Monday, December 11, 2006

தூம் -2 விமர்சனம்

நடைமுறை வாழ்க்கையில் நடக்க முடியாத, பார்க்க முடியாத சம்பவங்களை திரையில் பார்க்கும் போது நம்மை அறியாமல் ஒரு வித பரவசம் ஏற்படுவது இயல்புதான்(அவை நம்ப முடியாதவையாக இருப்பினும்).

தூம்-2 படத்தின் முதற்பாதி அப்படி ஒரு பரவசத்தை நிச்சயம் கொடுக்கும்.
அட்டகாசமான நமீபியா பாலைவன ரயிலில் (கிட்டத்தட்ட 15 நிமிடம். ) திருடும் காட்சியில் ஹ்ரித்திக் ரோஷன் அறிமுகமாகிறார். ஆஜானுபாகுவான தோற்றத்துடன் அவர் ஆடும் டைட்டில் பாட்டு பிரமிப்பு.

ஒப்பு நோக்கில் மிகவும் குறைவான ஆர்ப்பாட்டத்துடன் உதய் சோப்ரா, அபிசேக் பச்சன் , backwaters சண்டையில அறிமுகமாகிறார்கள்.

இண்டர்னேஷனல் திருடன்(ர்) "A" (ஹ்ரித்திக் ரோஷன்) வைப் பிடிக்க மும்பையில் பொறி வைக்கின்றனர் ACP ஜெய் (அபிஷேக்),சப்-இன்ஸ்பெக்டர் அலி (உதய் சோப்ரா) மற்றும் சோனாலி (பிபாஷா பாசு).

காதில் பூ சுற்றினாலும் , வைரத்தை ஹை-டெக் க திருடி விட்டு தப்பிக்கிறார் ஹிரித்திக்.

பிறகு ஒரு அருமையான சேசிங்.
போலி "A" வுக்காக ராஜஸ்தான் செல்லும் ஹிரித்திக், போலி "A" ஐஸ்வ்ர்யா ராயை காப்பாற்றுகிறார். (இங்க ஒரு சஸ்பென்ஸ்).

இதனிடையில் உதய் சோப்ராவுக்கு பிபாசா மேல் ஒரு கண். அதிலும் உதய் சோப்ரா பிபாசா வ்ரும் காட்சிகளில் கனவு கான்பது நிச்சயம் சிரிப்பை வரவழைக்கும்.

இரண்டாவது பாதி ஹ்ரித்திக் - ஐஸ்வர்யா காதல், இன்னொரு பிபாசா என கதை
பிரேசிலுக்கு இடம் பெயருகிறது. கிளைமேக்ஸ் சேசிங் வீடியோ கேம் சேஸ் போல இருந்தது.

பழைய அமிதாப் படங்களில் சசிகபூர் வருவதைப் போல இதில் அபிசேக் வருகிறார். உதய் சோப்ராவுக்கு காமெடி நன்றாகவே வருகிறது.

இது முழுக்க முழுக்க ஹ்ரித்திக்ரோஷன் படம். இந்தியாவின் சூப்பர் மேன் இமேஜ் இவருக்குத்தான். கிட்டத்தட்ட 8 கெட்டப்புகளில் வருகிறார்.

படத்திற்கு U/A எப்படிக்கொடுத்தார்கள் என்பது தெரியவில்லை.
படம் தமிழிலும் வந்துள்ளது.

ஹ்ரித்திக் ரோஷனுக்காக ம்ட்டும் படம் ஒரு முறைப்பார்க்கலாம்.

Wednesday, November 29, 2006

இரண்டு -- திரைப்பட விமர்சனம்

"ரெண்டு" என வழக்கியல் தமிழில் முதலில் பெயரிடப்பட்டு "இரண்டு" என தூய தமிழ் பெயருடன் இப்படம் வெளிவந்துள்ளது.
சுந்தர்.சி படம் என்றாலே "மினிமம் கியாரண்டி காமெடி" யுடன் மசாலாவும் தூக்கலாகவே இருக்கும். இப்படமும் இதற்கு விதிவிலக்கு அல்ல.


டைட்டிலுக்குப் பின் ஒரு கொலையுடன் படம் ஆரம்பிக்கிறது. அடுத்த கொலைக்கு தேதியும் குறிக்கப்படுகிறது.

"வர்றட்டா வர்றட்ட என் ஊரே வர்றட்டா" எனப் பாடிய பின் சென்னைக்கு வேலை தேடி , மேஜிக் ஷோ நடத்தும் தன் மாமா வடிவேலுவிடம் வந்து சேரும் முதல் மாதவன், "கடற்கன்னி" ஷோ நடத்தும் ரீமாசென்னிடம் காதல் வயப்படுகிறார்.

இதனிடையில் இன்னொருவர் தேதிக் குறிப்பிடப்பட்டு கொல்லப்படுகிறார். அடக் கொல்வது கருப்புக் கண்ணாடி போட்ட இரண்டாவது மாதவன்.

போலிஸ் முதல் மாதவனை கைது செய்கிறது.

இரண்டாவது பாதியில் நெம்பர் 2 , நெம்பர் ஒன்னைக் காப்பாத்தி "பிளாஷ்பேக்கில்" கதை போகிறது.



பெட்ரோல் வளம் கொழிக்கும் பூமியை நயவஞ்சகமாக கைப்பற்ற நினைக்கும் வில்லன் கும்பல் திருமணக் கூட்டத்தில் மாதவன்(2) வின் உறவினர் அனைவரையும் கொன்று குவிக்கிறது. மாதவன்(2), கண் பார்வை இழந்து தப்பிக்கிறார். வில்லன் கும்பலை நாள் குறித்து பழி வாங்குகிறார்.

"லொள்ளு சபா" சந்தானம் பிளாஷ்பேக் காமெடியனாகவே இப்போ வரும் படங்களில் எல்லாம் வருகிறார்.

ரீமாசென், அனுஷ்கா இரு கதாநநயகிகளும் படத்தில் நிறைய முறைக் குளிக்கிறார்கள்.


பிற்பாதியில் அதிக கலகலப்புடன் வரும் கதாபாத்திரங்கள் அனைத்தும் வில்லன் கும்பலால் கொல்லப்படும் காட்சிகள் கொஞ்சம் கொடூரமாகவே படமாக்கப்பட்டுள்ளது.

படத்திற்கு "A" சர்டிபிகேட். காமெடியும் "A" ரகம்தான். படத்தில் பாக்யராஜ் துப்பறியும் போலிஸ் அதிகாரியாக வருகிறார். மணிவண்ணன் லோக்கல் காமெடி வில்லனாக வந்து போகிறார்.
பாடல்கள் சுமார் ரகமே. துப்பறியும் காட்சிகளை இன்னும் சுவாரசியமாக எடுத்து இருக்கலாம். டைட்டிலில் சுபா பெயர் எல்லாம் போட்டார்கள்.

மாதவன் நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு பழைய முகம் ஹேர் ஸ்டைலுடன் நடித்துள்ளார்.

இப்படத்தைப் பற்றி மாதவன் Rediff யில்

Question : Rendu isn't exactly your type of film ?

It is a comedy, a fun film. I was quite bored after doing all this research on corporatisation of films. It was then that Sundar C told me, 'Come and do a fun film with me. Don't ask me the script or anything. Just trust me and do the film.' He said, 'give me 50 days'. And I had a ball in those 50 days.
Actually it was Abhishek Bachchan who told me to go and enjoy all films. He had learnt it from his father. I took his advice to heart and enjoyed Rendu. You can't be doing Kannathil Muthamittal or Anbe Sivam everyday.

இரட்டிப்பு மசாலா







Tuesday, November 21, 2006

வலைப்பதிவர் மாநாடு - சென்னை - 19.11.2006

சென்னை வலைப்பதிவாளர்கள் மாநாட்டில் கலந்து கொள்வதற்காக, முன் கூட்டியே பிரென்சு டெஸ்டை எழுதி விட்டு, மதியம் சாப்பிடக் கூட இல்லாமல் களைப்புடன் பார்வதி
மினி ஹாலைக் கண்டு பிடிப்பதற்குள் போதும் போதும் என்றாகி விட்டது .
உள்ளே நுழையும் முன் முத்து(தமிழினி) க்கு தொலைபேசினால், அவரும் , பாலபாரதி அவர்களும் வெளியெ வந்து வரவேற்று உள்ளே அமரச் செய்தார்கள். உண்மையில் சகவலைப்பதிவர்களைப் பார்த்தவுடன் பசிக்களைப்பு எல்லாம் பறந்து போயிடுச்சு. உற்சாகம் தானாகவே வந்து விட்டது.

"நம்ம" லக்கிலுக் என் இடதுசாரியிலிருந்து, எனக்கு வலது பக்கம் மாறி நான் தனித்து விடப்படாமல் கவனித்துக் கொண்டார். என்னமோ போங்க , லக்கிலுக் கூட இருந்தது 100 பேர் கூட இருந்தது மாதிரி இருந்தது.

முத்து(தமிழினி) , என் கதையைக் கிண்டலடித்த "அனானிய" கண்டித்த முறையைக் கூறினார்.

ஐயா,இராமகி தலைமையேற்று மாநாடு இனிதே துவங்கியது.
மா சிவகுமாரின் பேச்சின் ஊடே வந்த உதாரணங்கள் ரசிக்கும்படி இருந்தது. கோர்வையாக பேசுவது எப்படி என்பதை இவரிடம் கற்றுக் கொள்ளலாம்.

அண்ணன் வரவனையான் கருப்புக்கண்ணாடி அணிந்து அசத்தலாக வந்தார். இவர் சினிமா துறைக்கு சென்றால் விஜயகாந்த்தின் இடத்தைப் பிடிக்க பிரகாசமான வாய்ப்பு உள்ளது. (நிஜமாத்தான் சொன்னேன்!!!!)

இட்லிவடையின் ரகசிய நிருபரின் மூலமாக அதிகாரப் பூர்வமற்ற படங்கள் பதிவேற்றப்பட்டவுடன் மாநாட்டில் சலசலப்பு எற்பட்டது.

இடையில் எஸ்.எம்.எஸ் ஸில் கடலைப் போட்டு கொண்டிருந்த என்னை ஒரு வலைப்பதிவு வாசகர் சந்தேகத்துடன் 'நீங்களும் ரகசிய நிருபரா" என்றுக் கேட்டார். என்னுடையது கேமரா மொபைல் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

மாநாட்டில் ஈழ நண்பர்களுடன் அதிகம் கதைக்க இயலவில்லை.
முன்பு என்னுடைய ஒரு சுமாரன கதைக்கு "அனானிகள்" தர்ம அடி கொடுத்துக் கொண்டிருந்த போது , ஆறுதல் அளித்த நிலவனை சந்தித்தது மகிழ்ச்சி அளித்தது.

சிவஞானம்ஜி என்னுடைய ஒரு கதையை பாராட்டியது சந்தோசமாக இருந்தது.

டி,பி,ஆர் ஜோசப்பின், வலைப்பதிவர்கள் சங்கம் ஆரம்பிக்கலாம் என்ற ஐடியா எதிர்காலத்தில் சாத்தியமாகப்போகும் ஒன்று என்று எனக்குப் பட்டது.

டோண்டு, என் மேல் இருந்த பழைய பின்னூட்ட பிரச்சினைக்கான வருத்தம் தீரவில்லை என்று கூறினார் மேலும்
பிரென்சு பாடங்களுக்கான சில புத்தகங்களை பரிந்த்துரைத்தார்.

பாலபாரதி யின் கட்டுரையானா வலைப்பதிவில் சாதீயம் என்பதன் மீதான விவாத அனலில் என் மெட்ராஸ் ஐ போயே போச்சு. ரோசாவசந்த், ஓகை , பூபாலன் ஆகியோர் பேசினர்.
வலைப்பதிவு வாசகர் பூபாலன் கூறிய கருத்து என்னை யோசிக்க வைத்தது.

பொன்ஸ் எனது கதைகளைத் தொடர்ந்து படித்து வருவதாகக் கூறினார்.

மாநாட்டில் மரபூரார் ரொம்ப ஆக்டிவா இருந்த்தார்.

மாநாட்டில் மூன்று முறை டீ, பிஸ்கட் வழங்கப்பட்டது.

பெரும்பாலோர் இதனால் எனக்கு என்ன லாபம் என்று ஆதாயம் என்று எதிர்பார்க்கும் இந்நாட்களில், தனது அன்றாட அலுவலில் பிஸியாக இருந்த்தாலும், தமிழ்,மேல் உள்ள ஆர்வத்தில் சிரத்தை எடுத்து, கலந்த்துரையாடலை ஏற்பாடு செய்த பாலபாரதிக்கு நன்றிகளும் பாராட்டுக்களும்.

மாநாட்டில் நிறைய பேருடன் பேச இயலவில்லை என்பதில் வருத்தம் இருந்தாலும், இது போன்ற மாநாடுகள் எதிர்காலத்தில் நடத்தப் படும் போது, மேலும் பல நண்பர்களைப் பெறலாம் என்ற எண்ணத்துடன் ஆட்டோவில் வந்த்து கொண்டிருந்த போது அது வரை அமைதியாக இருந்த பசி எட்டிப் பார்க்க ஆரம்பித்தது.
'செவிகுணவில்லாத போது சிறிது வயிற்றுக்கும் ஈயப்படும்"

Friday, November 17, 2006

சிபாரிசு - தேன்கூடு போட்டிக்காக

"முன்பனியா முதல் மழையா என் மனதில் ஏதோ விழுகிறதே" நந்தா பாடல் டீவியில் ஓடிக் கொண்டிருந்த பொழுது , அப்பாவின் பைக் சத்தம் கேட்டது. நல்ல பிள்ளை போல பிபிசி செய்தி சேனலுக்கு மாற்றி ஆசியா டுடே பார்க்க ஆரம்பித்தேன். அப்பாக்கு டீவினாலே நியுஸ் தான். சேனல் மாற்றி மாற்றி ஒரு மொக்கை நியுஸைக் கூட தமிழ், ஹிந்தி , ஆங்கிலம் எல்லா மொழியிலயும் உட்கார்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருப்பார்.

அப்பா, உள்ளே வந்து உடைமாற்றி விட்டு , அம்மா கொடுத்த டீ யைக் குடித்து விட்டு , என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தார்.

"கார்த்தி, ஜாவா கிளாஸ் எப்படி போகுது?"

'நல்லா போயிட்டு இருக்குப்பா!!!'

"வேற ஏதாவது கிளாஸ் போகனும்னா சொல்லுப்பா?, பணத்தை பத்திக் கவலைப் படாதே"

"சரிப்பா"

' சந்துருவ, உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா, நாம லால்குடி ல இருந்தப்ப நம்ம வீட்டிலேந்து நாலு வீடு தள்ளி இருந்தான்ல "

"ஆமாம்பா! சந்துரு அண்ணன நல்லா ஞாபகம் இருக்குப்பா!! "

"சந்துருவ பார்த்தேன், சிக்னல் நிக்கிறப்ப என்னை அடையளம் கண்டுக்கிட்டு பேசினான், ஆள் நிறைய மாறி சும்மா ஹிந்தி ஹீரோவாட்டம் இருக்கான், காபி சாப்பிடக் கூப்பிட்டான், சரவண பவன் ல காபி சாப்பிட்டோம். சாஃப்ட்வேர்ல தான் இருக்கானாம். பெங்களூர்ல இருக்கானாம்.. அவன் கம்பெனி கார்டு கொடுத்தான், உன்னைப் பத்திக் கேட்டான்"

'என்னங்க அப்படினா , நம்ம கார்த்திக்கு ஒரு வேலை கேட்டு பாருங்களேன்" இது அம்மா.

அம்மாக்கு எப்போதும் என் வேலைப் பத்தி தான் கவலை. இஞ்சினியரிங் முடிச்சு எட்டு மாசமாச்சு, வேலைக் கிடைக்கல, இதுல WTC வேற இடிச்சுட்டாங்க, னு அடிக்கடி புலம்பி தள்ளுவாங்க .

பிரெஷர் ரெஸ்யூம் னாலே மதிக்க மாட்டுறானுங்க. என்ன பண்றது, எல்லா கோர்ஸையும் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கேன். அப்பா பத்தி கவலை இல்லை. போஸ்ட் ஆபிஸ் ல நல்ல பதவி, பரம்பரை வசதி, ஒரே பையன், பெரிய நிர்பந்த்தம் எதுவுமில்லை. நான் வேலைக்கு உடனடியாக போகனும்னு கட்டாயமில்லை.

ஆனால் அம்மாவுக்கு இது அக்கம்பக்கத்தில், உறவினர்கள் மத்தியில் கௌரவப் பிரச்சினை. என் மாமா பையன் இந்த எட்டு வருடத்தில் எட்டு முறை உலகம் சுற்றி வந்து விட்டான். அம்மாவோட லட்சியம் அவனை விட நான் பெரிய ஆளா வரனும்னு.

எல்லாம் என் நேரம் 2001 ல ஐ.டி ஸ்லோ டவுன், WTC வேற.. ஏதாவது referral ல தான் உள்ளே போகனும்.

