்கு முன்னரே வாசுகிரெட்டி மீண்டும் அழைத்தாள்.

“வில் யு கம் டுமாரோ டு நைஜிரியன் ரிடிம்ட் சர்ச்”

“ஸ்யூர் வாசுகி”

மறுநாள், இருபது அடிக்கு இருபது அடி சிறிய அறை அது. நிறைய நைஜிரீயர்கள், சில இந்திய மாணவர்கள், ஒரு சில சுவிடீஷ் ஆட்கள். அறையினில் சொரூபங்கள் ஏதுமில்லை.

சொர்க்கத்தின் சுவர்கள் மரகதம், தங்கம் , வெள்ளி போன்றவற்றால் கட்டப்பட்டது என ஒரு நைஜிரியன் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். கடவுளுக்கு பிளாட்டினம் அவதார் யுபொடோனியம் போன்றவைகள் தெரியவில்லை போலும். விருகம்பாக்கம் அல்லேலூயா சர்ச்சில் அடித்தட்டு மக்கள், இங்கு நைஜிரியர்கள் .
கடைசியில் அதே அந்நிய பாஷை ஓலம். வாசுகிரெட்டியைக் கவனித்தேன், நெற்றியில் பொட்டு இல்லை. மண்ணின் அடையாளங்களை மதங்களுக்காக விடுவதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. முடிவில் காணிக்கை , இங்கும் அதே வகையிலான சுருக்குப்பை.

மெக்டொனால்ஸில் ஹம்பர்கர் சாப்பிட போய்கொண்டிருக்கையில் வாசுகிரெட்டி கேட்டாள்

“டிட் யு லைக் இட், வில் யு கம் நெக்ஸ்ட் வீக் ஆல்ஸோ”

எனக்கான ஆட்டைக் காப்பாற்ற நானும் இந்த ஆட்டு மந்தையில் ஒருவனாக இருக்கவேண்டியக் கட்டாயத்தை உணர்ந்து

”யெஸ் அஃப்கோர்ஸ்” என தலையாட்டினேன்.


Wednesday, August 04, 2010

திருட்டுப்பசங்க - சிறுகதை

”கார்த்தி, ஸ்வீடன் வந்து இரண்டு வாரம் ஆவுது எங்கேயாவது கூட்டிட்டுபோடா!! செம போரடிக்குது” என வாசுகிரெட்டி நான் அலுவலகம் கிளம்பும் பொழுதெல்லாம் நச்சரிப்பது வழக்கமாகிக் கொண்டிருக்கிறது.


வாசுகிரெட்டி என் மனைவி, போராடி காதல் கல்யாணம் செய்து கொண்டு இரண்டு மாதங்கள் தான் ஆகின்றன. இருவீட்டார் தொல்லையில் இருந்து விடுபட, நீண்ட நாட்களாக தட்டிக்கழித்துக் கொண்டிருந்த சுவீடன் ஆன்சைட் வாய்ப்பை விருப்போடு வாங்கிக்கொண்டு தேனிலவை பால்டிக் கடலில் கொண்டாடலாம் என நினைத்து வந்தால், ஒட்டு மொத்த வேலையையும் என் தலையில் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறான் என் மனேஜர் ஹான்ஸன். காலையில் எட்டு மணிக்கு கிளம்பினால் மாலை வர ஆறு மணி ஆகிவிடுகிறது. ஆறு மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்தால் இந்திய , அமெரிக்க நேரங்களுடன் டிவிட்டர், பேஸ்புக் அரட்டை பின்னர் தமிழில் என் பெற்றோருடனும் அரைகுறைத் தெலுங்கில் அவள் பெற்றோருடனும் உரையாடவே நேரம் சரியாக இருக்கின்றது.