கடவுளே பார்த்து சந்த்துரு அண்ணாவ அனுப்பிச்சு இருக்கார், சந்துரு அண்ணன் என்னை விட எழு , எட்டு வயசு பெரியவர், இஞ்சினியரிங் செமஸ்டர் லீவிலே வீட்டுக்கு வர்றப்ப எல்லாம் எங்க கூட கிரிக்கெடடாடுவார். சந்த்துரு அண்னனோட அப்பா , என் அப்பாவிடம் பல முறை கடன் கேட்டு ஆபிஸ் வந்ததை அம்மாவிடம் சொல்லக் கேட்டு இருக்கிறேன். அப்பா, படிப்புக்கு மட்டும் உதவி என்று கேட்டால் உடனே உதவி விடுவார். சந்துரு அண்ணாவும் நல்லா படித்து வேலைக்கு சேர்ந்த பிறகு அவங்க அப்பா, எல்லா கடனையும் வட்டியுடன் நாங்க சேலம் மாற்றல்
ஆகி வந்த பிறகும் தேடி வந்து கொடுத்த போது, அப்பபவுக்கு பெருமிதமாய் இருந்த்தது.

அப்பா மட்டும் எனக்காக ஒரு வேலை சந்துரு அண்ணவிடம் கேட்டால் நிச்சயம் செய்வார், ஆனால் அப்பா கேட்கனுமே... சிபாரிசுங்கிறது ஓசில ஒரு காரியம் ஆகனும்னு உறவுகளை/நட்புகளை துருப்புசீட்டா பயன்படுத்துவது என்று அப்பா அடிக்கடி ஒரு எரிச்சல் தரக் கூடிய வேதாந்தம் பேசுபவர்.
அனேகமா கேட்க மாட்டார், இன்னும் எவ்வளவு நாளளென் வேலை தேடும் படலம் தொட்ரப் போகிறதோ!!!!


அப்போ போன் அடித்தது... போனை எடுத்து ஹலோ என்றேன்,
"கார்த்தி , நான் சந்த்துரு பேசுறேன் நீ எப்படி இருக்க? "
'நல்லா இருக்கேன் அண்ணே, "
"சார் கிட்ட உன் ரெஷ்யூம் கேட்டேன், தர்றேன் சொன்னாரு, ஆனால் நிச்சயம் தர மாட்டாரு, என் மெயில் ஐடி நோட் பண்ணிக்கோ, நாளைக்கே, உன் ரெஷ்யூம் forward பண்னு , நான் இண்டர்வியூக்கு அரேஞ் பண்றேன், இது உதவி இல்லை, ஒரு நன்றிக்கடன், அப்பா கிட்ட சொல்லலதே" னு சொல்லி போனை வைத்தார்.

அடுத்த 10 நாளில் சந்துரு அண்ணா வோட சிபாரிசுல மெட்ராஸ்லே யே ஓரளவுக்கு நல்ல சம்பளத்துடன் வேலைக் கிடைத்தது.

வேலைக்கு சேர்ந்த 15 நாள் கழித்து அப்பா சந்துரு அண்ணாவொட விசிட்டிங் கார்டைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து,அவருடன் போனில் பேசிக் கொண்டிருந்த்தார்.

"சந்துரு, என்னோட ஆபிஸ்ல , ஒரு கிளார்க் கோட பையன் இஞ்சினியரிங் முடிச்சுட்டு வேலை இல்லாமல் கஷ்டப் படுறான், ரொம்ப சிரமமான குடும்ப சூழல், பேங்க் லோன்ல தான் படிச்சான், நல்ல பெர்ஷெண்டேஜ் கூட , கொஞ்சம் உதவி பன்ண முடியுமா, நிச்சயம் பேரைக் காப்பாத்துவான், " என்று அவனின் குடும்ப நிலைமையை விளக்கிக் கொண்டிருந்த்தார் என் அப்பா.

எனக்கு நிச்சயம் தெரியும் , சந்துரு அண்ணா அந்த கிளர்க் பையனுக்கும் உதவுவார்.

அப்பாவை நினைத்து எனக்கு பெருமையாக இருந்தது . இன்றிலாவிடிலும் என்றாவது ஒரு நாள் எனக்கு வேலை கிடைத்த விதத்தைப் பற்றி அப்பவிடம் சொல்லுவேன், நிச்சயம் என்னை மன்னிப்பார்.

Monday, November 13, 2006

இரட்டை நட்சத்திரம் - 'காதல்' சிறுகதை

பிரகாசமாக தூரத்திலிருந்து ஜெனி வருவதைப் பார்த்துவிட்ட கார்த்தி,
"ஜெனி, வா வா? உனக்காக எவ்வளவு நாளா காத்திருக்கேன் தெரியுமா?"
என்றான்.
"தெரியும் டா, இன்னக்கி தான் எனக்கு விடுதலை கிடச்சுது என்ன பன்றது, நான் உன்னை நினைக்காத நாளில்லை தெரியுமா?" என்றாள் ஜெனி.

"ம்ம்ம் , எல்லாம் விதி, நம்ம காதலுக்கு உங்க வீட்டுல ஒத்துக்கல, நீயும் பாவம்தான், அம்மா அப்பா வற்புறுத்தலுக்கு, மிரட்டலுக்குப் பணிந்து அந்த பையனோட உன் கல்யானத்துக்கு ஒத்துக்க வேண்டியதா போச்சு, உன் மேலே எப்போதும் எனக்கு கோபம் இல்லை,உன் கல்யானத்துக்கு கூட என்னால வர முடியல, உன் கல்யாணத்தன்னக்கி நான் ஹாஸ்பிடல்ல இருந்தேன்". என்ற கார்த்தியிடம்

'விசயம் கேள்விப் பட்டு அம்மா கூட பயந்தாங்க தெரியுமா?நீ இருந்தாலும் அப்படி பன்ணிட்டு போய் இருக்கக் கூடாது' என்றாள் ஜெனி.

கீழே வெறித்துப் பார்த்தபடி மேலும் தொடர்ந்தான், "எல்லோரும் ரொம்ப வருத்தமா இருக்கிறாங்க போல"

"ஆமாம், இருக்காத பின்ன? அவருக்கு என் மேல கொள்ளைப் பிரியம்.
என்னை நல்லதான் கவனிச்சிகிட்டாரு,அதனால அவரைப் பிரியுறது கொஞ்சம் கஷ்டமாத்தான் இருக்கு"

'தெரியும் ஜெனி, அப்போ அப்போ இங்கேயிருந்து பார்ப்பேன், உன் மேலே அவர் பிரியமா இருக்கிறதைப் பார்க்கையில் சந்தோசமா இருக்கும்."

"விதி வலியது, கார்த்தி, என்ன பன்றது/"


"ஜெனி, உன்னோட ஆக்ஸிடெண்ட் அ இங்கேயிருந்த்து பார்த்தேன், ஒரு பக்கம் கவலையா இருந்ததலும், உன்னோட கண நேர மரணம், ஆறுதல இருந்துச்சு, ஹாஸ்பிடல் வேதனை, மரண வலியைவிட கொடுமையானது, நான் ஆசிட் குடிச்சு , பெட்ல இருந்த்ப்ப எப்போட சாவு வரும்னு இருந்துச்சு, நல்ல வேளை அந்த வலி உனக்கு இல்லாமல் போச்சு '

'ம்ம்ம், இனி சில கோடி வருசங்களுக்கு யார் தொந்தரவுமில்லாமல் இங்கு இருக்கலாம்' என்று கார்த்தியும், ஜெனியும் வானில் இரட்டை நட்சத்திரமாக மின்ன தொடங்கினார்கள்.

Wednesday, November 01, 2006

எடுத்துக்காட்டு மனிதர்கள் - ஊனத்தை வென்ற ஜெகன்நாதன்


சாதனையாளர்கள் பிறப்பதில்லை, உருவாக்கப் படுகிறார்கள். உள்ளத்தில் உறுதியும் , வெற்றி பெறுவோம் என்ற நம்பிக்கையும் , சரியான இலக்கும் , அதற்கான வழிகளைத் தேடும் நோக்கமும் இருக்கும் வரையில் சூழல் எவ்வளவு கடினமாக இருந்த்தாலும் சாதிக்கலாம்.

போலியோவினால் ஏற்பட்ட கால் ஊனத்தையும் பொருட்படுத்தாமல் கல்வி, முயற்சி, உழைப்பு ஆகியவகளைக் கொண்டு வாழ்வில் உயர்ந்துக் கொண்டிருக்கும் திரு.ஜெகன்நாதனை இந்த சமுதாயத்தில் உள்ள எடுத்துக்காட்டு மனிதர்களில் ஒருவர் என்று கூறுவது மிகையாகாது.

திரு. ஜெகன்நாதன். சென்னையில் உள்ள பிரபல தனியார் கணிப்பொறி நிறுவனத்தில் மூத்த கணிப்பொறி வல்லுனராக உள்ளார்.

அவருடன் ஒரு பேட்டி,





வினையூக்கி : வணக்கம். ஜெகன். உங்களின் நேரத்திற்கு மிக்க நன்றி. ஒவ்வொரு மனிதனின் வெற்றிக்குப் பின்னும் அவனது குடும்பம் நிச்சயம் இருக்கும். உங்கள் குடும்பத்தைப் பற்றியும் அவர்களின் ஊக்குவித்தலையும் பற்றி சொல்லுங்களேன்?

ஜெகன் : நன்றி, வினையூக்கி. எனது அப்பா நான் ஒரு வயது இருக்கும்போதே தவறி விட்டார். என் அம்மா ஒரு தனியார் பள்ளியில் ஆயா வேலைப் பார்த்து நான், இரண்டு அக்கா மற்றும் என் அண்ணனைக் காப்பாற்ற வேண்டிய நிலையில் இருந்தும் என்னைப் படிக்க வைத்தார்கள். ஆரம்பப் பள்ளிக்கு என்னுடைய சின்ன அக்கா, தன் முதுகில் என்னைத் தூக்கிச் செல்வார்கள். மாநகராட்சிப் பள்ளியில் 12 ஆம் வகுப்பு வரைப் படித்தேன். படிக்கும்போதே மதியம் பள்ளி விட்டவுடன் திரு.இராஜேந்த்திரன் என்பவரிடம் பித்தளை உருக்கு வேலையைக் கற்றுக் கொண்டேன். பிறகு அங்கேயே பள்ளி முடிந்த்தவுடன் தினமும் வந்து வேலைப் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். என்னுடைய முதற் சம்பளம் 14 வயதில் அரை நாளுக்கு 5 ரூபாய்.

வினையூக்கி : உங்களுக்கு அப்போது படித்துக் கொண்டே வேலைப் பார்ப்பது சிரமமாக இல்லையா?

ஜெகன்: இல்லை. நான் படிப்பில் கோட்டை விட்டு விடவில்லையே? காலை படிப்பு , மதியம் வேலை , இரவு மீண்டும் படிப்பு. நான் +2 தமிழில் 186/200 எடுத்தேன்.


வினையூக்கி : பாராட்டுக்கள் ஜெகன், பள்ளிக்காலங்களில் உங்கள் பொழுதுபோக்கு என்ன?

ஜெகன் : கவிதைகள் எழுதுவேன், ராயபுரம் டோல்கேட் டெர்மினஸ் ல இருக்கிற ஒரு சத்துனவுக் கூடத்தில் இரவுப்பாட சாலையில் பாடம் எடுப்பேன். அந்த இரவு பாடகசாலை என் முயற்சியில, அபோதைய சென்னை மாநகராட்சி ஆணையர் திரு. விசுவநாதன் பேருதவியுடன் ஏற்படுத்தப் பட்டது. அதற்கான நூலகத்திற்கு கவிஞர்கள் மு.மேத்தா. சுரதா மற்றும் கனிமொழி இலவசமாகப் புத்தகங்களை வழங்கினார்கள். அந்தக் காலக்கட்டத்தில் அது என்னுடைய முயற்சிக்கு கிடைத்த வெற்றியாக உணர்ந்தேன்.

வினையூக்கி : இந்த இரவுப் பாட சாலை எந்த வருடம் ஏற்படுத்தப்பட்டது?

ஜெகன் : 1998, இன்றும் நல்லபடியா நடந்த்து கொண்டிருக்கிறது. நேரம் கிடைக்கும் போது அங்கு செல்வதுண்டு.

வினையூக்கி : நீங்கள் ஒய்வு நேரத்தில் கவிதைகள் எழுதுவீர்கள் என்று சொன்னீர்கள்? ஏதாவது கவிதை போட்டிகளில் பங்கேற்ற அனுபவமோ/ பத்திரிக்கைகளில் இடம் பெற்றதை பற்றியோ சொல்லுங்களேன்?

ஜெகன் : கல்லூரியில் படிக்கும் பொழுது தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கம் நடத்திய 'ஜாதிக்கலவரம்' எனும் தலைப்பிலான கவிதைப் போட்டியில் "சிறப்புப் பரிசுக் கிடைத்தது. தமிழருவி மணியன் வெளியிட்ட தமிழருவி எனும் வளரும் கவிஞருகளுக்கான புத்தகத்தில் என் கவிதை வெளிவந்துள்ளது.

தற்போது "உன்னுடன் பேசுகிறேன் - நீண்ட காதல் பயணம்" எனும் தலைப்பில் கவிதை தொகுப்பு எழுதி வருகின்றேன். அடுத்த வருட மத்தியில் புத்தகமாக வெளியிட உள்ளேன்.

வினையூக்கி : ஜெகன், எந்த கல்லூரியில் படித்தீர்கள்? என்ன படித்தீர்கள்?

ஜெகன் : சென்னையில் தியாகராயர் கலைக் கல்லூரியில் B.A Economics படித்தேன்.

வினையூக்கி : கல்லூரியில் படிக்கும்போதும் அந்த பித்தளை உருக்கு வேலையை தொடர்ந்தீர்களா?

ஜெகன் : ஆம். சம்பள உயர்வுடன், அரை நாளுக்கு 250 . (மெலிதான சிரிப்புடன்)

வினையூக்கி : எனக்கு ஒரு சநதேகம் , நீங்கள் படித்தது, economics, வேலையோ பித்தளை உருக்கு வேலை, பிறகு எப்படி கணிப்பொறி யில் வேலைக்கு வந்தீர்கள்?

ஜெகன் : எனக்கு +2வில் தமிழ் படத்தில் முதற் மதிப்பென் எடுத்தமைக்காக ராஜஸ்தானி அமைப்பிலிருந்த்து உதவித்தொகை கிடைத்தது. அதில் கல்லூரிக்கு கட்டிய கட்டனம் போக மீதமிருந்ததை வைத்து "ஆப்டெக்' கில் டிப்ளமோ இன் இன்பர்மேசன் சிஸ்டம் பயிற்சியில் சேர்ந்த்து கணிப்பொறிக் கற்றுக்கொண்டேன். 2001 ல இப்போ நான் வேலைப் பார்க்கும் நிறுவனத்தில் நடந்த தேர்வில் தேர்ச்சிப் பெற்று கடந்த 5 ஆண்டுகளாக இங்கு முழு திருப்தியுடன் வேலைப் பார்த்து வருகின்றேன்.

வினையூக்கி : இப்போது வாழ்க்கையைப் பின்னோக்கிப் பார்க்கையில் எப்படி உண்ர்கிறீர்கள்?

ஜெகன்: பெருமிதமாக இருக்கும். என்னுடைய அம்மா, குடும்பத்தார், பள்ளி ஆசிரியர்கள் , கல்லூரி ஆசிரியர்கள், எனது நிறுவனத்தார் அனைவரும் எனக்கு உதவி இருக்கிறார்கள்.

வினையூக்கி : உங்கள் வாழ்க்கையின் லட்சியமமென்ன?

ஜெகன் : கணினியிலும் கவியிலும் மேலும் வல்லமை பெற வேண்டும். என்னால் முடிந்ததை பிறருக்கு உதவ வேண்டும்.

வினையூக்கி : உங்களைப் போல் இருக்கும் உடற் ஊனமுற்ற இளைஞர்களுக்கு நீங்கள் சொல்ல விரும்புவது ?

ஜெகன் : ஐயா வைரமுத்து சொல்லுவது போல் போராடும் வரை வாழ்க்கை.. வாழ்க்கை போராடுவதற்கே. கூடுமானவரை சுயபச்சாதாபம் இல்லாதவாரு பார்த்துக் கொள்ளுஙகள்.

வினையூக்கி : நன்றி ஜெகன். உங்களுடன் பேசியது உள்ளத்துக்கு உத்வேகம் அளித்தது.

ஜெகன் : நன்றி, வணக்கம்











Monday, October 23, 2006

நேசம் - சிறுகதை

"இதோ இதோ என் நெஞ்சிலே ஒரே பாடல், அதோ அதோ என் பாட்டிலே ஒரே ராகம்" வட்டத்திற்குள் சதுரம் என்ற படத்தில் வரும் ஒரு பாடலை, டெல்லி செல்லும் விமானத்திற்காக காத்திருக்கையில், எஃப்.எம் மொபைலில் கார்த்திக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

பிளைட் ஏற்கனவே ஒரு மணி நேரம் லேட்டாகப் புறப்படும் என்று அறிவித்து இருந்தார்கள். லேட்டாகும் என்ற அறிவிப்பினால் எரிச்சல் அடைந்த சகபயனிகளை பார்க்க மனமில்லாமல் கையோடு கொண்டு வந்திருந்த தினமணி பேப்பரை புரட்டலானான்.

கார்த்தி என்று யாரோ தோளைத் தொட்டுக் கூப்பிடத் திரும்பினான், அட அது ஜெனி.

"என் வாழ்க்கையின் எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும் உன்னுடன் தொடர்பு வைத்துக் கொள்ள மாட்டேன், யூ மீன் நந்திங் டு மி குட்-பை" என்று சொன்ன ஜெனி இன்று என் கண் முன்னே அதே அழகான சிரிப்புடன் கையில் ஒரு குழந்தையுடன் ஹாய் சொன்னாள்.

எப்படிடா இருக்க லக்ஷ்மனா!!!!, காலேஜ்ல அவனோட பட்டப்பெயர், கிரிக்கெட்டர் லக்ஷ்மனனின் தீவிர ரசிகன், டென்டுலகருக்கும் கங்குலிக்கும் எந்த விதத்திலும் திறமையில் குறைச்சலில்லை என்ற அவனுடைய ஆர்க்யூமென்ட்ஸினால் ஜெனி அவனுக்கு வைத்தப் பெயர் அது. லக்ஷ்மன் கோல்கத்தா டெஸ்டில் 281 அடிச்ச்ப்ப கிளாஸுக்கே ட்ரீட் கொடுத்த பின் அந்த பேரே நிரந்தரமானது


மெலிதானப் புன்னகையுடன் "நல்லா இருக்கேன்" என்றான் கார்த்திக்.

மூன்றாம் செமஸ்டரில் "லெட் அஸ் சி" புக் வாங்கிப் படித்ததில் ஏற்பட்ட நட்பு, கடைசி செமஸ்டரில் "லெட் அஸ் சி திஸ் வேர்ல்ட் டுகெதர்" என்று அவன் அவளிடம் காதலைச் சொன்ன போது முறிந்து போனது.

"என்ன அப்படி பார்க்கிறே! ஆச்சர்யமா இருக்கா! உன்னை அவ்வளவு திட்டி விட்டுபோனவள் இன்று எப்படி பேசுகிறாள் என்று நினைக்கிறாயா!! அந்த நேரத்தில் அந்த சூழ்நிலையில் நீ நட்பை கொச்சைப் படுத்தி விட்டியோன்னு நினைச்சேன், ம்ம், கொஞ்சம் நான் பக்குவமா யோசிச்சு இருந்து இருக்கலாம். கார்த்தி, இப்போ நான் அப்படி நடந்து இருக்கக் கூடாதுன்னு தோனுது, எனிவே எல்லாம் நன்மைக்கே, Time is the Best healer "

சிறிது இடைவெளி விட்டு ஜெனி தொடர்ந்தாள்,

"கிட்டத்தட்ட ஆறு மாதம் வரை உன் மேல் இருந்த கோபம் போகவில்லை., உன்னோட எல்லா மெயில்களையும் படிக்காமலே டெலிட் பண்ணேன், வாழ்க்கையின் யாதார்த்தங்கள் புரிய ஆரம்பித்த பொழுது உன் மேல் இருந்த கோபங்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா நீர்த்துப் போச்சு. லக்ஷ்மன், ஹீரோ பென், பன்னீர் சோடா, திருக்குறள் பழைய செவன்டீஸ் பாட்டு, டப்பிங் படம் நு அப்ப அப்போ உன்னைப் பற்றிய ஞாபகம் வருவது உண்டு நடுவில மெயில் கூட அனுபிச்சேன், பவுண்ஸ் ஆயிடுச்சு .
இதுக்கு நடுவில சில சோகங்கள், சில சந்தோசங்கள்.
ஆமாம் நீ இப்போ எங்க போற "

தொடர்ச்சியாகப் பேசி நிறுத்தினாள்.

"டெல்லிக்கு , ஆபிஸ் விஷயமா, நீ எங்கப் போற " என்றான் கார்த்திக்

"பாம்பே, அங்கேயிருந்து நாளைக்கு நைட் கனடா, அதெல்லாம் இருக்கட்டும் , உனக்கு கல்யானம் ஆயிடுச்சா!! "


இன்னும் அவளை மட்டும் நினைத்துக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறி அவளை தர்மசங்கடத்தில் ஆழ்த்த விரும்பாமல், "ம்ம் ஆயிடுச்சு, ரெண்டு பசங்க " என்று பொய் சொன்னான் கார்த்திக்.


"ஹே தட்ஸ் நைஸ் " என்று அவள் முடிப்பதற்குள் பாம்பே பிளைட்டுக்கான அறிவிப்பு வந்தது.

"இந்தா என் கார்டு" என பிஸினஸ் கார்டை கொடுத்தவாறே குழந்தையின் பெயரைக் கேட்டான்.

"என் குட்டிப் பாப்பா பேரு லக்ஷ்மன்" என்றாள்.

சில வினாடி மௌனத்திற்குப் பிறகு, "அங்கிளுக்கு டாடா சொல்லு" என்று சொல்லியவாறு எழுந்தாள்.


"பை கார்த்திக்" என்று சொல்லியவாறு போன மாதம் கணவனை ஆக்ஸிடென்டில் பறிகொடுத்த ஜெனி , கார்த்திக்கின் சந்தோசமான வாழ்வில் எந்நாளும் தன்னால் எந்த சங்கடமுமும் வரக்கூடாது என்ற முடிவுடன் அவனின் பிஸினஸ் கார்டை வேண்டுமென்றே தரையில் தவற விட்டு குழந்தையுடன் விமானத்தை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள்.


தனக்குப் பிடித்தவளின் நினைவுகளில் தான் எப்போதும் இருப்போம் என்ற சந்தோசத்துடனும், தன்க்குப் பிடித்தவள் வாழ்க்கையில் சந்தோசமாக இருக்கிறாள் என்ற திருப்தியுடனும் கார்த்திக் தனது பிளைட்டிற்கான அறிவிப்பிற்காக காத்திருந்தான்.

Thursday, October 05, 2006

மரணம் - மாபெரும் விடுதலை - சிறுகதை - தேன்கூடு போட்டிக்காக

"கடவுள் தந்த அழகிய வாழ்வு உலகம் முழுதும் அவனது வீடு கண்கள் மூடியே வாழ்த்துப் பாடு" என்ற மாயாவி படத்தின் பாடலின் ஹலோ டியூனைத் தொடர்ந்து என் நண்பரும் பிரபல எழுத்தாளரும் ஆன வாசகன் ஹலோ சொன்னார்.

சொல்லு கார்த்திக் என்ன விசயம்? இப்போ ஸ்டோரி டிஸ்கஷன் ல இருக்கேன் ...

சார், எங்க இருக்கீங்க , ஒரு விசயம் பேசனும் ..மனசு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு !!!

ஈசிஆர் கெஸ்ட் ஹவுஸ் ல இருக்கேன் கார்த்தி, மணி இப்போ 6, நைட் பத்து மணிக்கு வர்றேன். வீட்டுலேயே இரு.. எங்கேயும் போய்டாதே உன்னை வந்து நான் மீட் பண்றேன்

ஒகே சார் என்று போனைக் கட் செய்தேன்.

என் பேரு கார்த்திக், ஒரு பெரிய சாப்ட்வேர் கம்பெனில சின்ன பொறுப்பிலே இருக்கேன்.எழுத்தாளர் வாசகன் நான் மதுரையில் படிக்கிறப்ப நடந்த "பெர்ஷனாலிடி டெவலப்மென்ட்" கேம்ப ல அவரை பேச அழைத்தபோது கிடைத்த அறிமுகம்.. அப்ப ஆரம்பித்த நட்பு இன்றும் சென்னை வந்த பிறகும் தொடர்கிறது.

நான் என்னுடைய அனைத்துப் பிரச்சினைகளையும் அவருடன் தான் கலந்துரையாடுவது வழக்கம் ... எழுத்தாளர் வாசகன் கடை நாற்பதுகளில் இருப்பவர்.. திருமணமாகதவர், ஆனால் பிரமமச்சாரி இல்லை...
எப்போதும் அவரைச் சுற்றி ஒரு "பாசிடிவ்" வளையம் இருப்பது போல் இருக்கும். எந்த ஒரு விசயத்துக்கும் சோர்வடையாதவர்.


என்னுடைய "அவள்" என்னை விட்டு பிரிந்ததிலிருந்து எனக்கு "தற்கொலை" எண்ணம் மேலோன்கி வருகிறது... நேற்று கூட அலுவலக்த்தின் மாடியிலிருந்து குதித்து விடலாம் என்று தோன்றியது... அதனாலேயே இன்று லீவு போட்டுட்டு வீட்டிலேயே அடைந்து உள்ளேன்.

எழுத்தாளர் வாசகனுடன் பேசினால் ஏதாவது தீர்வு கிடைக்கும் என்ற எண்ணத்தில் அவரை அழைத்தால் அவரும் பிஸியாக உள்ளார். சரி எதாவது படிக்கலாம் என்று முன்பு வாங்கி வைத்து இருந்த "வெரோனிகா டிசைட்ஸ் டொ டை" எடுத்து படிக்கலானேன்.

கதையின் துவக்கமே சுவரசியமாக "தற்கொலை" முயற்சியில் ஆரம்பித்தது... கதை பாதி படித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே அப்படியே தூங்கிப் போனேன். திடிரென எனது வீட்டு நாய் வழக்கத்தை விட அபாயகரமாக குரைக்க தூக்கம் கலைந்து எழுந்தேன்.. கதைவைத் அகல திறந்து யாரவது வெளிமனிதர்கள் வந்துள்ளனரா எனப் பார்த்தேன்.

அட !!! எழுத்தாள்ர் வாசகன் நின்று கொண்டிருந்தார்,
சார் எப்படி உள்ள வந்தீங்க ..

வெளி கேட்டு பூட்டியல்ல வச்சிருந்தேன்...

ஏறிக் குதித்து வந்தேன்..அதுதான் உன் வீட்டு நாய் குரைக்கிறது.

சிரித்துக் கொன்டே , உங்களுக்கு எப்போதும் விளையாட்டுதான் சார், மொபைல் ல கால் பண்ணி இருந்தா கேட்டை திறந்து விட்டிருப்பேனே.. ஏன் சிரமம்...எனப் பேசிக் கொண்டே இருவரும் உள்ளே வந்தோம்.

நாய் இன்னும் குரைத்துக் கொண்டிருந்தது..

மொபைல் எடுத்துட்டு வரல கார்த்திக்.. சாரி ஒரு அவசரமான விசயம்னால சொன்ன டைம்க்கு வர முடியல.. கொஞசம் லேட்டாயிடுச்சு...


ஆமாம் சார் பத்து மணிக்கு வர்றேன்னு சொல்லிட்டு 12 மணிக்கு வர்றீங்க..


கோவிச்சுக்காதே கார்த்திக், சரி என்ன பிரச்சினை சொல்லு!!

சார், அவள் போன பிறகு வாழ்க்கையின் மேலே ஒரு வெறுப்பு வந்துடுச்சு... எனக்கு என் கவலைகளிலிருந்து விடுதலை வேணும்... ஒரே சொல்யூஷன் ..மரணம்... தற்கொலைப் பண்ணிகொள்ளலாம் போல இருக்குது... ஆனால் உங்க சிஷ்யப் பிள்ளையா இருந்து கொண்டு இப்படி யோசிப்பது தவறுதான்..எனக்கு ஒரு வழி சொல்லுங்க...


ஹாஹா திடிரென வித்தியாசமக சிரிக்க ஆரம்பித்தார்... கோழைகள் எடுக்கும் தைரியமான முடிவு. ஆனால் முட்டாள் தனமானது.. உண்மை மரணம் மாபெரும் விடுதலை தான்..ஆனாலது தானாகவே சம்பவிக்க வேண்டும்.. உன் வாழ்க்கையின் குறிகோள் என்ன ? உன்னவளா? நிச்சயம் இல்லை!! உனக்கு அவளை எவ்வளவு நாளாத் தெரியும் .

கடைசி இரண்டு வருடங்கள்!!!

யோசித்துப் பார், உனது கல்லூரி கால குறிக்கோள்கள் எதையாவது அடைந்து இருக்கிறாயா?

இல்லை !!!

உன்னுடைய இந்த இரண்டு "குவாலிட்டி" வருடங்களை அவளைக் காதலித்ததன் மூலம் தொலைத்து விட்டாய். காதல் தோல்விகளினால் தற்கொலை என்றால் மனித இனம் என்றோ அழிந்துப் போய் இருக்கும். நான் அடிக்கடி சொல்லும் தத்துவம்தான்

" ஒரு விசயம் கிடைத்தால் சந்தோசம் கிடைக்கா விட்டால் ரொம்ப சந்தோசம், எந்தவொரு நிகழ்வும் காரணம் இன்றி நிகழ்வதில்லை, எல்லாம் நன்மைக்கே"

அப்படியே நீ தற்கொலை பண்ணிகொள்வதால், உன்னவளின் மனம் எவ்வளவு வேதனைப்படும்.. எதற்காக நீ அவளை காலம் முழுதும் குற்றணர்ச்சியில் வாழ வைக்க நினைக்கிறாய்.

அவளுடன் நேரம் போதவில்லை என்ற உனக்கு இனி அத்தனை நேரத்தையும் பயனுள்ள் முறையில் செலவு பண்ணலாம்.

ம்ம்ம்.. சார், சிகரெட் என்று மெந்தால் சிகரெடை அவரிடம் நீட்டினேன்...

அவர் சிரித்துக் கொண்டே என்னால் இப்பொது சிகரெட் பிடிக்க முடியாது என்றார்.

எதாவது பொடி வைத்தே பேசுங்கள்..எப்படி சார் நீங்க எப்போதும் சந்தோசமாகவே இருக்கிறீர்கள்.. பொறாமையா இருக்கு என்றேன்

கார்த்தி, பார்க்கிற விசயமெல்லாம் பார்க்கிறது போல் கிடையாது. "என் வலி தனி வலி"

சிலேடை அருமை!!! என்றேன்

உனக்கு தெரியுமா தற்கொலை பண்ணி கொள்கிறப்ப இருக்கிற வேதனை..அது அனுபவிப்பனுக்குத்தான் தெரியும்...

தாங்க்ஸ் சார், இதுக்கு தான் "வாசகன்" துணை வேண்டும் என்பது என்றேன்.

அவர் சிரித்துக்கொண்டே, நானில்லாமலும் நீயாக சிந்திக்க வேண்டும், அப்போதுதான் நீ என் உண்மையான் சிஷ்ய பிள்ளை...

சரி சார், எனக்கு ஏதோ தெளிவு ஏற்பட்டது போலிருக்கு... தாங்க் யூ... டைம் ஆயிடுச்சு... தூங்கலாமா..

எனக்கு தூக்கம் வராது நீ போய் தூங்கு என்றார்.

ஓகே என்று தூங்கப் போனேன்.

நாய் குரைத்தலை இன்னும் நிறுத்தவில்லை.

பாதி வெட்டப்பட்ட மாடு என்னைத் துரத்துவது போல் வந்த கனவினால் தூககம் கலைந்து மணியைப் பார்த்தேன். 8 அடித்தது. ஹாலில் வந்து பார்த்தேன்..வாசகனை காணவில்லை..

அவர் எப்பொதும் இப்படித்தான் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் கதவைத் திறந்து வைத்துச் சென்று விடுவார்.


வெளியே கிடந்த தினமணி பேப்பரை புரட்டலானேன்.

அதில்,
பிரபல எழுத்தாளரும் திரைவசனகர்த்தாவுமான வாசகன் நேற்றிரவு சுமார் பத்து மணியளவில் தனது கடற்கரை வீட்டில் மின்விசிறியில் தூக்கு மாட்டி தற்கொலை செய்துகொண்டார். பிரபல திரைப்பட நடிகயுடனான காதல் முறிவு இம்முடிவுக்கு காரணமாக இருக்கலாம் என்று சந்தேகிக்கப் படுகிறது.

ஐயோ அப்போ நேற்றிரவு நான் பேசிகொண்டிருந்தது??!!!!!!!!!!!!!!!! அப்படியே தரையில் சரிந்தேன்....

Tuesday, October 03, 2006

ஜெனி - சிறுகதை - தேன்கூடு போட்டிக்காக

"அவன் கனவில் அவள் வருவாள் அவனைப் பார்த்த்து சிரிப்பாள்,
அவள் கனவில் யார் வருவாள் யாரப் பார்த்து அழைப்பாள்"

பழைய சந்திரபாபு பாட்டு அந்த பேக்கரி ரேடியோ வில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. கார்த்திக் வெஜிடபள் பப்ஸும், சாத்துக் கொடி ஜூசும் ஆர்டர் செய்து விட்டு, ஒரு மெந்தால் சிகரெட்டைப் பற்ற் வைத்தான்

கார்த்தி.... என்ற குரலைக் கேட்டு இடது புறம் திரும்பினான்..

அட அது ஜெனி ..அவளைப் பார்த்ததும் அனிச்சையாக சிகரெட்டை கீழே போட்டு அணைத்தான்.

ஹாய் குட்டிமா எப்படி இருக்க?? சாரி எப்படி இருக்கிங்க??

ம்ம் நல்லா இருக்கேன் கார்த்தி... நீ எப்படி இருக்க?

எனக்கென்ன? ம்ம் ரொம்ப நல்லா இருக்கேன் ..ஓ சாரி மறந்துட்டேன் ..ஹேப்பி மேரிட் லைப்.... ஜெனி ..எப்படி இவ்வளோ நாள் கழித்து என்னைப் பார்ர்க்க வந்து இருக்கீங்க...