நம்ம ஊரிலாவது பக்கத்து வீட்டுக்காரன் கொஞ்சம் ஆவது புன்னகையைக் கொடுப்பான். இங்கு சுவிடீஷ் மக்கள் அவ்வளவு சீக்கிரத்தில் நட்பாக மாட்டார்கள். அதுவும் இந்த ஊரில் அரபு, சோமாலியா அகதிகள் அதிகம் இருப்பதனால் ஐரோப்பிய வெள்ளை நிறத்திற்கு சற்று குறைவாக இருந்தாலும், மற்றவர்கள் விசயத்தில் சுவிடீஷ் மக்கள் தலையிட மாட்டார்கள் என்ற போர்வையில் தள்ளியே இருப்பார்கள். நான் தலைமுடியைத் தவிர நிறம் முகத்தில் சோமாலியாக் காரனைப்போல் இருப்பேன். வாசுகியோ அரபுப் பெண் போல இருப்பாள்.

வந்ததில் இருந்து ஒரே ஒருமுறை மட்டுமே கார்ல்ஸ்க்ரோனா திரையரங்கிற்கு வாசுகியை கூட்டி சென்றிருக்கின்றேன், அதுவும் சுவிடீஷ் மொழித் திரைப்படம், சிலப்பல முத்தங்களைத் தவிர வேறு ஒன்றும் புரியவில்லை.

”இதி இலாகி ஜரிகிதே நேனு பிச்சிவாதினி ஆவுத” வாசுகி தெலுங்கில் பேச ஆரம்பித்தால் கோபமாக இருக்கின்றாள் என அர்த்தம்.

“நான் தான் ஆபிஸ்ல எப்போதும் ஆன்லைன்ல இருக்கேனே !! டோண்ட் வொர்ரிடா”

“ஆன்லைன்ல இருக்கனும்னா, நான் வைசாக் லேயே இருந்திருப்பேன்”

“ஆவுன்னா, அப்போ இன்னக்கி நைட்டு ஆன்லைன்ல மட்டும் பேசிக்குவோம், என்ன சரியா”

“போடா டேய், சிக்கிரம் வந்து தொலைடா “ என முத்தமிட்டு வழியனுப்பி வைத்தாள்.

அலுவலகம் எனக்குக் கொடுத்திருந்த பழைய சிவப்புநிற வோல்ஸ்வேகனை ஓட்டிக்கொண்டு போகையில் அனவாசியமாக பிரிவோம் சந்திப்போம் சினேகா நினைவுக்கு வந்துபோனார். அலுவலகத்திற்கு சென்றவுடன் என்னுடன் சினேகமாக இருக்கும் டோல் யூனாஸிடம் வார இறுதிகளில் ஊர் சுற்றிப்பார்க்க ஏற்ற இடங்கள் பற்றி கேட்டேன். யூனாஸ் ஆஸ்ப்போ தீவைப்பற்றி சொன்னார். கார்ல்ஸ்க்ரோனா படகுத்துறையில் இருந்து சிறிய கப்பல் இலவசமாக மக்கள், வாகனங்களை ஏற்றிக்கொண்டு ஒவ்வொரு மணி நேரத்திற்கு ஒரு முறை ஆஸ்ப்போ தீவிற்கு செல்லும் எனவும் அங்கு இருக்கும் பழமையான கோட்டையை கட்டாயம் பார்க்கவேண்டிய ஒன்று என்றும் குறிப்பிட்டார்.

அந்த வார இறுதியில் 23 நிமிட பயணத்திற்குப்பின்னர் ஆஸ்ப்போ தீவைச் சென்றடைந்தோம். ஒவ்வொரு வாகனங்களாக கப்பலை விட்டு வெளியேற கடைசியாக நாங்களும் வெளியேறி ராம்கோபால் படங்களில் வருவதைப்போல் இருந்த காட்டுப்பாதையில் மெதுவாக செல்ல, வலதுபக்கம் அமர்ந்து இருந்த வாசுகி , என் காதருகே வந்து

“தக் சோ மிக்கெத்” என சொல்லி கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.

“என்னது தெலுகு அம்மாயி , ஸ்விடீஷ் பிகர் மாதிரி பேசுது”



கண்ணுக்கு எட்டின தூரம் வரை அடர்ந்த மரங்கள் , அதைத் தாண்டி அலைகள் அற்ற அமைதியான பால்டிக் கடல் திகிலை மீறி ஒரு ரம்மியமான சூழல்.