கார்த்தி, எனக்கு பயமாயிருக்கு ... உன்னைப் பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் பயமாயிருக்கிறது நீ எப்படி வேணாலும் எடுத்துகோ. குற்ற உணர்ச்சி என்று வேண்டுமனாலும் எடுத்துக்கோ ... நாம் காதலித்த காலத்தில் என்னைப் பற்றி , என் குடும்பத்தை பற்றி நிறைய விசயங்கள் சொல்லி உள்ளேன். ஒவ்வொரு முறை உன்னைப் பார்க்கும் போதும் I feel that I am exposed.
என்னோட பிரச்சினைகள் , என் குடும்ப பிரச்சினைகள் எல்லாம் உனக்கும் தெரியும் கிறதை நினைக்கிறப்ப பயமாயிருக்கு... என் ஹஸ்பெண்டு கிட்ட எல்லாம் சொல்லி என் வாழ்க்கையில் பிரச்சினை பண்ணிடிவியோன்னு பயமாயிருக்கு கார்த்திக் என்று அழ ஆரம்பித்தாள் ஜெனி.

ஜெனி...பிளீஸ்..குட்டிமா அழாதேடா. ..உனக்கே தெரியும் இந்த ஒரு வருஷத்தில , நீ எனக்கு 'குட்-பை' சொன்ன பிறகு உன்னை நான் எதாவது தொந்தரவு செய்தேனா??? வீடுகூட மாறி போய்ட்டேனே....

எக்ஸ்-க்யூஸ் மீ சார்.. உங்க ஆர்டர் என்று பேக்கரி பையன் பப்ஸையும் ஜூசையும் டேபிளில் கொண்டு வந்து வைத்தான்.

ஜெனி என்ன சாப்பிடுற? அவள் பதில் எதிர் பாராமாலே அவளுக்குப் பிடித்த ஆப்பிள் ஜூஸ் ஆர்டர் செய்தான்

ஜெனி ..நீ என்னை விட்டு பிரிஞ்சப்ப எனக்கு உன்மேல் ஆத்திரம் தான் வந்தது... உன்னைக் கொல்லனும்னு கூட தோனுச்சு... ஆனால் நிதானமா கொஞ்சம் உட்கார்ந்து யோசிச்சுப் பார்த்த்தேன்... உன் மேல் இருக்கும் பிரியம் நீ பிரிஞ்சதால போச்சுன்னா நான் உன் மேல் வைத்த விருப்பம் உண்மையில்ல.... உண்மையான காதல் உறவில் இல்லை ..பிரிவில் தான் உள்ளது. நான் "ஜென்டில்மேன்" ண்னு நிருபிக்கிற ஒரு சந்தர்ப்பம் நினைச்சு உன்னை விட்டு விலகி தானே இருந்தேன்..

கார்த்தி இல்ல... உன் வார்த்தையில சொல்லனும்னா "புனித பிம்பம்" நு நடிக்கிறே... அப்புறம் நீ ஏன்டா.. உன் ஆனந்த விகடன் கதையில என்ன பற்றி எழுதி இருக்க? அந்த கதையைப் படிச்ச பிறகுதான் உன் மேல் பயம் அதிகம் ஆகுதுடா... பிளீஸ் உன்னை கெஞ்சிக் கேட்கிறேன் தயவு செய்து என் சம்பந்தப் பட்ட எதுவும் எழுதாதே...

தன்னை ஆசுவாசப் படுத்திக் கொண்டு ஜெனி தொடர்ந்தாள்

கார்த்தி , நீ ஒருத்தியை காதலிச்சேன்னு எல்லோருக்கிட்டேயும் சொல்லிக்கிறது உனக்கு ஒரு பெருமையான விசயமா இருக்கலாம்... என்னை ஒரு கதாபாத்திரமா உலவ விட்டு நீ பேர் வாங்கிக்கலாம்..ஒரு நிமிஷம் என்னைப் பற்றி யோசிச்சுப் பார்.... நான் உன்னைவிட்டுப் போனது தப்பாகவே இருக்கலாம் அதுக்காக உன் எழுத்தில் என்னைக் கேலிப் பொருள் ஆக்காதே..

என் மேல் உள்ள வெறுப்பை என் கதாபாத்திரத்தில் வெளிப்படுத்தி உன் பழி வாங்கும் என்ணத்திற்கு வடிகால் தேடிக் கொள்கிறாய்

Dont assasinate my character in your writings!
பிளீஸ் எக்காரணம் கொண்டும் என்னைப் பற்றி எழுத மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்து கொடு...

உன் எழுத்துலகிலிருந்து எனக்கு விடுதலை கொடு ... நான் நிம்மதியா என் வாழ்க்கையை ஆர்ம்பிக்க விரும்புகிறேன்

சரி ஜெனி, இனி உன்னைப் ப்ற்றி எழுதவில்லை.. முடிந்தால் எழுதுவதையே நிறுத்தி விடுகிறேன்

Thanks, நான் அடுத்த வாரம் கனடா கிளம்புறேன்.... உன் வாழ்க்கையை சந்தோசமாக அமைத்துக்கொள் கார்த்தி என்று எழுந்தாள் ஜெனி.
-----------------------------------------------------

ஏன் சமுதாய கதைகளெழுதுவதில்லை என்ற டீவி நிருபரின் கேள்விக்கு பிரபல விஞ்ஞான எழுத்தாளாரான கார்த்தியின் கண் முன் 20 வருடங்களுக்கு முன் நடந்த சம்பவம் நிழலாடிச் சென்றது.. எழுத்து சுதந்திரத்தில் ஜெனியால் தனக்கு தானே விதித்துக்கொண்ட கட்டுப் பாடுகள் தாம் என்னவோ சிறந்த விஞ்ஞான எழுத்தாளரை உருவாக்கியுள்ளது என்று நினைத்துக் கொண்டான் கார்த்திக்.

Monday, October 02, 2006

Get well soon

உளவியல்ரீதியாக ஏற்படும் பாதிப்புகளை மையமாக வைத்து "நல்ல மனமாற்றத்தை" ஏற்படுத்தக் கூடிய தரமான படங்களை எடுக்கலாம் என்பதற்கு உதாரணம் "லகே ரகோ முன்னாபாய்"

கதை ஓட்டத்தை மட்டும் புரிந்து கொள்ளும் அளவே உள்ள என் ஹிந்தி{நன்றி அந்தக் கால தூர்தர்ஷன்} அறிவுடன் , நான் தியேட்டர் ல பார்த்த முதல் ஹிந்தி படம் "லகே ரகோ முன்னாபாய்"

ரேடியோ அறிவிப்பாளரின் மேல் பிரியம் கொள்ளும் சஞ்ஜய் தத் , அவர் நடத்தும் காந்தி பற்றிய "வினாடி-வினா" நிகழ்ச்சியில் "தில்லாலங்கடி" செய்து வெற்றி பெறுகிறார். அதன் பிறகு ஏற்படும் தொடர்ச்சியான சம்பவங்களுக்காக சஞ்ஜய் தத் காந்தி பற்றிய புத்தங்களைப் படிக்க ஆரம்பிக்கிறார். அதன் விளைவாக அவருக்கு ஏற்படும் "ஹாலுசினேஷன்" மற்றும் தொடர்ச்சியான ஹாஸ்யம் கலந்த நெகிழ்ச்சியான விசயங்கள் தான் கதை. "காந்தீயம்" இன்றும் , என்றும் ஏற்புடையது என்று படம் முடிகிறது.

மக்களே படம் பார்த்து விட்டு சொல்லுங்கள்


பின் குறிப்புகள்:

1. "Get well Soon " என்பது படத்தில் வரும் ஒரு சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு ஒன் லைனர்

2. காந்தி பற்றிய எனது சில "எதிர்மறையான" எண்ணங்களை இப்படம் சற்று விலக்கியது.

Thursday, September 28, 2006

உன்னையும்

உன்னால் வருத்தங்களும் உண்டு

வலிகளும் உண்டு

ஆனால் இவைதாம் நான் உயிரோடு இருப்பதற்கு சாட்சிகள்

ஆம் வலி இல்லாமல் வலிமை இல்லை

சங்கு சுட்டாலும் வெண்மை தரும்

விலகினாலும் விலக்கி வைத்தாலும்

நேசித்தேன் நேசிக்கின்றேன் நேசிப்பேன்

உன்னை மட்டும்

இல்லை இல்லை...

உன்னையும்

Tuesday, September 26, 2006

வலி

வருத்தங்களும் உண்டு

வலிகளும் உண்டு

ஆனால் இவைதாம் நான் உயிரோடு இருப்பதற்கு சாட்சிகள்

ஆம் வலி இல்லாமல் வலிமை இல்லை

சங்கு சுட்டாலும் வெண்மை தரும்

விலகினாலும் விலக்கி வைத்தாலும்

நேசித்தேன் நேசிக்கின்றேன் நேசிப்பேன்

இவ்வாழ்க்கையை

Monday, September 04, 2006

டெலி மார்கெட்டிங்

மொபைல் போன் வாங்கிய புதிதில் டெலி மார்கெட்டிங் மக்களின் அழைப்புகள் வரும் பொழுதெல்லாம் எரிச்சல் ஆகத்தான் இருந்தது. சிலமுறை அவர்களிடம் எனது "வெறுப்பைக்" காட்டிவிடுவதுண்டு. ஒரு முறை டெலி மார்கெட்டிங் கில் வேலைப் பார்க்கும் தோழி ஒருவர் அவர்களின் வேலைப் பளுவும் , வொர்க் ப்ர்ஷரையும் கேள்விப் பட்ட பிறகு , டெலி மார்கெட்டிங் மக்களை காயப்படுத்தாமல் அவர்களைத் தவிர்க்க சில உத்திகளைப் பயன்படுத்த ஆரம்பித்தேன்.

அவற்றில் சில,
1. ரோமிங்கில் இருப்பதாகக் கூறிவிடலாம்.

2. எந்த பேங்கிற்காக அழைக்கிறார்களோ அந்த பேங்கில் ஏற்கனவே வாடிக்கையாளரக(லோனோ , கார்டோ, இன்ஷூரன்சோ ) இருப்பதாக கூறிவிடுங்கள்.

3. பிறகு அந்த குறிப்பிட்ட அழைப்பின் நம்பரை உங்களது மொபைலில் சேமித்து, அந்த நம்பரை "சைலன்ட்" மோடில் போட்டுவிட்டால், பிறகு தொந்தரவு இல்லை.

அப்படியே தவிர்க்க இயலாமல் பேச நேரிட்டாலும் , மென்மையாக பேசி அவர்களை தவிர்த்திடலாம். ஒரு நிமிடம் இதற்கு ஒதுக்குவதால் நமக்கு ஒன்றும் இழப்பு இல்லை.

Wednesday, August 16, 2006

"தேன்கூடு-போட்டி:" சிறுகதை -- "அவள்"

கடவுளே என்ன இது!! காலையிலிருந்து "அவள்" சம்பந்தப் பட்ட மனிதர்களையே சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். எல்லோருமே ஒரே பல்லவியைப் பாடுகின்றனர்...

"அவள்" ஓடி போய் திருமணம் செய்துகொண்டாள் ... "அவள்" அனைத்து பணம் மற்றும் நகைகளையும் எடுத்துக் கொண்டு தனக்கு பிடித்தவனுடன் ஓடிப் போய் விட்டாள்...


எல்லோரின் முகத்திலும் ஒரு கள்ள சந்தோசம் சம்பவத்தை விவரிக்கையில் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

"அவளின்" எதிர்த்த வீட்டு ஆன்டியை வடபழனி கோயிலில் பார்த்தபோது, கார்த்தி அவ அன் -லக்கி டா... உன்னை மிஸ் பண்ணிட்டாடா!!!
என் முகத்தில் ஒரு சின்ன புன்னகை மட்டும் தான் கொடுக்க முடிந்தது...

மதியம் ராகத் பிளாசாவில் "அவளின்" கல்லூரித் தோழியைப் பார்க்க நேர்ந்தது... அண்ணா!!! உங்களுக்கு விசயம் தெரியுமா!!! "அவளுக்கு" கல்யாணம் ஆயிடுச்சு.... ஓடிப் போய் ரெஜிஸ்டர் மேரேஜ் பண்ணிக்கிட்டாள்... அவளோட பிரண்ட்ஷிப்ப கட் பண்ணிட்டேன்... உங்களுக்கு துரோகம் பண்ணவள் நல்லாவே இருக்க மாட்டாள் அண்ணா... உங்களுக்குத் தெரியுமா...நான் உங்களைப் பார்த்து பேச டிரைபண்ணேன்... முடியல...மனதுக்குள் சிரிக்கத்தான் முடிந்தது..."அவளுடன்" ஆன தொடர்பு துண்டிக்க்ப்பட்ட நிலையில் "அவளின்" ஆத்ம தோழியென கூறிகொண்ட இவளைத் தொடர்பு கொண்டபோது அண்ணா இனிமேல் போன் பண்ணாதிங்க !! என்றது ஏனோ நினைவில் வந்து சென்றது.

அவளிடம் பேசிவிட்டு வீட்டுக்கு திரும்பி வருகையில் சார் சார் என்று யாரோ கூப்பிட திரும்பினால் "அவளது" ஏரியா ஆட்டோ டிரைவர்... என்ன சார் இப்படி ஆயிடிச்சு ... என்ன பிராப்ளம் உங்களுக்கு ..அந்த பொண்ணு ஓடிப் போயிடுச்சாம் சார்.. எனக்கு அப்பயேத் தெரியும் சார்... துட்டுக்காக உங்ககிட்ட ஊர் சுத்தி இருக்கா சார்... விசயம் கேள்விப்பட்டவுடனே உங்களைத் தான் நினைச்சேன்... பாவம் சார் நீங்க... சார் இப்போ எங்க இருக்கீங்க சார்?
பெங்களூர் போய்ட்டேன்... அங்க வேலைப் பார்க்கிறேன்... உங்க பசங்க எல்லாம் நல்லா படிக்கிறாங்களா!! பேச்சைத் திருப்பும் விதமாக...
அவரிடம் கொஞச நேரம் பேசிவிட்டு, நேரே வண்டியை வீட்டிற்கு விடாமல் பீச்சிற்கு விட்டேன்.

கடலலைகள் முன்னால் நினைவலைகளில் நீந்த ஆரம்பித்தேன்.

ஆம். "அவளும்" நானும் இரண்டு வருடங்கள் காதலித்தோம். நான் வசித்த அதே தெருவில் "அவளும்" வசித்தாள். இன்டெர்னெட் பிரவுசிங் செல்லும் போது ஏற்பட்ட பழக்கம் நட்பானது... நட்பு காதலாய் இருவரின் சம்மதத்துடன் உருமாறியது.
வாழ்க்கையில் காதலி எனும் புது உறவு வரும்போது , ஏற்கனவே கவிஞனான என் வீட்டுக் கணிபொறியும் கவி பாட ஆர்ம்பித்தது.

"அவள்" செய்யும் தொலைபேசி அழைப்புகள் எனக்கு சுப்ரபாதம் ஆயின.. பேச்சுக் கூட இசையாகும் என்பதை அவளின் குரல் கேட்கும் போது உணர முடிந்தது.

உண்மையில் ஒரு அற்புதமான காலம்...எழுந்தவுடன் முக்ம் கூட கழுவாமல் அவள் வீட்டு பால்கனியில் அவள் முகம் கண்டது ஒரு சுகம்...

24 மாதங்களில் 40 படங்கள்....சில படங்கள் இரு முறை.. எண்ணற்ற பீட்சா கார்னர் மீட்டிங்ஸ்

எல்லோரின் வாழ்க்கையில் சந்தோசத்தைக் கெடுக்கும் சந்தேகம் என் வாழ்விலும் வந்தது.. நீண்ட நேரம் அவள் கைத்தொலைப்பேசி என்கேஜ்டா இருந்த அன்று ஏற்பட்ட சிறு பிணக்கு , சிறு பொறியாகி "அவளது" கல்லூரி சீனியருடனும் உதயம் தியேட்டர் வாசலில் பார்த்த போது காட்டுதீயானது. அந்த தீயில் ஆத்திரம் என் கண்ணை மறைக்க அனைவரின் முன்னிலையிலும் திட்டி தீர்த்ததில் அற்புதமான ஒரு உறவு பொசுங்க ஆரம்பித்தது.

அதன் பிறகு "அவள்" என்னை தொடர்பு கொள்ளவில்லை. ..


வீட்டை மாற்றினேன்.. வேலையை மாற்றினேன்... மனதை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை... "அவளாக" திரும்பி வருவாள் என்ற எண்ணத்தில்.

எனது கல்லூரி ஜூனியர் அனு வின் அறிமுகம்,நட்பு மனதை மீண்டும் வசந்த காலத்திற்கு இட்டுச் சென்ற போதும் "அவள்" மீண்டும் வரக்கூடும் என்ற நம்பிக்கையில் காத்திருந்தேன்.

கடந்த மாதம் என்னுடைய யாஹூ ஈமெயிலை நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு திறக்கையில் "அவளது" மின்னஞ்சல் ஒன்று வந்து இருந்தது. அவளுக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டதாகவும், "அவளது" கணவனுக்கு ஒரு வேலை ஏற்பாடு செய்து தரும்படி கேட்டுக் கொள்ள்ப்பட்டு "அவளின்" கணவனின் பயோடேடாவும் அனுப்பப்பட்டிருந்த்தது. "அவள்" வேலையில்லாத சுழலால் தனது இறுதியாண்டு படிப்பை தொடர முடியவில்லை என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தாள்.

எனது நம்பிக்கை பொய்த்தது என்ற வருத்தம் ஒரு புறம் இருக்க என்னால் "அவளுக்கு" உதவி செய்ய முடியும் என்ற "அவளது" நம்பிக்கை என்னை உறவுகளின் மற்றொரு பரிமாணத்தைப் புரியச் செய்தது.

மறுவாரம் வேலைக் கிடைக்க உதவியமைக்கு நன்றி தெரிவித்து ஒரு மெயில் வந்திருந்தது.

"உண்மையான காதலின் ஆழம் பிரிவுக்குப் பின்னரும் நாம் மற்றவரின் மேல் வைத்துள்ள மரியாதையில் தான் உள்ளது.பிரிவினால் மற்றவருக்கு அமைதியோ சந்தோசமோ கிடைக்குமென்றால், தாராளமாக அந்தப் பிரிவை ஏற்றுகொள்ளலாம். அப்படி ஏற்றுகொள்ளும்போது எந்த ஒரு உறவின் பிரிவும் காயமாக மாறாது, மாறாக பிரிந்தவரின் நினைவுகள் மண்வாசனை போல் என்றென்றும் ரம்மியத்தைக் கொடுக்கும்"

என்று நான் கல்லூரியில் பேசிய வாசகம் நினைவுக்கு வந்து சென்றது.

கைத்தொலைப்பேசி அழைக்க நினைவலைகளிருந்து மீண்டு , "ஹாய்,அனு, நாளைக்கு டிக்கெட் கன்பார்ம்ட்... சீக்கிரம் சென்ட்ரல் ஷ்டேசனுக்கு வந்துடு..உன் கிட்ட கொஞசம் மனம் விட்டுப் பேசனும்" என்று வாழ்க்கையின் அடுத்த அத்தியாயத்திற்கு அடிபோட்டு போனை அனைத்தேன்.

Friday, August 04, 2006

Somewhere I read this

Somewhere I read this

Wednesday, July 12, 2006

English Poem

The following poem was written by one of my the best friends.
I am really happy to publish on behalf of her.

















A deep blue sea
A clear night sky with stars
A vast expanse of land
Two hands stretched apart
Two legs stretched apart
Head upright with eyes staring at the stars
Back close and hugging to the earth
Memories and dreams forgotten
And
Life frozen here for ever is heaven.




Sooner I shall publish my "kavithai" inspired by this.

As I dont have Tamil typing tools at my desktop I had to type it in english.

Je suis desolee.









Thursday, June 22, 2006

ஆறு பந்துகளில் ஆறு சிக்ஸர்

ஆறு என்றாலே எனக்கு எப்போதும் ஞாபகம் வருவது "கிரிக்கெட் சிக்சர்" தான்... எனக்குப்பிடித்த "சிக்சர்கள்" அதிகம் அடிக்கும் கிரிக்கெட் வீரர்கள்.

1. நம்ம "தோனி".
2. சாகித் அப்ரிடி.
3. கெவின் பீட்டர்சன் (முரளீதரன் பந்தை ரிவர்ஸ் ஸ்வீப்பில் சிக்ஸர் அடித்தவர்)
4. டௌக்லஸ் மெரிலியர். (விக்கெட் கீப்பர் தலைக் மேல் சிக்ஸர் அடித்தவர்)
5. "கில்லி" கில்க்ரிஸ்ட்
6. "தல " கங்குலி.

பிடித்த 6 வாக்கியங்கள்/குறள்கள்

1. Life is pre-programmed.

2. Things are not always as it seems.

3. Known devils are better than Unknown angels.


4. பீலி பாய் சாகாடும் அச்சிறுப் பண்டம்
சால மிகுத்துப் பெயின்

5. Out of sight out of mind.

6. இன்னா செய்தாரை ஒருத்தல் அவர்
நாண நன்னயம் செய்து விடல்

பிடித்த ஆறு பாடற்கள்.


1. காதல் சொனன கணமே (பாய்ஸ்)

2. கடவுள் தந்த அழகிய வாழ்வு (மாயாவி)

3. ஆனந்தம் ஆனந்தம் பாடும் (பூவே உனக்காக)

4. அம்புலி மாமா (பேரழகன்)

5. நல்லதோர் வீணை செய்தே (வறுமையின் நிறம் சிகப்பு)

6. உனக்கென்ன மேலே நின்றாய் ( சிம்லா ஸ்பெஷல்)

பிடித்த ஊர்கள்

1. லால்குடி (நான் இந்த ஊர்ல +2 மட்டும் படிச்சேன்)
2. கொரடாச்சேரி(எங்க அப்பாவொட சொந்த ஊர், தஞ்சை மாவட்டம்)
3. பத்மனாபபுரம்
4. கோயம்புத்தூர்
5. திருப்பரங்குன்றம்
6. பெங்களுரூ (இனிமேல் இங்கே தான் வாசம்)


பிடித்த ஆறு அரசியல் தலைவர்கள்


1. கலைஞர்
2.ஜெயலலிதா
3. வி.பி.சிங்
4. ஜார்ஜ் பெர்ணன்டஸ்
5. சந்திர பாபு நாயுடு
6. விஜயகாந்த்

நான் பார்த்து வியந்த ஆறு மனிதர்கள்


1. திரு. சுரேஷ் காமத்( நான் முன்பு வேலைப் பார்த்த நிறுவன அதிபர்)
2. திரு. ராம்கோபால் (எனது கல்லூரி முன்னாள் மாணவர் சங்க தலைவர்)
3. திரு.முத்து கிருஷ்னன் (எனது +2 பள்ளியின் தலைமையாசிரியர்)
4. திரு.தாமஸ் அடிகளார் (எனது +1 வரை பள்ளியின் தலைமையாசிரியர்)
5. எனது அப்பா
6. நான் (என்னை எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும், சில சந்தர்ப்பங்களில் எனக்கு நானே ரசிகன்)

Monday, May 08, 2006

தி.மு.க விற்கு 40% ஓட்டுக்கள்

தி.மு.க விற்கு 40% ஓட்டுக்கள் கிடைத்தது. அ.தி.மு.க விற்கு 20% ஓட்டுக்கள் மட்டுமேக் கிடைத்தது. அட....இது எப்படின்னு கேட்கிறீங்களா... எங்க வீட்டுலதாங்க... எங்க வீட்டுல மொத்தம் 5 ஓட்டு..அதுல இரண்டு சூரியனுக்கு...ஒன்று இரட்டை இலைக்கு.. பாக்கி இரண்டு பேர் வெளியூர போய் இருக்கிறதுனால ஓட்டுப் போட முடியலா... ஆமாம் அந்த ஒத்த ஓட்டு அ.தி.மு.க விற்கு யார் போட்டாங்க... அட அது நான் தாங்க...

Tuesday, May 02, 2006

டப்பிங் படங்கள்,

எனது 23 வருட சினிமா பார்க்கும் வரலாற்றில் டப்பிங் படங்களக்கு பெரும்பங்கு உண்டு. குறிப்பாக தெலுங்கு டப்பிங் படங்கள். நீண்ட நாள் வரை சலங்கை ஒலி, சிப்பிக்குள் முத்து ஆகியன தமிழ் படங்கள் என்றே நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். புஷ்பக விமானம், தமிழில் பேசும்படம், கன்னடத்தில் இருந்து டப் ஆனது. எனது சினிமா ஆர்வத்தை அடுத்த பரிணாமத்துக்கு எடுத்துப் போனப் படம். கடைசியில் கமலஹாசன் அமலாவின் முகவரி எழுதிய தாளை தொலைக்கும் இடம் கனமான முடிவு.
இதயத்தை திருடாதே. இளையராஜாவின் பாடற்களுக்காகப் பார்த்தப் படம். அந்தப் பேய்ப்பாட்டு அன்றைக்கு எனக்கு மிகவும் பயத்தைக் கொடுத்த பாடற்களில் ஒன்று.

இதுதான்ட போலிஸ், வைஜெயந்தி ஐ.பி.எஸ் டப்பிங் படங்களின் முந்தைய சாதனைகளை முறியடித்தப் படங்கள்.

ராஜசேகரின் டப்பிங் படங்களின் சாய்குமாரின் வாய்ஸ் மிக பிரபல்யம்.(நம்ம ஆதி வில்லன்)

சாய்குமார் நடித்த தெலுங்கு, கன்னட டப் படங்களுக்கு அவரே வாய்ஸ் கொடுப்பது ஒரு பிளஸ் பாய்ண்ட்.

அந்தப்புரம், பாதி தெலுங்கு, மறுபாதி பார்த்திபனை வைத்து ரீமேக் செய்யப்பட்டு வித்தியாசமான முயற்சியாக வெளிவந்தது.

சிரஞீவியின் கைதி, கேங்லீடர், முரடன் என சிலக்குறிப்பிடத்தக்க படங்கள், எப்போதும் மனதில் நிற்கும்.
தெலுங்கு படங்களில் எல்லா விசயமும் கொஞ்சம் தூக்கலாகவே இருக்கும். அப்போது தியேட்டரில் பார்த்த டப் படங்கள் இப்போது டீவி சேனலில் அந்த அந்த மொழியிலேயேப் பார்க்கும்போது இன்ட்ரஸ்டிங்கா இருக்கும்.


எனக்குப் பிடித்த டாப் 10 டப்பிங் படங்கள்

1. பேசும்படம்
2. அந்தப்புரம்
3. சலங்கை ஒலி
4. வாலிபன் (திவ்யபாரதி, வெங்கடேஷ் நடித்தது)
5. உண்மை (மலையாள டப்பிங், மம்மூட்டி நடித்த சஸ்பென்ஸ், த்ரில்லர், மம்மூட்டிக்கு அவரே வாய்ஸ்)
6. 4 ஸ்டூடன்ட்ஸ்
7. இதயத்தை திருடாதே.
8. இது தான்ட போலிஸ், மற்றும் 9. ராஜசேகர நடித்த ஒரு திரில்லர், பெயர் மறந்து விட்டது.
10. வைஜெயந்தி ஐ.பி.எஸ்

Monday, May 01, 2006

நட்சத்திரப் பின்னூட்டம்: முத்து(தமிழினி)க்கு

பதிவுக்கு மட்டும் தான் நட்சத்திர அந்தஸ்தா!! நண்பர் முத்து(தமிழினி) யை மரியாதை செய்யும் வகையில் அவருக்கு அளிக்க இருந்த பின்னூட்டத்தை தனிப்பதிவாகப் போட்டு அவருக்கு வரும் பின்னுட்டங்களையும் என் பக்கமாக பிரிக்க ஒரு திட்டம். (என்னங்க செய்வது, தேர்தல் நேரமல்லவா அதுதான் மூளை இப்படி வேலை செய்கிறது). இது நட்சத்திரப் பின்னூட்டம்.

முத்து(தமிழினி) யின் எழுத்தில் என்னைக் கவர்ந்த விஷயம், அவரது எளிமையான எழுத்து நடை. நுனிப்புல் மேயும் என்னைப் போன்றவர்களுக்கு எளிமையான நடையில் எளிதாக மேய முடிகிறது. .

முத்து(தமிழினி) யின் எழுத்துக்களில் எனது வாழ்க்கை சம்பவங்களை தொடர்பு படுத்திக் கொள்ள முடிகிறது. அவரின் தந்தையைப் பற்றி எழுதிய ஒரு பதிவு என்னை மிகவும் பாதித்தது. எனது தந்தையும் படுக்க பஞ்சு மெத்தை தரவில்லை ஆனாலும் முள்படுக்கை இல்லாமற் பார்த்துக் கொண்டார். முத்து(தமிழினி) யின் இந்த வாக்கியத்தை எனது சொந்தக் கருத்தாகக் கூறி எனது தந்தையை சந்தோசப் படுத்தினேன். பொதுவாகவே எனக்கு ஆங்கில மீடியத்தில் படிக்க வில்லையே என்ற ஒரு ஆதங்கம் உண்டு. அதன் வெளிப்பாடாக சில சமய்ங்க்ளில் குத்திக் காட்டி பேசிவிடுவேன். இனிமேல் எனது தந்தையிடத்து எனது குத்தல் பேச்சுக்கள் இருக்காது என நம்பலாம்.

சில சமயங்களில் சிலரது வார்த்தைகள் நம்மை வெகுவாகப் பாதித்து நல்ல மனமாற்றங்களை உருவாக்கும். எழுத்தாளனின் வெற்றி உலகில் எந்த மூலையிலாவது ஏதேனும் ஒரு மனிதனிடமாவது மனமாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதில் தான் இருக்கிறது. அந்த வகையில் முத்து(தமிழினி) ஒரு எழுத்தாளராக வெற்றிப் பெற்று விட்டார்.

மாற்றுக் கருத்து உடையோரையும் மதிக்கும் அவரின் மாண்பையும் பாராட்டி நிச்சயம் ஒரு பல்சுவையான ஒரு நட்சத்திர வாரத்தை அளிப்பார் என்ற நம்பிக்கையுடன் இப்பதிவு அவரை வாழ்த்தி, மேலும் பல சிறப்பு நட்ச்சத்திர பின்னூட்டங்கள் தனியேப் பதிவு செய்யப்படும்.

Friday, April 28, 2006

வம்பே உன் விலை என்ன?

போலி டோண்டு என்பவரது வலைப்பதிவைப் படித்து விட்டு அதன் அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளாமல் இந்தப் பதிவைப் பதிவு செய்கின்றேன். உண்மையான டோண்டுவுக்கு நன்றி தெரிவித்து பதிவில் எழுதியிருந்த போதும் போலி டோண்டு என்னைத் தாக்கவில்லை. (தப்பித்தேன், திரு.போலி டோண்டு அவர்களே என்னை விட்டு விடுங்கள்).
அனேகமாக உண்மையான டோண்டுவை விட போலிக்கு அதிக ரசிகர்கள் போலும்.
ஆபாச எழுத்துக்களை தவிர்த்து விட்டால் "உண்மையான போலிக்கு" எழுத்தில் நயம் இருக்கிறது. பயந்து பயந்து இப்பதிவை பதிக்கின்றேன்.

Friday, April 21, 2006

டோண்டு சார் நான் பிரென்சு பாஸாயிட்டேன்

அடிப்படை ஆங்கில இலக்கணத்தைப் புரிந்து கொள்ள எனக்குப் பத்து வருடங்கள் ஆனது. ஒன்பது, பத்தாம் வகுப்புகளில் தான் எனது "அதிரடி" ஆங்கில ஆசிரியர்கள் திருவாளர் ஃபிரான்க், திருவாளர் இருதய குமார் மூலம் ஆங்கிலம் புரிய ஆரம்பித்தது. ஆனால் இன்றும் ஆங்கிலத்தில் பேசும்போது தமிழில் இருந்து மனதளவில் மொழி பெயர்த்த பிறகுதான் பேச முடிகிறது. இதை எதற்கு சொல்கிறேன் என்றால், என்னால் பிரென்சு அடிப்படை இலக்கணத்தை 6 மாதங்களில் கற்றுக் கொள்ள முடிந்தது. இதற்கு மிகப்பெரும் காரணம் எனது பிரென்சு ஆசிரியை.

லெவல் ஒன்று முடித்தாகி விட்டது. டோண்டு சார், நான் த்ரே பியான் எடுத்து பாஸாயிட்டேன்.

இரண்டு நாட்களுக்கு முன் முத்து(தமிழினி) விடம் தொலைபேசியில் பேசி ஆச்சு. பேசிய பின் தான் புரிந்தது அவர் நல்ல எழுத்தாளர் மட்டும் அல்ல , நல்ல பேச்சாளரும் கூட.

நல்ல பதிவுகளை உருவாக்குவதற்கு சில குறிப்புகளை அளித்தார்.

சிறப்பான ஒரு அனுபவம் அவரிடம் பேசியது. நன்றி முத்து(தமிழினி)

Friday, April 14, 2006

கன்னட மக்களுக்கு ஏன் இத்தனை கோபம்?

ஒரு பக்கம் "கொங்கனி" மொழி பேசும் மக்களின் வியாபார ஆதிக்கம், மேலே மாரத்தியர்களின் ஆதிக்கம். வலது பக்கம் "சுந்தர தெலுங்கினரின்" ஆட்டம். மத்தியிலே கேட்க வேண்டாம் அடி வாங்கவே பிறந்துள்ள "செந்தமிழன்". காவிரி ஊறும் குடகிலோ கூர்க், துளு ராஜ்ஜியம். இதனிடையில் சத்தமே இல்லமல் "ஆர்ம்ஸ்ட்ராங்க்குகே" டீ கொடுத்த "தமிழர்களாக" அடையாளம் காட்டிக்கொள்ளும் கணிசமான மலையாளிகள் தங்களின் ஆளுமையில் உள்ள பகுதியிலேயே தனிமைப் படுத்தப் படும்போது கோபம் வெளிப்படத்தானே செய்யும். நாட்டின் மற்ற பகுதிகளில் இல்லாத அளவுக்கு உள்ளூர கணன்றுக் கொண்டிருக்கும் இந்த நெருப்பு அரசியல் லாப நோக்கின்றி அணைக்கப்பட வேண்டும்.

அண்ணவரு

நீண்ட நாளாகி விட்டது ஒரு பதிவு போட்டு, தேர்தல் சமயம் ஏதேனும் ஏடாகூடமாப் போட்டு வம்பை விலைக்கு வாங்கிவிடக்கூடாது. இருந்தாலும் தேர்தல் சம்பந்தப் படாத ஆனாலும் "வம்புக்கிழுக்கின்ற" ஒரு பதிவைப் பதிய முனைகின்றேன். நேற்றைய "அண்ணவரு" ரசிகர்களின் "உணர்ச்சி வசப்பட்ட" நிகழ்ச்சிகளுக்குப்பின், ஒரு எண்ணம் மனதை குடைகிறது. தங்களுடைய அன்புக்குரியவர் போய்விட்டார் என்பது மட்டும் இல்லாமல் எம்.ஜி.ஆர் என்.டி.ஆர் போல ஒரு உயரிய மரியாதை கர்னாடகத்துக்கு அப்பால் பெறாமல் போய் விட்டாரே என்று கன்னட ரசிகர்களுக்கு தோன்றியிருக்குமோ.(ஆந்திர, தமிழ்நாடு வண்டிகள் குறி வைத்து தாக்கப்பட்டனவே)

எம்.ஜி.ஆர், என்.டி.ஆர் போல் ஏன் ராஜ்குமார் மொழிக்கு அப்பாற்பட்டு புகழ் அடையவில்லை. அவரின் "மொழி" காக்கும் போராட்டங்கள் காரணமாக இருக்குமோ.