காரைவிட்டு இறங்கி இருவரும் மரத்திற்கொரு முத்தம் வீதமாக ஒவ்வொரு மரத்தடியிலும் சில வினாடிகள் முத்தமிட்டுக்கொண்டே கடல் தொடும் பாறைகளை நோக்கி நடந்தோம்.

“டோட்டலி 160 ட்ரீஸ் டா கார்த்தி” வாசுகியை அரவணைத்தபடியே நடையைத் தொடர்ந்தேன்.

முன்பு ஒரு முறை சென்னை கிழக்குகடற்கரை சாலையில் அருகில் இருக்கும் சவுக்குக் காட்டிற்கு இதே வாசுகியை பயந்தபடி அழைத்துச் சென்றது நினைவுக்கு வந்தது. அந்த பயம் இப்பொழுது எட்டிப்பார்த்தாலும் , அட இது சுவீடன் என்றதால் வந்த பயம் ஓடோடிப்போனது.

இப்படி பார், அப்படி பார், இப்படி எம்பிக்குதி என வாசுகியின் ஆணையில் ஏகப்பட்ட கோணங்களில் அவள் வீட்டு வரதட்சினைகளில் ஒன்றான எஸ்.எல்.ஆர் கேமரா என்னைப் படம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தது.

மரங்களைக் கடந்து சென்றதும் கடலை ஒட்டியபடியே மஞ்சள் நிறத்தில் வண்ணமடித்து, வீட்டின் முன்னால் பெரும் புல்பரப்புடன் ஒரே மாதிரியாக சில வீடுகளைப்பார்த்ததும்

“கார்த்தி கார்த்தி, என்னை அந்த வீட்டு முன்ன வச்சி போட்டோஸ் எடுடா”

சாகரசங்கமம் ஜெயப்பிரதா மாதிரி பரதநாட்டியம் எல்லாம் ஆட வைத்து விதம் விதமாக படம் எடுத்தேன். சட்டென அந்த வீட்டின் கதவு திறந்தது. வயதான தம்பதியினர் எங்களைப்பார்த்து கைக்காட்டி சிரித்தனர். பாட்டியின் கையில் உயர்தர கேமரா.



பாட்டி எங்களைப் படம் எடுக்க தாத்தா வீட்டிற்குள் சென்றுவிட்டார். வாசுகிக்கு ஒரே கொண்டாட்டம். என் தோளில் சாய்ந்தபடி அவர்களுக்கு போஸ் கொடுத்தாள். படங்களை எடுத்த பின்னர் அந்த பாட்டி திரும்ப வீட்டிற்கு சென்று தாழிட்டுக்கொண்டார். எனக்கும் வியப்பாக இருந்தது, சிரிப்பதற்கே யோசிப்பவர்கள் சட்டென வந்து படம் எல்லாம் எடுத்து வைத்துக் கொள்கிறார்கள் என நினைத்துக் கொண்டேன்.



மாலை வரை ஆஸ்ப்போ கோட்டை, தேவாலயம், காடுகள் எனச் சுற்றிவிட்டு மீண்டும் படகுதுறையை நோக்கி , அனவேஷனா தெலுங்கு படத்தில் வரும் ஏகாந்த வேளா பாடலை ஒலிக்கவிட்டு, ஒரு கையால் வாசுகியை அணைத்துக்கொண்டபடி காரை செலுத்திக்கொண்டிருந்தேன். பாரதியார் ரசனைக்காரனப்பா, சுந்தரத் தெலுங்கினில் பாட்டிசைத்து என அப்போவே பாடி இருக்கான்.

அடுத்த வாரம் திங்களன்று யூனாஸிடம் ஆஸ்ப்போ தீவில் அந்த பெரியவர்கள் படம் எடுத்ததைப் பற்றி பெருமையாக சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன்.