திப்பு சுல்தான் டப்பிங் தொடருக்காக அவர் செய்த போராட்டம் தான் நினைவுக்கு வருகிறது.

பொதுவாகவே கன்னடர்கள் தமிழர்கள் போல் மொழி உணர்வு உள்ளவர்கள் என்பது பாராட்டத்தக்கது ஆனாலும் நம்மவர்களுக்குரிய "பெருந்தன்மை" அவர்களிடம் குறைவோ !!!

Monday, March 13, 2006

உலக சாதனை ஒரு நாள் ஆட்டம்

சில சமயங்களில், வாழ்வில் நாம் தளர்ந்து போய் இருக்கும்போதோ அல்லது ஒரு ஊக்கம் தேவை என்று எண்ணும்போதோ, நம்மை சுற்றி ஏற்படும் ஏதேனும் (நாம் சாராத) ஒரு நிகழ்வு நம்மை நிமிர்ந்து உட்கார வைத்து, தன்னம்பிக்கை மற்றும் முயற்சியின் வலிமையைப் பறைசாற்றும் விதமாக அமையும். அப்படித்தான் நேற்றைய ஆஸ்திரேலியா தென்னாப்பிரிக்கா இடையிலான "உலக சாதனை ஒரு நாள்" ஆட்டம். ஸ்டார் ஹிந்தி நியூஸ் சேனலின் உபயத்தால் (செட் டாப் பாக்ஸ் இல்லாமல்) கடைசி இரு ஓவர்களை நேரடியாகப் பார்க்க முடிந்தது. வார்த்தைகள் இல்லை. ஏற்பட்ட "திரில்லின்" அளவுக்கு. டோனி கிரெய்க் கின் கமென்ட்ரி வேறு... அட்டகாசமான ஆட்டம். மென் ஆப் த மேட்ச் பாண்டிங், கிப்ஸ் என்றால் மேன் ஆப் தெ மொமென்ட் "மகாய நிதினி"... ப்ரெட் லீ யின் பந்தை தட்டி ஒரு ரன் எடுத்து பவுச்சருக்கு வெற்றி ரன்னை அடிக்கும் வாய்ப்பை தந்தவர். நல்ல வேளை வால்ஷ், டொனால்ட் போல அவசரப்படாமல் ஒரு பால் ஆடினாலும் பொறுப்பாக ஆடினார்.

ஒரு வேளை நாம் உலககோப்பை யில் இது போல் "பாசிடிவ்" ஆக ஆடியிருந்தால் இதே மைதானத்தில் வெற்றி பெற்று இருபோமோ. ஜோகன்னஸ்பர்க் இந்தியர்களுக்கு கொடுக்காத வாய்ப்பை சொந்தக் காரர்களுக்கு கொடுத்து விட்டது.

போராட்டமே வெற்றியின் அடிநாதம், முயற்சி, திறமை மற்றும் தன்னம்பிக்கை இம்மூன்றும் இருந்தால் நிச்சயம் எதையும் சாதிக்க முடியும் என்பதை இந்த ஆட்டம் உணர்த்துகிறது,

Thursday, March 02, 2006

இனியவை - நான்கு, சங்கிலிப்பதிவு

நமக்கு சமீபத்தில் அறிமுகமானவர்கள், நமக்கு ஏற்கனவே மிகவும் பரிச்சயமான சூழலில் இருந்து வருபவர்கள் என்று தெரிய வரும்போது மிகவும் சந்தோசமாக இருக்கும். முத்து(தமிழினி)யின் அறிமுகமும் அவ்வாறே.

காலையில் முத்து(தமிழினி) யின் மெயில் பார்த்தவுடன் நிச்சயம் இன்று என்னுடைய "இனியவை நான்கு" பதிய வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து பதிகின்றேன்.

என்னுடைய "இனியவை நான்கு" பலவேறு காலக் கட்ட்ங்களில்...

மறக்க முடியாத ரயில் பயணங்கள்,

1. சிறு வயதில், விடுமுறைக் காலங்களில் திருச்சியில் இருந்து, திருவாரூர் அருகில் உள்ள எனது தந்தையாரின் சொந்த ஊரான கொரடாச்சேரிக்கு செல்லும் திருச்சி - நாகூர் மீட்டர் கேஜ் பாசஞ்ஜர் ரயில் பயணம். எல்லா ஊர்களிலும் நின்று செல்லும் இந்த ரயில் பயணங்களே பிற் காலங்களில் எனக்கு ரயிலின் மீது ஏற்பட்ட சொல்ல முடியாத அபிமானத்தின் அடிப்படை,

2. திருச்சி - திருப்பரங்குன்றம் . ஒவ்வொரு முறை காலேஜ் லீவில் வீட்டிற்கு வந்து செல்லும் போதும் இந்த ரயிலில் தான் ரிடர்ன். இந்த ரயில் தஞ்சாவூரில் இருந்து திருநெல்வேலி வரைச் செல்லும். இதன் இணைப்பு ரயில் ஈரோடிலிருந்து வந்து திண்டுக்கலில் இணையும். இதற்காக திண்டுக்கல் ஷ்டேசனில் ஒரு மணி நேரம் வரை நிறுத்தி விடுவார்கள். செமஸ்டர் ரிஸல்ட்டின் பயம் மனதைக் கவ்வும் பயணங்கள்.

3. சென்னை - மதுரை - திருச்சி பல்லவன், பாண்டியன், வைகை, ராக்போர்ட் பயணங்கள். வேலைக்கு சேர்ந்த பிறகு, கல்லூரிக்கோ, வீட்டிற்கோ செல்லும் பயணங்கள். எக்மோரில் ஏதேனும் ஒரு கல்லூரி தோழன்/தோழி பார்க்கையில் பீறிடும் உற்சாகம்..பெயர் தெரியாமல் வழியும் சுவாரசியம். இன்னும் தொடர்கிறது.

4. டெல்லி - சென்னை தமிழ்நாடு எக்ஸ்பிரஸ் பயணம். டெல்லியில் ஒரு ஐரோப்பிய - இந்திய மாநாட்டில் ஊணமுற்றோர்களுக்கான உயர்கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பிற்கான அவசியத்தை உணர்த்தி பேசிவிட்டு, திரும்பி வருகையில் ஏசி இரண்டடுக்கில் பயணம் செய்தது. எங்களுடன் பயணம் செய்த ரஷ்ய குடும்பத்துடன் உரையாடியது. அப்போதுதான் புரிந்தது அவர்களின் ஆங்கிலத்தை விட எனது பரவாயில்லை என்று.


மறக்க முடியாத கிரிக்கெட் மேட்ச்சுகள்
1. 1991 ஆம் வருடம் அக்டோபர் 25 இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையிலான ஷார்ஜா பைனல் மேட்ச். அக்யூப் ஜாவித் ஹாட்ரிக் எடுத்த மேட்ச்.

http://ind.cricinfo.com/db/ARCHIVE/1991-92/OD_TOURNEYS/WLSTPY/PAK_IND_WLSTPY_ODI-FINAL_25OCT1991.html

2. 1996 வோர்ல்ட் கப் கால் இறுதி ஆட்டத்தில் பெங்களூரில் ஜடேஜா அடித்த அடி இன்னொரு தீபாவளி
http://www.cricinfo.com/db/ARCHIVE/WORLD_CUPS/WC96/WC96-MATCHES/IND_PAK_WC96_ODI-QF2_09MAR1996.html

3.1996 வோர்ல்ட் கப் செமி பைனல்ஸில் வினோத் காம்ப்ளி அழுதபோது , ஏதோ வீட்டில் துக்கம் நடந்தது போல் கண்னீர் விட்டது...

http://www.cricinfo.com/db/ARCHIVE/WORLD_CUPS/WC96/WC96-MATCHES/SL_IND_WC96_ODI-SEMI1_13MAR1996.html
4.1999 வோர்ல்ட்கப் டாண் டாண் டவுன்டனில் 373 ரன் அடிச்சு இலங்கையை அழ விட்ட போது 1996 கு ஒரு பழி வாஙகள் என்ற ஒரு திருப்தி....

http://ind.cricinfo.com/db/ARCHIVE/WORLD_CUPS/WC99/SCORECARDS/GROUP-A/IND_SL_WC99_ODI21_26MAY1999.html

நானாக இருக்க விரும்பும் சினிமாக் கதாபாத்திரங்கள்,
1.மௌனராகம் - மோகன்.
2. அன்பே சிவம் - கமலஹாசன்
3. பூவே உனக்காக - விஜய்.
4. கோபுரவாசலிலே - கார்த்திக்.

இந்தப் பாத்திரங்களில் ஏனோ எனக்குப் பிடித்தது இவர்களின் "தியாக, மன்னிக்கும் உணர்வு". இந்தப் படங்களை எத்தனை முறைப் பார்த்தாலும் அந்த கதாபாத்திரமாகவே மாறிவிடுவதுண்டு.

சில தோல்விகள், சறுக்கல்கள் வெகுகாலம் சென்ற பிறகு திரும்பிப் பார்க்கையில், இனிமையாக இருக்கும்.

அவ்விதத்தில்,

1. பத்தாம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வில் மாநில ரேங்க் வாங்குவேன், என்ற எதிர்பார்ப்பில் இருந்த போது பள்ளியில் நான்காமிடமே வந்தது.

2. அண்ணா யுனிவர்சிடியில் இடம் இருந்தும் அப்பாவின் விருப்பத்தால் மதுரையில் சேர்ந்தது. இன்றும் அண்ணா யுனிவர்சிடியை கடக்கும் போது மனம் ஏனோ கணக்கும், மணமாகிவிட்ட காதலியைப் பார்ப்பது போல்.

3. வாழ்க்க்கையில் பள்ளி இறுதி வரை எந்த ஒரு பாடத்திலும் தோல்வியேயுறாதவன் முன்றாவது செமஸ்டரில் "கப்" வைத்தது.

4. என்னை மிகவும் விரும்பிய பெண், எந்த முன்னறிவிப்பும் இன்றி என்னுடனான தொடர்பைத் துண்டித்துக் கொண்டது.


தற்போதைக்கு சென்னையில் பிடித்த இடங்கள்,
1. எனது பிரென்ச் வகுப்பறை, வகுப்பு தொடங்கும் ஒரு மணி நேரம் முன்னதாகவே சென்று உட்காருவது பழக்கமாகிவிட்டது.[நிச்சயம் "கடலை" போடுவதற்காக இல்லை}.

2. வடபழனி, நம்ம வீடு வசந்த பவன் ஹோட்டல்.

3. ஈஞ்சம்பாக்கம் "பாபா" கோவில்.

4. மாயாஜால் தியேட்டர்

வாழ்க்கையின் நான்கு லட்சியங்கள்:

1. திருமணமென்றால் காதல் திருமணம். [இப்போதைக்கு யாரையும் காதலிக்கவில்லை]

2. ஒரு திரைப்படமாவது டைரக்ட் செய்ய வேண்டும்.

3. அரசியலில் குறைந்த பட்சம் ஒரு எம்.எல்.ஏ ஆகவது ஆக வேண்டும்.

4. உடற் ஊணமுற்ற வர்களுக்காக ஒரு பொறியியற் கல்லூரித் தொடங்க வேண்டும்.

சமீபத்தில் விரும்பிப் படித்த புத்தகங்கள்

1. The Da vinci Code.

2. God's Debris

3. Veronica Decides to Die

4. The Alchemist

எனது வாழ்க்கையின் திருப்பங்களுக்கு காரணமான, எனது மதிப்பிற்குரிய பெரிய மனிதர்கள்.
1. திரு. தாமஸ் அடிகளார். நான் ஆர்.சி. மேனிலைப் பள்ளியில் படித்த போது தாளாளராக இருந்தவர்.
2. திரு. முத்துகிருஷ்னன் . லால்குடி அரசு மேனிலைப் பள்ளியில் நான் முதற் மாணவனாக +2 வில் வர கார்ணமானவர். அப்பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியர், எனது கணக்கு வாத்தியார்.

3. திரு. ராம்கோபால் , எனது கல்லூரி முன்னாள் மாணவர் சங்கத்தின் மூத்த உறுப்பினர், எனது நல்ல குண்ங்களை மெருகேற்றியவர். மதுரையில் ஒரு "இன்டஸ்ட்ரியலிஸ்ட்"

4. திரு.சுரேஷ் காமத். எனது கம்பெனி சேர்மன்.

இப்போதைக்கு என் இனியவை நான்கு நிறைவுறுகிறது. இந்தப் பதிவின் மூலம் பல காலங்கள் பின்னோக்கி சென்று விட்ட ஒரு தோற்றம். மனது லேசாகி உள்ளது. நன்றி.

Tuesday, January 31, 2006

தலைவன்

தலைவா!!!!

நீ பலத்தில் யானை!
சாதுர்யத்தில் நரி!
வீரத்தில் சிங்கம்!
பொறுமையில் பசு!
வேகத்தில் சிறுத்தை!
உழைப்பில் எறும்பு!

ஆம் இவையெல்லாம் உண்மை....

ஆனால் என்று நீ மனிதனாகப் போகிறாய்?

நேசித்தேன்..நேசிக்கின்றேன்..நேசிப்பேன் - தொடர்கதை

அவன் அன்று தான் அந்த பிளாட்டிற்கு குடி வந்து இருந்தான். பெங்களூரில் இரண்டு வருட வாசம் செய்து விட்டு சென்னைக்கு மாற்றல் பெற்று வந்து ஒரு வாரம் ஆகிறது. அவன் பெயர் கார்த்திக். படிததது மின்னியலில் பொறியியல் பட்டம். வேலைப் பார்ப்பது பிரபல முன்றெழுத்து சாப்ட்வேர் கம்பெனியில்.தனது அலுவலகத்துக்கு அருகாமையில் இருந்தமையால் இந்த அபர்ட்மென்ட்ஸை தெரிவு செய்தான். இரண்டு படுக்கையறை வசதி உடைய பிளாட்.

முதற்தள பிளாக்கில் மொத்தம் நான்கு வீடுகள் சதுரமாக.அவனுக்கு அவன் அம்மா சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.. புது வீட்டிற்க்கு போகும்போது பால் காய்ச்சி குடிக்க வேண்டும் என்று.வீட்டைப் பூட்டி விட்டு பொடிநடையாக அருகில் எதிரே இருந்த கடைக்கு பால் வாங்க போனான்.ஞாயிற்று கிழமை எல்லோருடய வீட்டிலும் டிவி சத்தமாக ஒடிக்கொண்டி இருந்தது.

அவனக்கு தனது சிறு வயதில் மகாபாரதம் , சந்திரகாந்தா ஹிந்தியில் பார்த்த நினைவு வந்து சென்றது.when you have enough of some thing automatically you get bored with that. It happened to Television also...இப்போதெல்லாம் அவனுக்கு பிடித்த சேனல் SS music thaan, தென்னிந்திய மொழிப்பாடல் களுக்கான சேனல்.மணி காலை ஒன்பது ஆகி இருந்தது. லிப்டை தவிர்த்து படி ஏறி வீட்டு கதவை திறக்கையில் தன்னை யாரோ உற்று பார்ப்பது போல் தோன்றியது, திரும்பி பார்த்தான்

--------------------

தன்னை உற்றுப்பார்த்துக் கொண்டிருந்த பெண்ணை சடார் என்று கார்த்திக் திரும்பி பார்த்த்வுடன் அவள் சுதாரித்துக் கொண்டு, ஹாய் ஐ யம் துர்கா.... சினேகமான சிரிப்புடன் தன்னை அறிமுகப் படுத்திக் கொண்ட எதிர் பிளாட் பெண்ணிடம், ஹாய் என்றான்.

ஐ யம் அன் இஞ்ஜினியரிங் ஸ்டூடண்ட்... ப்ர்ஸ்ட் இயர் கம்யூனிக்கேஸன்ஸ் என்றாள் துர்கா....அவனுக்கு மனதுக்குள் ஆச்சர்யம் வந்த முதல் நாளே ஒரு க்யூடான பெண்ணின் அறிமுகம்....

துர்கா!!!!! உள்ளிருந்து ஒரு குரல்....அம்மா இதோ வரேன்.. ஐ டாக் டு யூ லேடர்... என்று சொல்லி விட்டு உள்ளே ஒடினாள் துர்கா.

கதவை திறந்து உள்ளே சென்று ஸ்டவ்வை ஆன் செய்து பாலைக் காய்ச்சி முருகன் படத்தின் முன் வைத்தான்.தன் லேப் டாப்பை ஆன் செய்து "ஸ்வப்னகூடு" என்ற மலையாள படத்திலிருந்து கருப்பின் அழகு பாட்டு வைத்து விட்டு தன் ரிலையன்ஸ் மொபைல் மூலமாக நெட் கனெக்ட் ப்ண்ணான் கார்த்திக்.அவன் பச்சை தமிழனாயிருந்தாலும் அவனுக்கு பிற மொழி படங்கள், பாடல்கள் ஆகியவற்றை விரும்பிக் கேட்பான். இந்த ஸ்வப்ன்கூடு படம் அவன் திருவனந்தபுரம் மீட்டிங் போய் இருந்தப்ப மலையாள நண்பர்களுடன் மிகவும் ரசித்துப் பார்த்த படம்.

கார்த்திக்கைப் பொருத்த மட்டில் தன்னை சீட்டுக்கட்டில் வரும் ஜோக்கர் போல் கருதிக் கொள்வான். எந்த கார்டுடன் வேண்டுமானலும் சேர்த்து வைக்கலாம்.... தேவைப்படாத சமயங்களில் தனித்தும் இருந்து கொள்ளலாம்தனது காலேஜ் புரபசர் அனுப்பித்து இருந்த ஜுனியர் மாணவனின் பயோ-டேடா வை தன் கம்பெனி மனித வள மேலாளருக்கு பரிந்துரை செய்து விட்டு நெட்டை துண்டிததான்.

மணி காலை பத்து ஆகி இருந்தது மோகன் வீட்டுக்கு போகலாம் என்று நினைத்து, கிளம்பினான். மோகன் அவன் காலேஜ் சீனியர் . ஒரு பிரபல ஐந்தெழுத்து சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் உயர் பதவியில் உள்ளார்,அவரைப் பார்த்து விட்டு அப்படியே ஒரு டீவி வாங்கி வர வேண்டும் என்று மனதில் எண்ணிகொண்டான்.வீட்டைப் பூட்டி விட்டு பார்கிங ஏர்யாவுக்கு வந்து தன் மாருதி ஆல்டொவை ஸ்டார்ட் செய்து ரிவர்ஸ் எடுக்கும் போது டமார்னு பின்னாடி காரை இடித்த சப்தம் .. அட டா என்று சகுனத்தை நொந்து கொண்டு கீழே இறங்கி இடித்த இடத்தை நோக்கிப் போனான்.

அங்கே... ஒரு இளம்பெண் ஸ்கூட்டியில் வந்து கார் ஹெட் லைட்டில் மோதி உடைத்து இருந்தாள். அவள் அருகில் ஒரு நடுத்தர வயதான பெண்மனி...

----------------

சாரி,,, பிரேக் சட்டுன்னு பிடிக்கவில்லை என்றாள் இளம்பெண்... அவள் அருகில் இருந்த நடுத்தர வயது பெண்மணியிடம் "தவறுக்கு வருந்துகிறோம்" என்ற விதத்தில் மெல்லிய புன்னகை... இருவரும் பொட்டு வைத்திருக்கவில்லை.... அனேகமாக கிருஸ்த்தவர்களாக இருக்க வேண்டும். சன்டே சர்ச்சுக்கு போய் விட்டு வருகிறார்கள் என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டே இட்ஸ் ஓகே... என்று சொல்லி உடைந்த கண்ணாடி துண்டுகளை பொறுக்கி ஓரமாக போட்டு விட்டு காரை ரிவர்ஸ் எடுத்து திருப்பினான்.

கார்த்திக் பிறப்பால் ஹிந்து வாக யிருப்பினும் கத்தோலிக்க பள்ளியில் படித்தமையால் அவனுக்கு கிருஸ்தவத்தின் மீது மரியாதை உண்டுகார்த்திக் பைபிளை மத நூலாகப் பார்க்காமல் ஒரு தத்துவ நூலாக கருதி படித்துள்ளான்.

காரை வேகமெடுத்து அசோக் பில்லர்,கிண்டி அண்ணா யுனிவர்சிடி வழியாக மத்திய கைலாஷ் சிக்னலில் நிற்கும்போது அவன் ரிலையன்ஸ் மொபைல் கூவியது.... பச்சை விழுந்ததும் முன்ன இருந்த ஆட்டோவை முந்திகொண்டே ஹேண்ட்ஸ் பிரீ போட்டு பேசினான். அழைத்தது மோகன்... அவன் கல்லூரி சீனியர்

சொல்லுங்க அண்ணா ...ஐ யம் ஆன் த வே டு யூவர் ஹோம்....அடையார் ல இருக்கேன்.... இன்னும் ஐந்து நிமிசத்தில் ஐ வில் பி தெர்..... என்று அழைப்பை துண்டித்தான்.....

சொன்னபடியே ஐந்து நிமிடத்தில் பெசன்ட் நகர் கலாஷேத்ரா காலனியில் உள்ள் மோகன் வீட்டை அடைந்தான்...காரைப் ரோட்டோரத்தில் பார்க் செய்து நிறுத்தினான். அரசாங்கா குடியிருப்பை போல் தோற்ற்மளித்த நீண்ட வரிசை வீடுகளில் M3 மோகன் வீடு.M3 அழைப்பு மணியை அழுத்தினான்....

டேய்....வாடா... வாடா என்று சொல்லியபடி மோகன் கதவை திறந்தான்

ஹேய் எப்படி இருக்க.... வெல்கம் டு கூவம்பட்டி .... புது வீடு ... புது காரு ...கலக்குறே கார்த்திக் என்று கிண்டலடித்தபடியே காபி கொண்டு வந்து வைத்தார்கள் பூர்ணிமா...

பூர்ணிமா மோகனின் மனைவி... காதல் திருமணம்.... கல்லூரியில் வகுப்புதோழி.... இப்பொது வாழ்க்கை துணைவி.... மோகனும் பூர்ணிமாவும் "மேட் பார் ஈச் அதர்" கார்த்திக் சொல்லுவதுண்டு

கார்த்திக்கிற்கு கல்லூரிக் காலங்களில், மனப்பிரச்சினை, பணபிரச்சினை எதுவாகினும் ஒரே புகலிடம் மோகன் - பூர்ணிமா தான். பூர்விக மதராஸ் வாசியான பூர்ணிம்மாவுக்கு "கூவம்பட்டி பூரணி" என்று பட்டப்பெயர் வைத்து கலாட்டா செய்து அவர்களுக்கு கார்த்திக் அறிமுகம் ஆனான்.

கார்த்திக், லேட்டஸ்ட்டா என்னடா புக் படிச்ச ? - மோகன்.

"Veronica Decides to Die" by Paul CoelHo படிச்சேன் அண்ணா....என்ன ஆச்சு சாவைப் பத்தி எல்லாம் படிக்கிற - பூர்ணிமா

இல்ல அண்ணி இது தத்துவம் மாதிரி- கார்த்திக்

மோகன் அண்ணன் ஆனதால் பூர்ணிமா அண்ணி ஆனாள்.

அடேய் சாவு என்ற டாபிக்கே ஒரு தத்துவக்கடல்.. ஒன்னு சொல்லட்டுமா!!! மனித இறப்பை போல ஒரு விடுதலை, சுதந்திரம் எதுவும் கிடையாது - பூர்ணிமா


அண்ணி பசிக்குது ..காலையில பால் மட்டும் குடிச்சது... என்ன சாப்பாடு....உனக்கே தெரியும்...இங்க அசைவம் கிடையாது... சாம்பார் கத்தரிக்காய் வறுவல் அப்புறம் வத்தல் அவ்ளோதான்... - மோகன்...

அண்ணா உங்க சமையலா !! தெளிவா நீங்க பதில் சொல்றிங்க!!!!ஹி ஹி ஹி என்று வழிந்தான் மோகன்.

பூர்ணிமா பிராமணப் பெண்...மோகனோ ஒடுறது பறப்பது தாவுறது குதிப்பது என்று எல்லாத்தையும் ஒரு வெட்டு வெட்டுபவன்... ஆனால் திருமணத்துக்குப் பின் அசைவத்தை முற்றிலும் குறைத்து விட்டான்.

யாரேனும் கேட்டால்மோகனின் விளக்கம்...அவள் எனக்காக உறவுகளையே விட்டு வந்தவள்... அவளுக்காக நான் உணவுப்பழக்கத்தை தானே விட்டேன்.
-----------
அருமையான மதிய சாப்பாட்டிற்கு பிறகு, மூவரும் கிளம்பி பெசன்ட் நகர் பீச் வந்து சேர்ந்தனர். பூர்ணிமா, மோகன் இருவரும் பீச் வந்தால் எதுவும் பேசிக்கொள்ள மாட்டார்கள். கடல் ஒரு பிரம்மாண்டம், பேரானந்தத்தின் உருவகம்.

அண்ணா!!.... ஏதாவது பேசுங்கள், உஙகளிருவரின் மௌனம் எனக்கு போர் அடிக்கிறது.ஒகே... எப்போ உன் கல்யாணம், கார்த்தி....அண்ணா, நிறைய விசயம் பண்ணனும், சமுதாயத்துக்காக .... ஐ பீல் கல்யாணம் ஒரு அனாவசிய கமிட்மென்ட். என்னுடய சில எண்ணங்களுக்கு, நோக்கங்களுக்கு , கல்யாணம் ஒரு த்டைக்கல்லாக அமைந்துவிடுமோ என்ற பயம் எனக்கு உண்டு.

டேய் டேய் .... ரொம்ப பேசுறட.... For Every Successful man there is a woman behind Him... ஞாபகம் வச்சுகோ ஆமாம்... நீ காலேஜ் ல கடலை போட்டு சுத்திக் கிட்டு இருந்தியே உன் ஜூனியர் சுஜி அவள் என்ன ஆனாள்? Are you Still in touch with her? என்று பூர்ணிமா கார்த்திக்கை கிண்ட ஆரம்பித்தாள்

அண்ணி, அவள் பெங்களூரில் தான் இருக்காள்..... ஒரு தடவை பிருந்தாவன் ல பார்த்தேன்.

என்னடா மூனாவது மனுஷன் மாதிரி பேசுற!!!! உன்னோட பாதி கிளாஸ் அட்டன்டன்ஸ் அவகூடதானே என்ன பிராப்ளம் ஆச்சு....இது மோகன்.

என்னோட பாசத்தை அவள் புரிஞ்சுககல.... She Felt I am toooooo Posessive...

Were you Friends only? எதுனாச்சும் Propose பண்ணிட்டியா என்றாள் பூர்ணிமா.

இல்லை அண்ணி.... அவள் மேல் எனக்கு காதல் எல்லாம் கிடையாது. நல்ல தோழமைதான். தோழமை மட்டும் தான். ஆனால் எனக்கு அவள் மற்றவர்களிடம் பேசினால் எனக்குப் பிடிக்காது. எனக்கு பிடிக்காத இந்த விஷயம் அவளுக்குப் பிடிக்கும். அதனால் நான் அவளை விட்டு பிரிந்துவிட்டேன்.

Being Posessive is the Lowest form of showing affection என்றாள் பூர்ணிYes. I know, that's why Now I am neither attached with any one nor being possesive.

கார்த்தி ஒன்று மட்டும் புரிந்து கொள் எந்த் ஒரு உறவிலும் நமக்கென்று ஒரு வரையறை உள்ளது. அந்த வரையறைக்குட்பட்டே நடக்க வேண்டும், அதீதப் பிரியம் ஆளுமைத்தன்மையாக மாறினாலே பிரச்சினைதான் .... விட்டுக்கொடுத்த்லே வாழ்க்கை என்று அழகாக ஒரு தத்துவத்தைக் கூறி முடித்தான் மோகன்.

ஓகே அண்ணா!!!!!!! எனக்கு டைம் ஆயிடுச்சு.... நான் போற வழியிலே ஒரு டீவி ஒண்ணு வாங்கிட்டு கிளம்புறேன்.

சரிடா!!! அடிக்கடி வீட்டுக்கு வா!. என்றனர் இருவரும்.

அண்ணா வீட்டுல விடனுமா?வேணாம்... நாங்க லேட்டாத்தான் கிளம்புவோம். நீ புறப்படு.
------------
கார்த்திக், ஒரு பிரபல நிறுவனத்தின் 21 இன்ச் கலர் டீவி ஒன்றை தி.நகரில் வாங்கிக் கொண்டு, மித வேகத்தில் காரை ஒட்டி வந்து கொண்டிருந்தான். சுஜி நினைவில் வந்து வந்துப் போனாள்.லக்ஷ்மன் சுருதி சிக்னலில் வந்து நின்ற போது , தன் முன்னே நின்ற பைக்கின் பின்னே காலையில் தனக்கு ஹாய் சொன்ன எதிர் வீட்டுப் பெண் துர்கா... அவள் அந்த பைக்கில் உட்கார்ந்திருந்த விதம் நிச்சயம் அந்தப் பைக்காரன் அவளின் காதலனாகத் தான் இருக்கும் என்று மனதுக்குள் உறுது செய்துக்கொண்டான்.

சிக்னல் விழுந்ததும் கார்த்தி வேண்டுமென்றே ஹாரனை வேகமாக அழுத்தினான். துர்கா எரிச்சலுடன் காரை திரும்பிப் பார்த்தாள்.

துர்கா, கார்த்திக்கை காரில் பார்த்ததும் எரிச்சல் முகம் மாற்றி புன்முறுவலுடன் ஹாய் என்று கையசைத்தாள். மெதுவாக பைக்கை பின் தொடர்ந்தான். அந்தப் பைக் ஆள், துர்கா வை 100 மீட்டர் முன்னமே இறக்கி விட்டு எதிர் சாலையில் சென்று விட்டான். ஹெல்மெட் அணிந்து இருந்ததால் முகம் தெரியவில்லை.


காரைப் பார்க் செய்து விட்டுப் படியேறும்போது, துர்கா படிக்கட்டில் நின்று கொண்டிருந்தாள். கார்த்திக் அதைக் கண்டும் காணாததைப் போல் அவளை தாண்டும்போது அவள் கூப்பிட்டாள்.

எக்ஸ்க்யூஸ் மீ. நீங்க காத்தால உங்க பேரைச் சொல்லவே இல்லை.ஓகே ஐ யம் கார்த்திக். சாப்ட்வேர் இஞ்சினியர்.நைஸ் டு மீட் யூ..... யு லுக் ஸ்மார்ட் என்றாள் துர்கா.

ஹேய் தாங்ஸ்.... கார்த்திக்கிற்கு துர்கா பேசிய விதம் சுஜியை நினைவுப் படுத்தியது. சுஜி மட்டும் தான் தன்னுடைய முதற் அறிமுகத்திலேயே அவனுடைய தோற்றத்தைப் பற்றி பாராட்டியவள்.

பரஸ்பரம் நலம் பேசிகொண்டே மெதுவாகப் படியேறினார்கள்.துர்கா தனது அம்மாவிடம் கார்த்திக் கை எதிர் வீட்டுக்கு புதிதாய் குடி வந்து இருக்கும் நபர் என்று அறிமுகம் செய்தாள். அவர்களின் பேச்சினூடே அவர்கள் பிராமணர்கள் என்பதைப் புரிந்துக் கொண்டான்.

சடார்னு தன் TV ஞாபகம் வந்தவனாய், துர்கா!!!! எனக்கு ஒரு ஹெல்ப் பண்ண முடியுமா? என்னோட TV கார்ல இருக்கு... கொஞ்சம் தூக்கிட்டு வர ஹெல்ப் பண்ணனும்.ஸ்யூர்.... அம்மா விடம் தன் உடைமைகளைக் கொடுத்து விட்டு கீழே இறங்கி அவனுடன் நடந்தாள்.

உண்மையில் அவனுக்கு ஆச்சார்யமாக இருந்தது.... இன்ஸ்டன்ட் காபி போல் இன்ஸ்டன்ட் அறிமுகம்... இன்ஸ்டன்ட் உதவி.....மனிதனுக்கே உரிய "க்யுரியாசிட்டி" உடன் துர்காவைப் பார்த்து துர்கா யார் அந்தப் பையன்? என்று கேட்டான்.துர்கா சிரித்துக் கொண்டே உண்மையை சொல்லட்டா!!!! பொய் சொல்லட்டா!!!!!!

சிறிது நேரம் இடைவெளி விட்டு அந்தப் பையனாத்தான் நான் நேசிக்கிறேன்.... ஐ மீன் ஐ யம் இன் லவ் வித் ஹிம்.
---------

கார்த்திக் அவளை ஆச்சர்யத்தோடுப் பார்ப்பதை கவனித்த துர்கா, என்ன அப்படி பார்க்கிறிங்க!!! ஏன் லவ் பண்ணால் தப்பா!!!

அப்படி எல்லாம் இல்லை...அது தனி மனித சுதந்திரம்.. என்றான் கார்த்திக்.ஓகே... டீவி ஐ தூக்குங்க... மெதுவாக, இருவரும் டீவியை தூக்கிக் கொண்டு வந்து வீட்டு ஹாலில் வைத்தார்கள்.

தாங்க்யூ துர்கா.


சரி கார்த்திக் நாளை எனக்கு இன்டர்னல் எக்ஸாம்... போய் படிக்கனும் உங்க மொபைல் நம்பர் கொடுங்க.... அப்புறமா கால் பண்ணி என் கதை சொல்றேன்.கார்த்திக் தன் மொபைல் நம்பருடன் கூடிய விஸிட்டிங் கார்டைக் கொடுத்தான்.ஸி யூ லேட்டர்... என்று தன் வீட்டிற்குள் மறைந்தாள்.

அடுத்த இரு நாட்களில் கேபிள் கனெக்ஷன், பால், பேப்பர் எல்லாம் கார்த்திக் ஏற்பாடு செய்துக் கொண்டான்.ஆபிஸில் வழக்கம் போல் அதிகம் வேலையாதலால் சீக்கிரம் எழுந்து போய் லேட்டாக திரும்புவதால் துர்கா வை பார்க்கவே முடியவில்லை.ஒரு நாள் இரவு 9 மணி வாக்கில் மொபைல் சிணுங்கியது...