அதற்கு யூனாஸ்

“சொல்லுகின்றேன் என வருத்தப்படாதீர்கள், ஆஸ்ப்போவில் தனிவீடுகள் அதிகமாக இருப்பதால், யாரேனும் சுவிடீஷ் மக்கள் இல்லாத அந்நியர்கள் ,குறிப்பாக அரபு அகதிகளோ, கருப்பர்களோ வந்தால் புகைப்படம் எடுத்து வைத்துக்கொள்வார்கள், ஏதேனும் தகாத சம்பவங்கள் பின்னர் நடந்தால் அந்தப் புகைப்படங்கள் உதவும் என சொல்லப்படாத விதியாக இதை செயல்படுத்துகின்றனர், ஆஸ்ப்போ மட்டுமல்ல , தனிவீடுகள் அதிகமாக இருக்கும் வீதிகளில் இரண்டு மூன்று முறை அதிகமாக நடந்தாலும் யாராவது ஒருவர் படம் எடுத்து வைத்துக்கொள்வர்”

மாலை வீட்டிற்கு செல்லும்போது, வாசுகிரெட்டி அவளின் அம்மாவிடம், ஆஸ்ப்போ பயணத்தையும் அந்த வயதானவர்கள் எங்களைப் புகைப்படங்கள் எடுத்ததைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தாள். யூனாஸ் சொல்லியதை அவளிடம் கடைசிவரை சொல்லவே இல்லை.


Tuesday, August 03, 2010

நாய்கள் - சிறுகதை

எனக்கு நாய்களைப் பிடிப்பதில்லை, நாய்களின் உரிமையாளர்களை அதைவிட அறவே பிடிப்பதில்லை. நாய்களின் எண்ணிக்கையையும் வகையையும் வைத்து ஒரு சுவிடீஷ் குடும்பத்தின் பொருளாதார வளமையை எடைப்போட்டுவிடலாம்.


இங்கு நாய் வைத்திருப்பவர்கள் காட்டும் அலட்டல் இருக்கே !! ஊரில் குழந்தையை உற்று நோக்கினால் கண் வைக்கிறான் என திருப்பிக் கொள்வார்கள். அதேபோல சற்று நேரம் நாயைக் கவனித்தால் போதும், முகத்தையும் நாயையும் வேறுப்பக்கம் திருப்பிக் கொள்வார்கள். ஒரு முறை ஒரு பஞ்சு மிட்டாய் தலை சுவிடீஷ் ஆள்

“டோண்ட் லுக் அட் மை டாக்” என நேரிடையாகவே சொல்லிவிட்டான். கருப்பாக இருப்பவர்களை இவர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றாலும் நாய்கள் மட்டும் கருப்பாக இருந்தால் பிடிக்கிறது.

பக்கத்துவீட்டு தங்கநிறக் கூந்தல் அழகி கிறிஸ்டினா இப்படிச் சொன்னாள்,

”சுவீடனில் இருவகையான மனிதர்கள், முதலாமவர் பூனையை விரும்புபவர்கள், ஏனையவர் நாய்களை விரும்புபவர்கள், பூனைகளை நேசிக்கும் மனிதர்கள் விசுவாசமானவர்களாகவும் நாய்களை நேசிக்கும் மனிதர்கள் சாதுரியமானவர்களாகவும் இருப்பார்கள்

எனக்குப் பூனைகளைப் பிடிக்கும். புலிகளின் மினியேச்சர் வடிவங்களாக இருப்பதனாலோ என்னவோ !! பூனைகளின் சுத்தம், கம்பீரப்பார்வை, சாதுரியம், வீணாக யாரையும் சீண்டாமல் இருப்பது சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். மார்கழிக்குளிரில் நாய்கள் சிக்கிக் கொண்டு சிரமப்படுவது போல இல்லாமல் பூனைகளின் காதலும் காமமும் படுரகசியமாக இருப்பதனால் நிறையவே பூனைகளைப்பிடிக்கும்.

நாய்களை எப்பொழுதில் இருந்து பிடிக்காமல் போனது என நினைவில்லை. ஸைனோபோபியா(Cynophobia) கிடையாது, நாய்களிடம் சின்ன அருவெறுப்பு அவ்வளவே !!திருச்சியில் தபால் தந்தி குடியிருப்பில் இருந்த போது, பக்கத்து வீட்டு சீசர் நாய் என்னைப் பார்க்கும்பொழுது எல்லாம் குலைப்பதினால் இருந்திருக்கலாம். நாய் கடித்தால் தொப்புளைச் சுற்றி ஊசிப்போடுவார்கள் என்ற பயம் கூட நாய்களைவிட்டு எட்டடி தூரமாக இருக்க ஒரு காரணம் .

கல்லூரி இரண்டாம் வருடமோ மூன்றாம் வருடமோ, சரியாக நினைவில்லை, திருப்பரங்குன்றம் மஹாராஜா தியேட்டரில் பாதி மலையாளம் பாதி தமிழ் டப்பிங் என இரண்டாம் ஆட்டம் பார்த்துவிட்டு கல்லூரி விடுதிக்குத் திரும்பும் பொழுது
துரத்திய நாய்களின் கோரப்பற்கள் அதன் பின்னர் எப்பொழுது ஷகிலா படம் பார்த்தாலும் கண் முன் வந்து மூட் அவுட் ஆக்கிவிட்டுவிடும்.

ஒரு காலத்தில் சுவிடீஷ் மக்களின் வாழ்வாதாரம் வேட்டைத் தொழில் என்பதன் எச்சம் தான் நாய்களின் மேல் காட்டும் அன்னியோன்யம் என நானேப் புரிந்து கொண்டேன். கிறிஸ்டினா ஓநாய்களைப்போலத் தோற்றமளிக்கும் நாய்கள் நான்கினை வளர்க்கிறாள்.

“ஆண் நண்பர்களை விட எனது நாய்களுடன் இருப்பது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது” என ஒருநாள் கிறிஸ்டினா தனியாக நடந்து வரும்பொழுது சொன்ன வாக்கியம் என்னுடன் வந்த அறைத்தோழன் வாசுதேவனுக்கு இரட்டை அர்த்த வசனமாகப்பட்டதாம்.

வாசுதேவன் நாய்களுடன் நட்புப் பாராட்டுவதன் மூலம் கிறிஸ்டினாவை மடக்க எத்தனையோ முயற்சி செய்கின்றான். நாய்களுக்குப் பிடிக்காததினால் கிறிஸ்டினாவுக்கும் வாசுவைப்பிடிப்பதில்லை. நான் மட்டும் ஒரு விதிவிலக்கு. நாய்கள் இருப்பதினால் கிறிஸ்டினா பலமுறை வலியுறுத்தி அவளின் இல்லத்திற்கு அழைத்தபோதும் நான் போவதில்லை. நாய் பயத்தை மீறிப்போனால் அம்மு என்னைக் கண்ட துண்டமாக சீவி பால்டிக் கடலில் இருக்கும் சீல்களுக்குத் தீனியாகப்போட்டுவிடுவாள்.

அம்முவைக் காதலிக்கத் தொடங்கிய இந்த சில மாதங்களில் என்னைப்பற்றித்தான் மணிக்கணக்கில் சொல்லி இருக்கேன். சிலவகையான சாக்லேட்டுகள், ஐஸ்க்ரீம், நீலநிறப் புடவை , கொஞ்சம் வைன் இவைகளைத் தவிர அவளுக்குப் பிடித்த விசயங்கள் ஏதும் எனக்குத் தெரியாது. நேற்று எதிர்காலத்தைப் பற்றி அவள் ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிடும் அழகை ரசித்தபடி பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது அவள் சொன்னது

“கார்த்தி, நாம வீடு கட்டினபின்ன அஞ்சு நாயாவது வளர்க்கனும், வோடொபோன் நாய், வெள்ளைபொமரேனியன் ஒன்னு, அல்சேஷன் ஒன்னு, அப்புறம் உல்ஃப் மாதிரி இருக்கிற ஒன்னு,,, எல்லாம் வாங்கித்தருவீயா”

“உனக்கு இல்லாததா அம்மு, யு க்னோ ஒன் திங் , நாய்களைப்பிடிக்கிறவங்க ரொம்ப லாயல் ஆ இருப்பாங்களாம், ஐ லவ் டாக்ஸ்”