ஹலொ சொன்னவுடன்... நான் துர்கா என்றாள் மறுமுனையில்....என்ன சாரைப் பார்க்கவே முடியல!! பிஸியோ...

இல்ல துர்கா...வேலை ஜாஸ்தி...அப்புறம் உங்க இன்டர்னல்ஸ் எப்படி போச்சு....

ம்ம்ம்ம் நல்லாப் போச்சு.... சாப்டிங்களா!!

எங்க இருக்கிங்க...வீட்டுக்குத்தான் வந்துட்டு இருக்கேன். சரி...நல்லா சாப்பிட்டு தூங்குங்க!!! டாடா குட் நைட் என்று இணைப்பைத் துண்டித்தாள் துர்கா.கார்த்திக் தன் அபார்ட்மென்ட்ஸ் வந்தடைந்தான்.

காரை வழக்கமான் இடத்தில் பார்க் செய்து விட்டு, ஹெட் லைட் வெளிச்சம் முகத்தில் அடிக்க திரும்பிபார்த்தான்.அன்று தன் காரை இடித்த ஸ்கூட்டிப் பெண் இடிப்பதுப் போல் வந்து வண்டியை நிறுத்தி விட்டு வேகமாக படியேறி சென்றுவிட்டாள்.தூக்க கலக்கமாக இருந்ததால் உடனே வந்து படுக்கையில் படுத்தான்.

அதிகாலையில் ஏனோ தூக்கம் திடிரென ஒரு பேய் கனவினால் கலைந்து எழுந்தான்.மணி பார்த்த போது நான்கரை. எழுந்து முகம் கழுவி விட்டு வந்து ஆதித்யா தெலுங்கு பாட்டு சேனலை போட்டான். கடலோரக் கவிதைகள் படத்தின் ஆத்தாடி பாடல் தெலுங்கு வடிவத்தில் ஓடிகொண்டிருந்தது. சிரஞ்சீவி சுஹாசினி நடித்திருந்தனர்.பல சேனல் களை மாத்தி மாத்தி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். எஸ் எஸ் ம்யுசிக் கில் காக்க காக்க படத்திலிருந்து உயிரின் உயிரே ஓடிய போது காலை என்று பாராமல் அதிக சவுண்ட் வைத்து கேட்டுக் கொண்டிருந்த போது காலிங் பெல் அடிக்கும் சத்தம் கேட்டு கதவை திறந்தான்,எதிரே அந்த ஸ்கூட்டிப் பெண். அம்மா ஜெபம் பண்ணிகொண்டு இருக்கிறார்கள் ப்ளீஸ் சவுண்ட் குறைத்து வைத்து கேளுங்கள் என்றாள்.

ஓ அப்படியா...ஐ யம் சாரி... என்று ரிமோட்டை எடுத்து சவுண்டைக் குறைத்தான். அந்த ஸ்கூட்டிப் பெண் துர்காவின் வீட்டுக் கதவை ஒட்டினாற் போல் உள்ள அடுத்த வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள்.மறு நாள் துர்காவிடம் அவள் பேரைக் கேட்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு காலை பேப்பரை படிக்கலானான்.

Monday, January 30, 2006

மரம் வளர்ப்போம்

வீட்டிற்க்கொரு மரம் வளர்ப்போம்.
மரத்திற்க்கு ஒரு கடவுளை வைப்போம்.
கடவுளுக்கொரு கட்சி அமைப்போம்.
கட்சிக்காக மரம் சாய்ப்போம்.
சாய்த்தற்கு,

வீட்டிற்க்கொரு ஒரு மரம் வளர்ப்போம்.

Tuesday, January 24, 2006

கார்த்திக் - விஜி - வசந்த் சிறுகதை

மேட்ச் என்னடா ஆகும், பாம்பே டெஸ்ட் மேட்ச் மாதிரி கோல்கத்தா டெஸ்ட் மேட்ச்சும் ஊத்தி மூடிடுவானுங்களா...வர்றியா ஹஸ்டல் போய் மேட்ச் பார்க்கலாம் என்ற நண்பனிடம் வேணான்டா கிளாஸ் போகலாம். பர்ஸ்ட் ஹவர் இன்ஸ்ட்ருமென்டேஷன், எனக்கு அட்டென்டன்ஸ் இல்லை, கண்டிப்பா அட்டென்ட் பன்னனும், இல்லாட்டி பெருசு இன்டெர்னல்ஸ்ல கை வச்சுடும் என்றான் கார்த்திக்.

கிளாஸ்ல இருந்தப்ப மனசு முழுவதும் மேட்ச் லேயே இருந்தது கார்த்திக் கிற்கு. நேற்று முழுவதும் கட் அடிச்சுட்டு லக்ஷ்மன் உடைய சென்சுரி பார்த்தான். மனசுக்குள் ஒரு கற்பனை வந்து, கொண்டே இருந்தது இன்று நாள் முழுவதும் திராவிடும், லக்ஷ்மனும் ஆடிவிடுவார்கள், நாளை ஆஸ்திரேலியாவை சுருட்டி விடலாம் என்ற தொடர்ந்து எண்ணம் வந்து கொண்டே இருந்தது. கார்த்திகிற்கு பல சமயஙளில் இப்படித் தோன்றும் எண்ணஙகள் நடந்துவிடும்.

அவன் நினைத்தபடியே இந்தியா வென்றது. அந்த வெற்றி வரலாறு ஆனது.

கார்த்திகிற்கு சிறு வயது முதலே இந்த "சக்தி" உண்டு. அந்த கண நேரத்தில் அவனுக்கு சில சமயங்களில் பின்பு நடக்கக் கூடிய விசயங்கள் முன்பே மின்னல் போல வந்து மறைந்துவிடுவது உண்டு. எல்லா விசயஙளும் நடந்து விடுவதில்லை. தவறிய விசயஙகளை மீண்டும் ஒரு முறை எண்ண ஓட்டத்தோடு ஒப்பிட்டால் அவனுடைய சரியான புரிதல் இல்லாமைதான் காரணமாக இருக்கும்


இந்த விசயத்தை விஜி யிடம் கூறியபோது அவள் பயந்தது என்னமோ உண்மைதான். விஜி அவன் வகுப்புத் தோழி... வாழ்க்கைத் தோழி யாகப் போகிறவள். இருவருக்குமே கேம்பஸில் வேலைக் கிடைத்து விட்டதால், இரண்டு வருடம் வேலைப் பார்த்து விட்டு பிறகு திருமணம் செய்து கொள்ளலாம் என்ற முடிவில் இருப்பவர்கள்.

சென்னைக்கு வந்த பிறகு அலுவலக நெருக்கடி காரணாமாக எந்த ஒரு "எதிர்கால" நிகழ்வும் அவனுக்குத் தோன்றவில்லை. கல்லூரிக் காலங்களில் இருந்த ஒரு தெளிவான மன நிலை போய் விட்டதானால் இருக்குமோ என்று அவன் நினைப்பது உண்டு. உண்மையில் அவன் சந்தோஷப்பட்டான், கெட்ட விசயஙகள் எதுவும் தோன்ற வாய்ப்பில்லை என்று.

அடுத்த இரண்டு வருடத்தில் கார்த்திக் இரு முறை பின்லாந்து சென்று வந்த தால் விஜி - கார்த்திக் திருமணம் மேலும் ஒரு வருடத்திற்கு ஒத்திப் போட்டார்கள். விஜிக்கு இரு முறை ஆன் - சைட் வாய்ப்பு வந்தும் அம்மாவை விட்டு பிரிய மனமில்லாமல் போகவில்ல்லை.

மூன்றாம் முறை பின்லாந்து சென்று இருந்த போது அவன் பள்ளித் தோழன் வசந்தை கார்த்திக் சந்தித்து இருந்தான். உண்மையில் பள்ளிக் கால்ங்களில் வசந்திற்கும் கார்த்திக்கிற்கும் பிடித்துக் கொள்ளாது. கீரியும் பாம்பைப் போல இருப்பார்கள். கால ஓட்டத்தில் பல விசயங்கள் எப்படி மாறிவிடுகின்றன என்று இருவரும் பள்ளிக் காலங்களில் ஒருவருக்கொருவர் குழி பறித்ததை பேசிக் கொண்டார்கள்.

இந்த முறை கார்த்திக் வந்தவுடன் திருமணம் முடித்துவிட வேண்டும் இரு வீட்டாரும் முடிவு செய்து நாள் குறித்தனர். 7 வருடக் காதல் கனியப் போகும் நாளை இருவரும் ஆவலோடு எதிர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். திருமணத்திற்கு ஒரு வாரம் இருக்கும் நிலையில் மீண்டும் மீண்டும் ஒருக் காட்சி அவன் கண் முன் நிழல் ஆடியது. அது அவன் பள்ளித்தோழன் வசந்தும் விஜியும் திருமணக் கோலத்தில் இருப்பதை அவன் பார்ப்பது. மனது பகீரென்றது... கடவுளே..ஏன் இப்படி...

எவ்வளவோ மனதைக் கட்டுப் படுத்தியும் திரும்ப திரும்ப அந்தக் காட்சி வந்து அவனை திகில் ஊட்டியது. கோயில் போய் பார்த்தான், தியானம் செய்து அந்த நினைவை, எண்ணதை அகற்றப் பார்த்தான். அவனால் முடியவில்ல்லை. சரி.. ஒரு மனோதத்துவ நிபுணரை சந்தித்து ஆலோசனை கேட்கலாம் என்று சென்னையில் ஒரு பிரபலமான டாக்டரிடம் அப்பாயின்மென்ட் வாங்கி பார்க்கப் போனான்.

அந்த டாக்டர் அவனக்கு ஏற்கனவே தெரிந்த ESP, Intutions Concepts ஐ விளக்கிக் கூறினார்.

கடைசியாக அவர் கூறியது அவனக்குப் புரிந்தது. சில சமயங்களில் மனது ஒன்றுக்கொன்று முரணான விசயங்களை அபத்தமாக முடிச்சுப் போட்டுப் பார்க்கும். சம்பந்தமே இல்லாத விசயங்களை போட்டுக் குழப்பி குழம்பு வைக்கும். அனாவசியமான புத்தகங்கள் படிக்க வேண்டாம். தனிமை வேண்டாம். கூடுமானவரை குடும்பத்தினருடன் இருக்கவும் என்று அறிவுறுத்தி திருமணத்திற்கு வாழ்த்தும் சொல்லி அனுப்பினார்.

ஓரளவுக்கு தெளிவுப் பெற்றவனாய் பல்ஸரை உதைத்து பூந்தமல்லி ஹை ரோட்டில் விரட்டினான். ஐயோ!!!! ஏன் இந்த கன்டெய்னர் லாரி என்னைப் பார்த்து வருகின்றான் என்றபடியே இடது பக்கம் ஒடித்தவன்.... டயரில் சிக்கி.... பலியானான்.

---------------------------------------------------------------------------
ஆறு மாதங்கள் திக் பிரமைப் பிடித்தது போல் இருந்த விஜி, மாற்றத்திற்காக பெங்களூரில் வேறு வேலைக்கு சேர்ந்தாள். கார்த்திக் நினைவுகளுடனும், வார இறுதிகளில் கார்த்திக்கின் செயற்பாடான ஆதரவற்றோர் இல்லங்களுக்கு சென்று வருதலை வழக்கமாகக் கொண்டாள்.

ஒரு வருடத்தில் வசந்த் அந்த அலுவலகத்தில் வந்து சேர்ந்தான். விஜியின் செயற்பாடுகள் அவனைக் கவர அவளிடம் தன் விருப்பத்தை சொன்னான். மறுத்தாள்... காரணம் கூறினாள்...அதிர்ந்தான்.. தன் நண்பனின் காதலியின் மேல் மேலும் பிரியம் கொண்டான்.

கார்த்திக் அம்மா அப்பா, தன் அம்மா எல்லோரின் தொடர்ந்த நெருக்குதலில் மிகுந்த மனப் போராட்டத்துக்குப் பின் ஒத்துக் கொண்டாள்.
திருமணக் கோலத்தில் வசந்த் - விஜி... அந்த திருமண மண்டபத்தில் மையத்தில் "கார்த்திகின் ஆன்மா" பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. நெகிழ்ச்சியாக...

777

உங்கள் வயதை 777 ஆல் பெருக்கவும். அதனுடன் 13 ஆல் பெருக்கவும். விடை உஙகளை மும்மடங்கு சந்தோசப்படுத்தும்.

[Exception] விலக்கம்: 1 லிருந்து 99 வரை மட்டும்.

தகவல்: குறுஞ்செய்தி [SMS}

Saturday, January 21, 2006

நன்றி.

ந்ன்றி யை அன்றே எடுத்துரைப்பது தான் நன்று. திரு. "தமிழ்மணம்" காசி அவர்கள் தனது இடையராது பணியின் மத்தியிலும் எனது பதிவின் இடுகைகளை சமீபத்திய மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப மாற்றியைமத்துக் கொடுத்தார். நன்றி திரு. காசி அவர்களே.
ந்ண்பர் திரு முத்து[தமிழினி] அவர்களுக்கும் எனது நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்

Thursday, January 19, 2006

நம்மில் எத்தனை பேர் , காதல் அல்லது நட்பில் பிரிவு ஏற்படும்போது சம்பந்தப்பட்ட மற்றவரை மட்டும் குறை சொல்லி உள்ளோம். நிச்சயம் 99 விழுக்காடு நபர்கள், உறவின் பிரிவின் போது சம்பந்தப்பட்ட மற்றவரை எவ்வளவு தரம் தாழ்த்தி பேசி விடுகிறார்கள். உண்மையான நட்பு அல்லது காதலின் ஆழம் பிரிவுக்குப் பின்னரும் நாம் மற்றவரின் மேல் வைத்துள்ள மரியாதையில் தான் உள்ளது.பிரிவினால் மற்றவருக்கு அமைதியோ சந்தோசமோ கிடைக்குமென்றால், தாராளமாக அந்தப் பிரிவை ஏற்றுகொள்ளலாம். அப்படி ஏற்றுகொள்ளும்போது எந்த ஒரு உறவின் பிரிவும் காயமாக மாறாது, மாறாக பிரிந்தவரின் நினைவுகள் மண்வாசனை போல் என்றென்றும் ரம்மியத்தைக் கொடுக்கும்.

Wednesday, January 18, 2006

என்னால் சரியான முறையில் பதிவு ஏற்றக் கருவிகளைப் பதிய இயலவில்லை. யாரேனும் உதவவும்

Sunday, January 15, 2006

கருத்துப் பரிமாற்றத்திற்கு மட்டுமின்றி, சாதனையாளர்களை ஊக்குவிக்கும் விதமாக, தமிழ் மணம் மற்றும் சுரதா அன்பர்கள் நிச்சயம் சாதனையாளர்களை சிறப்பு செய்வார்கள் என்ற நம்பிக்கை யுடன், நம்பிக்கைக்கும் முயற்சிக்கும் எடுத்துக் காட்டாக விளங்கும் திரு.உதயகுமாரைப் பற்றி உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்வதில் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

Udayakumar's left hand is limp. His right hand is no better, except for the thumb and the index finger. Making the most of these two fingers, the 29-year old has drawn over 400 paintings. As an eleven-month-old baby, Udayakumar was diagnosed with Spinal Muscular Atrophy (SMA), a neuromuscular disease, which affects the nerve cells in the spinal cord and causes the muscles to weaken and waste away.By the time he turned seven, the disease had taken control of his body. His spine had curved. Using his legs was out of the question. He could, however, be made to sit with a pillow for support.


The only hope was his right hand and wrist, which moved a bit more freely.Udayakumar knew what to do with them. He learnt to paint - on his own. This was a period of immense joy for Udayakumar as he studied masters such as Picasso and Rembrandt and eventually evolved his own style - abstract painting using acrylics. But the boy had to surmount one more obstacle. As a result of a fire accident in his 16th year, the ring and middle fingers on his right hand became useless.

Strangely, Udayakumar came into his own after this unfortunate incident. A prodigious output of acrylic paintings flowed from his paintbrush. Recognition, however, eluded Udayakumar for long. The tide turned in 2003 when Hotel Ambassador Pallava and Lalit Kala Akademi organised an exhibition of his paintings.The world woke up to Udayakumar. His ability to convey abstract ideas in lines and shades was appreciated. But, again luck deserted him. He spent the whole of 2004 and early 2005 in and out of hospital.


Now, even the two blessed fingers are lacking in strength. Great pain accompanies every effort to paint.It takes him a month to complete a painting. But the man is not giving up.Can he continue to overcome his handicap by the force of his willpower? One is not sure. For a few months now, Udayakumar is on a liquid diet (gruel and coconut water). He cannot swallow solid food anymore as it could choke him.Courtesy : The Hindu "


போராடும் வரை மனிதன்" என்ற பொன்மொழியிற்கினங்க வாழும் உதயகுமார் வரும் ஜனவரி 16 முதல் 30 ஆம் தேதி வரை சென்னை அம்பாஸிடர் பல்லவா ஹோட்டலில் விற்பனைக்காகவும், பார்வைக்காகவும் ஓவிய கண்காட்சி நடத்துகிறார். நமது சென்னை அன்பர்கள் நேரமிருந்தால் சென்று வர விரும்பிக் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.திரு. உதயகுமாரை உற்சாகப் படுத்த பிரியப்படுபவர்கள் 044 - 55323974 என்ற எண்ணுக்கு அழைக்கலாம்.